Java101

Black Friday

2011-12-06T06:31:00.002+02:00

Στην Αμερική, η Παρασκευή μετά τη μέρα των ευχαριστιών ονομάζεται Black Friday. Κάθε Black Friday λοιπόν, τα μαχαζιά ανοίγουν που τες 4 το πρωί και συνήθως έχουν πολλά καλές εκπτώσεις.

Πάει που λες μια γυναίκα σε ένα Walmart στην Καλιφόρνια και καρτερά στη σειρά που τη νύχτα για να αγοράσει σε πολλά καλή τιμή ένα Xbox. Έρκεται η ώρα, ανοίγει το Walmart, μπαίνει μέσα η κυρία και τζιαμέ που θωρεί ότι άλλοι πελάτες παν να πιάσουν τα Xbox, φκάλλει ένα pepper spray, ψεκάζει τους ούλλους, πιάνει το Xbox της, πληρώνει τζαι φέφκει. RESPECT!

http://articles.cnn.com/2011-11-26/us/us_california-pepper-spray-suspect_1_pepper-spray-woman-surrenders-video-game?_s=PM:US

Πολλά αστείο!

2011-11-20T01:56:00.003+02:00

Έπιασε διαμέρισμα ένας φίλος μου και επήα να το δω. Πάω που λες, πολλά ωραίο το διαμέρισμα και ύστερα που λλίο λαλεί μου να σου δείξω κάτι στο ίντερνετ. Άφτει το λάπτοπ, εν έβρισκε το δίκτυο για να ενωθούμε. Εδοκιμάσαμε τα πάντα και εν το έβρισκε. Πιάνει λοιπόν τον ιδιοκτήτη ο παρέας και λαλεί του:

- Εν δουλεύκει το ίντερνετ. Εχτές τη νύχτα εδούλεφκε μια χαρά, σήμερα τίποτε.

Και απαντά ο ιδιοκτήτης:

- Άψε τα φώτα.

- Α?

- Άψε τα φώτα. No lights, no internet.

Μπαμ! Θέλω πολλά να μάθω τι εσκέφτετουν τούτος ο λεβέντης ο ηλεκτρολόγος που εσχεδίασεν το σπίτι. Αυτά είναι. No lights, no internet.

USA

Απ γιουρ άς, Γερμαναρά του κερατά

2011-11-15T17:55:00.001+02:00

Έσιει έναν μάθημα που εν το πάω ίντζαν επειδή η τούτορ εν μαννή τζιαι βαρκούμαι τους ηλίθιους ανθρώπους. Για αυτό όπως ο κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του, γράφω την κανονικά τζιαι άμαν μου απευθύνει τον λόγο περιπαίζω την. Πάω που λαλείς στο μάθημα τζιαι κάθουμαι υπομονετικά στην γονιούδαν μου περιμένοντας να πάει ακόμα μια ώρα της ζωής μου του κώλου. Ξαφνικά ακούω μιαν συζήτηση πίσω μου πολλά νεκατσιαστικήν. Γυρίζω με στυλ τζαι χάρην τζιαι λαλώ τους με την ψευτοεγγλέζικη προφορά «Ένιξέρω για τι μιλάτε αλλά ακούετε σαν να κάμετε εμετό». Θυμώνετε ο παρέας ο ξανθός ο βόρτος τζιαι λαλέι μου εν Γερμανικά τζιαι εν μια πολλά όμορφη γλώσσα. Λαλώ του έκαμα τζιαι εγώ Γερμανικά μια φάση αλλά επιμένω ακούεται σαν εμετός. Σικιρτισμένος όπως ήταν κάθετε δίπλα μου γιατί εν είχε άλλο τόπο. Λαλεί μου πόθεν είσαι? Τσούπερν λαλώ με πάθος τζιαι περιφάνιαν. Έν απαντά (ευτυχώς εν ήξερεν εντα σκατόρατσα είμαστεν) . Φκάλω τις σημειώσεις μου – μια κόλλα τσαλακωμένη γραμμένα στο χέρι με γράμματα όπως τις παθκιές της όρνιθας. Θωρεί με τζιαι γελά που κάτω που κάτω. Φκάλει τα φάιλ του, τικετούες ποδά ποτζιεί, γραμμένα στο κομπιούτερ, συσταρισμένα όμορφα. Τζιαι λαλώ του σοβαρά? Παίζεις μου τον οργανωμένον? Τζιαι νέφκω του απέναντι, ο παρέας ο ασιάτης κούλ με το i-pad του να παίζει με τα κουμπούθκια.Γυρίζω πάνω του τζιαι λαλώ του, who is the superpower now bitch?

Η που**** η γειτόνισσα μου

2011-11-09T07:21:00.004+02:00

Τούτη η πουτάνα η γαμοσιήστω η γειτόνισσα που μεινίσκει πουπάνω μου έκαμε παράπονο στο σποιτονοικοκύρη ότι έπαιξεν σήμερα το ξυπνητήρι μου η ώρα 830 και ήταν πολλά δυνατό. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!! Τζίνη που κάμνει χούβερ μετά τα μεσάνυκτα και νιώθω λες και εξεκίνησε μηχανή τζετ πουπάνω μου εν οκ. Η καρτάνα, ο πούτανος. Έντζεν η ώρα 5 που έπαιξε το ξυπνητήρι μου ρε υπανθρώπινο ον. Τζαι εν κανούν τα άλλα ούλλα, επήεν τζαι είπεν ότι έπεζα πολλά δυνατή μουσική που τες 830 για πολλή ώρα. Η παλαβή. Το ότι το ξυπνητήρι μου εν τραγούδι εμετάφρασεν όπως έθελε η μαλακισμένη. Τζαι τωρά παίζεται να μου δώκουν γόρνινγκ και επειδή έχω είδη ένα δικαιούνται να μου κάμουν έξωση. Λες και εν με εκανούσε ούλλο τα άγχος που έχω με τα σχολεία και τα δίδακτρα και τα λεφτά και τα μαθήματα.

Κατά τα άλλα τούτη ήταν μια καλή ευκαιρία να βρίσω στα κυπριακά σε σημείο μεγάλης ηδονής.

Η σάγλισσα, η άσχημη

USA

Ξανά π΄αρκης

2011-11-08T13:52:00.001+02:00

Έν άντεξα εχτές τζιαι εμίλησα της που σκάιπ. Ε, ήταν να πελλάνω. Έν ήταν καλά, έκλαιε τζιαι ελάλε μου ότι εν ξέρει τι της γίνεται. Να μεν σας τα πολυλογώ εψιλοήβραμεν τα, μετά που λίο που εμιλήσαμε άρκεψε να χαμογελά τζαι εθώρουν την αγάπην μες τα μάθκια της. Τούτη φοάτε ότι εν θα μπόρει να κάμει πράματα μακριά μου τζιαι να περνά καλά τζιαι εξέχασε πόσο χαρούμενη εν μαζί μου. Τις τελευταίες μέρες εκλαίουμουν στους φίλους μου όπως την παρατημένη την κοτζινοχορκατούν που την άφηκεν ο παρέας για τη γειτόνισσα. Εν μπορώ να με έτσι, την επόμενη φορά που εν να μου κάμει μουσκουρούθκια ένα τα παραιτήσω τζιαι κανεί, αν δεν μπορεί να εκτιμήσει την αγάπη μου εν αξίζει. Ότι πρέπει να κάμουμεν τζιαι μια περίοδο μόνοι μας εν αλήθκεια, αλλά οι τωρα, ασε να χαρούμε λίο τη ζωή μας στην Αγγλία μαζί τζιαι μετά. Ευχαριστώ για τη στίριξη.

Είμαι μια μάτσα σκατά.

2011-11-05T23:50:00.000+02:00

Είμαι μια μάτσα σκατά. Είμαστε 2 χρόνια μαζί. Ήταν Βέλγιο την προηγούμενη εβδομάδα τζαι όπως ήταν μες την τρελλή χαρά ξαφνικά λαλεί θέλει να είναι μόνη της. Έμιλήσαμε παλιά για να κάμουμε μπρέικ επειδή είμαστεν μιτσιόι τζαι πολλά εξαρτώμενοι ο ένας που τον άλλον αλλά τωρά ήρτε μου πολλά ξαφνικό. Ελάλεν μου κάτι παράξενα, ότι εν ξέρει τι θέλει τζαι πρέπει να βρει τον εαυτό της κτλ. Τζαι ξέρω ότι εν θέλει κάποιον άλλον ή έγινε κάτι στο Βέλγιο με άλλον. Ξέρω την πολλά καλα, ξέρω ότι αγαπά με.Εβαρέθηκα να είναι ψυχρή ούλλη μέρα τζαι επήρα εγώ την απόφαση, όπως πάντα. Είπα της ότι εν θα της ξαναμιλήσω. Εν αντέχω έτσι. Τζαι είπα της που ένα αποφασίσεις τι θέλεις ξέρεις που είμαι, έλα να με δείς. Εν ξέρω αν θα φκεί σε καλό. Θέλω να κλαίω όπως το μωρό.

Μίζερος στα ξένα

2011-11-01T03:34:00.000+02:00

Εβιάσαν μας στο θκιάβασμα. Νομική λαλούν σου. Σόρι κύριε αλλά είπαμεν, όι τζαι έτσι. Έπηαν με τζαι τούτη η κατάθλιψη η τούμπανη που με κάμει να θέλω να με μόνος μου τζιαι να τους γράφω ούλλους. Αήπι που το στρατό. Εν ωραία η ζωή δαμέ. Ήρεμη, όμορφος τόπος. Έχω τζαι την γυναίκα μου κοντά. Αλλά πάλε μόνος μου. Με το μαυρογέριμο το τσιάρο τζαι τους ρομαντισμούς μου. Με τις υγίες μας.

Η μουσουλμάνα συμφοιτήτρια μου

2011-10-25T02:21:00.003+03:00

Μα πόσο μου αρέσκει που η Μουσουλμανα συμμαθήτρια μου που κάθε Τρίτη στο εργαστήριο της χημείας φορεί άσπρο σιαλούι ενώ Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή που εν οι διαλέξεις φορεί μαύρο ή μπλε!

...

2011-10-20T09:44:00.002+03:00

Άγχος, πίεση, μαθηματικά, χημείες, προγραμματισμοί, ένας βίλλος κινέζος που ένιξερει να μιλήσει αγγλικά και μια παλαβή εγγλέζα που νομίζει ότι τα ξέρει ούλλα...Η γενέκα μου αηδιάζει με. Φαίνεται επροσπαθούσα να κάμω σχέση με ένα μωρό. Το καλό εν ότι εν με κόφτει πλέον. Η άλλη εν χασιμιά, η τρίτη είπεν μου την γιατί ήπια μια βότκα πριν να φκούμε να παίξουμε...Τζαι η πιο ωραία φάση της ημέρας, τα μεσάνυχτα που είμαι μόνος μου με τες μπύρες μου, τη μουσική μου τζαι τες ταινίες που είδα 3000 φορές. Και αύριο πάλε τα ίδια. Εν μας παραιτούν ούλλοι... Κάτι τέτοιες στιγμές έχω σε ανάγκη, φίλε μου...

Κέντ- Its show time

2011-09-19T04:52:00.002+03:00

Ήρθαμεεεν. Έφτασα Λονδίνο την Τετάρτη το απόγευμα. Αγχώθηκα τελευταία στιγμή γιατί εθκιάβασα στην ιστοσελίδα του μαλάκα του Τόμας Κούκ ότι εν θα εδικαιούμουν να πάρω την κιθάρα μες το αεροπλάνο μαζί μου τζαι εσχιεστηκα πάνω μου. Εγέλασα τους όμως τζαι έπαιξα πελλόν. Ε άμαν ήμουν πάνω στο αεροπλάνο πιοοον ποιος να μου πει εν δικαιούμαι? Ελάλουν τους τζιαι εγώ σόρρι I was not informed at the check in με την ψεφτο-κλισέ-κυπριακή-λονδρέζικη προφορά μου. Ε ένα τα βάλλουν με τους πελλούς? Εσιοπήσαν τζιαι έφερα την. Εμείναμεν 2 νύχτες με την αγάπην στο σπίτι της το νέο στο Λονδίνο. Εφοητσιάστηκεν λίον γιατί ένα που τζείνα τα μπλόκ που μεινίσκουν οι μαύροι αλλά ένα της περάσει νομίζω επειδή ένιγουει εν σε καλή σχετικά περιοχή. Εκαθαρίσαμεν το σπίτι της, εκάμαμεν λίο ψούμνισμαν, είδαμεν τζαι έναν μάγο στο κόβεντ γκάρτεν που ήταν πολλά σαρκαστικός τζιαι εγελάσαμεν πολλά τζιαι χάρη στην γαμοσχισκιάν του συγκατοίκου μου στο μπλόγκ έφαν μας τζιαι το άγχος γιατί επαράγκειλεν μου λάπτοπ τζιαι δεν εξηγήθηκεν πότε ήταν να μας το φέρουν. Όλα όμως έγιναν στην ώρα τους όμορφα τζιαι ωραία. Την τελευταία νύχτα επήαμεν να δούμεν την φίλη μας την γιατρόν η οποία επροσφέρθην να μας φέρει Κέντ με το αυτοκίνητο κάτι που ένα της χρωστώ για πάντα γιατί εγλύτωσε μας που πάρα πολύν ταλαιπωρία μες τα τρένα πλάς εχάρησεν μου μιαν αξέχαστην στιγμή όταν εκατούρησεν στο χάι γουέι αφού η κύστη της επέλλανεν την. Το Κέντ ονομάσαν το ο κήπος της Αγγλίας. Εν ένα δάσος ουσιαστικά με κάμποσα χορκούθκια μέσα. Εγώ είμαι στο Κάντερπερι που είναι και το πιο κούλ. Το δωμάτιο μου μεγάλο για τα στάνταρ της Αγγλίας στα πανεπιστήμια, πρώτον όροφο, δίπλα που την Κουζίνα (πόμπα πράμαν). Αγόρασα τζιαι τα πράματα μου που το ΑΣΤΑ που εν μούχτις. Αύριο ένα φύει η γεναίκα μου. Εμαλώσαμε τζιαι λίον γιατί αγχώνετε τωρά που ήρτα δαμέσα τζιαι εν γεμάτος ο τόπος πατούριν θηλυκά χαμηλών προσδοκιών και ηθών. Εκαθησύχασα την αλλά η αλήθκεια φοούμαι τζιαι εγώ τον εαυτό μου. Όι ότι εν την αγαπώ τζιαι έν θέλω να είμαι μαζί της αλλά γαμώ το έναν δύσκολο. Ένα δούμεν τι ένα κάμουμεν. Εν νομίζω να χωρίσω. Ένα μείνω μαζι της σιόρ αφού φκάλει μου τον καλόν τον εαυτό, γιατί να την παραιτήσω? Επειδή ένα μπόρω να τζοιμηθώ με την κάθε άσχετην? Εξάλλου εμιλήσαμεν τζιαι για τζείντο μπρέικ που ένα κάμουμεν. Ας κάμω υπομονή. Τζιαι αν δεν είμαι χαρούμενος μαζι της ένα χωρίσω τζιαι κανεί. Αφού είπαμεν το παν είναι να μαστιν ευτυχισμένοι, εν μιτσιά η ζωή για νερόβραστες ιστορίες. Η ούλλα ή τίποτε. Άρα σημειώστε γουίν προς το παρόν. Αύριο ξεκινά το φρέσερς γουίκ χωρίς να έχω τον ενθουσιασμό του 17χρονού επειδή επέρασα τα τούτα. Αλλα ένα τα κάμω ούλλα τζιαι ένα πάω παντου. Ένα φάω την εμπειρία με το κουταλάκιν. Τζιαι σίκι με.

Vamos!

2011-09-11T18:10:00.000+03:00

Είμαι σχεδόν έτοιμος. Φέυκω την Τετάρτη. Ξεκινώ την πορεία μου σαν φοιτητής. Συγχυσμένος αλλά γεμάτος όρεξη για δουλειά. Εν να πάμε με τη γυναίκα μου Αγγλία. Σπουδάζει στο Κίνγκς τζαι εγω εν να είμαι Κέντ,ανάμιση ώρα μακριά. Ούτε πολλά μακριά, ούτε πολλά κοντά. Ένιξέρω αν θέλω να είμαι σε σχέση τωρά που εν να σπουδάζω αλλά είμαι πολλά χαρούμενος μαζί της τζαι εν θα χωρίσω. Εξάλλου το πλάν είναι να είμαι ευτυχισμένος ότι τζαι να γινεί. Εμιλήσαμε για ένα πιθανό μπρέικ που μπορεί να κάμουμεν σε κάποια φάση γιατί είμουν ο πρώτος της σε ούλλα τζαι εν θέλω να γυρίσει μετά που πέντε χρόνια να μου πεί οτι θέλει να δεί τζαι άλλα πράματα. Καλλύτερα να κάμει τωρά οτι θέλει τζαι αν δεν θέλει να είμαστε μαζί το πολύν πολύν εγλυτώσαμε την μεγαλύτερη απογοήτευση που ήταν να έρτει μετά. Φυσικά θέλω τζαι εγώ να κάμω μπρέικ για να πνάσω λίο τζαι να σιουρεφτώ ότι θέλω να είμαι μαζί της. Άρέσκει μου να έχω πλάν τζαι να ξέρω τι μου γινίσκετε. Σκέφτουμε πάρα πολλά τζαι βασανίζουν με συνέχεια σκέψεις, τζαι τύψεις για λάθη παλιά της μαλακίας που με δέρνει.Αλλά έσει 2 χρόνια που είμαι σωστός, τζαι κάμω ότι με ευχαριστεί τζαι μπόρω να πώ ότι είμαι χαρούμενος. Μπορεί να είμαι καλός ψεύτης αλλα αποφάσισα με πολλή σοβαρότητα να μεν λαλώ ψέματα εκτός αν το απαιτεί η περίσταση για να γλυτώσουμεν ανεπιθύμητες καταστάσεις ( Εσύ που λαλείς -ααααααααπαααααααας λαλεί εν καλός ψεεεευτης ο μαλάκας, εν τον συμπαθώ - δε τη φάτσα σου μες τον καθρέφτη). Μιας τζαι κάμομεν την αυτοκριτικήν μας είμαι τζαι παράξενος τζαι ιδιότροπος τζαι ανεχτικός τζαι ανυπόμονος τζαι μπάσταρτος μέσα μέσα.

Το καλοκαίρι τελικά ήταν μαγικό όπως ελαλούσαμε στο στρατό. Πολλή επιτυχία με το συγκρότημα, πολλές ωραίες στιγμές με τους φίλους, την οικογένεια τζαι τη γυναίκα μου. Ειδικά με την γυναίκα γιατί μετά που 2 χρόνια πρώτη φορά ήμασταν μαζί που τα καλά μιας τζαι τωρά απολύθηκα. Επήαμεν την κρουαζιέρα μας, επήαμεν Δανία σε ένα συνέδριο (μουχτις με τον Οργανισμό Νεολαίας), το κάμπινγκ μας στην πόλη τζαι τέλος το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο Νέων στην Κύπρο. Εδούλεφκα τζαι όπως τον σκύλον τον παχήν τον ομοφιλόφιλον 4 ώρες την ημέρα στο σουβενίρ του μπαμπά. Για αυτό σου λαλώ ήταν μαγικό. Εν εβαρκούμουν καθόλου τζαι έμαθα πολλά πραματα.

Τωρά όμως ξεκινά μια νεα αρχή τζαι έχω τις βάσεις να πάω μπροστά τζαι εν να το κάμω γιατί εν εχω επιλογή. Πρέπει να αλλάξουμεν τον κόσμο,αργά ή γρήγορα, τζαι όταν ενα γίνει πρέπει να είμαστε τζιαμέ έτοιμοι να βοηθήσουμε να στηθεί ενας καλυτερος που τούτον που έχουμεν. Ξέρω, γράφω πολλά νικατωμένα αλλά είπα το που την αρχή, είμαι συγχυσμένος

Θέλω

2011-09-03T10:29:00.001+03:00

Θέλω να την κρατώ στα χέρια μου και να νιώθω ότι εν δική μου και να νιώθει ότι είμαι δικός της. Θέλω να ξυπνώ δίπλα της. Να ζω την κάθε παράνοια της και να ζει την κάθε δική μου. Θέλω να είμαστε μαζί. Η να μεν είμαστε καθόλου.

Επιστροφή στην Κύπρο

2011-06-15T21:51:00.002+03:00

Ούλλοι οι φοιτητές σχαίρουνται που έρκουνται Κύπρο, εμένα έσιει 3 εφτομάδες έπιαν με κατάθλιψη. Άτε, σε 2 μήνες εννά φύω πάλε. Νιώθω λλίο άσιημα που σκέφτουμαι έτσι.

Οι Χριστιανοί

2011-05-09T02:09:00.003+03:00

Γιατί ούλλοι (σχεδόν) οι χριστιανοί στον κόσμο πρέπει να μας τα πρίουν για να γινούμεν τζαι μεις χριστιανοί? Εν μπορούν να πιστεύκουν τα δικά τους και να βρίσσουν οπως κάμνουν οι υπόλοιποι μουσουλμάνοι, ινδουιστές, βουδιστές, δωδεκαθειστές κλπ? Κάθε μέρα πρέπει να ακούμε ρηπόρτς για το τί τους έδωκεν ο θεός σήμερα, πόσες ώρες επροσευχηθήκαν, πως άλλαξεν η ζωή τους που την ημέρα που την επαραδώσαν στο χριστό κλπ κλπ κλπ.

Εγώ εν πιστεύκω σε τίποτε αλλά εν έχω πρόβλημα με τους ανθρώπους που πιστεύκουν και δεν τους μουρμουρώ να γινούν σαν εμένα. Τζίνοι γιατί εν σέβουνται την απόφασή μου, όπως σέβουμαι εγώ τη δική τους και να με αφήκουν στην ησυχία μου? Γράφει πούποτε στες δέκα εντολές "ουκ δώκεις στους άπιστους παμόν"?

Don't mess with me μαννο-ινδέ

2011-05-06T01:24:00.002+03:00

Ο γείτονας μου, όπως και ο συγκάτοικος μου, όπως και ο άλλος μου γείτονας εν Ινδοί. Στον όροφο μου, δηλαδή, είμαστε σύνολο 5 άτομα. 3 άλουτοι βρωμεροί Ινδοί, ένας γκέυς που την Καραϊβική και ένας λουμένος, καθαρός, σεξουάλας Κοκκινοχωριάτης Κυπραίος. (Είμαι ο τελευταίος σε περίπτωση που κάποιος εν το έπιασε)

Ο παρέας που την Καραϊβική εν χρυσό παιδί και κάμνουμε πολλύ παρέα. Ο συγκάτοικος μου εν γάρος αλλά θα με ευγνομωνεί μια ζωή γιατί έμαθα του την αξία του μπάνιου και του αποσμητικού. Ο Δεύτερος Ινδός εν εκνευριστικός αλλά κατά βάθος εν καλό παιδί αλλά εν θα εκτιμηθεί ποτέ γιατί δεν ακολουθεί τις συμβουλές μου περί αποσμητικού. Ο τελευταίος Ινδός εν μαλάκας, κατζιάρης, ύπουλος, βρωμερός και χιλιοπρόσωπος. Κάμνει συνέχεια ψυχολογικό πόλεμο στον παρέα που την Καραϊβική γιατί εν γκέι και θα έμπλεκε και τη μάνα του για να γλυτώσει τζίνος για μαλακία που έκαμε. Τζαι έκαμεν το λάθος να με μπλέξει μια φορά ενώ εγώ εν είχα ιδέα. μουάχαχαχαχα

Στον όροφο μας έσιει ένα κενό δωμάτιο το οποίο άνοιξεν μετά βίας ο κύριος τζαι μεινίσκει τζιαμέ παράνομα. Πριν ένα μήνα, μόλις έφυε που σπίτι εμπήκα μέσα στο δωμάτιο τζίνο για να δω τι κάμνει τζιμέσα. Τζαι έκαμεν το λάθος να αφήκει το διαβατήριο του στο πάτωμα. Έπιασα το τζαι έχωσα το κάτω που το στρώμα του. Για ένα μήνα έψαχνεν το και δεν το ήβρεν. Τη Δευτέρα επήεν στην αστυνομία και εδήλωσεν το χασιμιό. Την Τρίτη επήεν στην πρεσβία του και εζήτησε να φκάλει άλλο. Εχτές άκουσα τον που εμιλούσε με τους δικούς του και ελάλεν τους ότι μπορεί να πάρει 2-3 εβδομάδες το νέο διαβατήριο να φκει και μπορεί να πρέπει να αλλάξει τη πτήση του. Τζαι τζίνη την ώρα, σαν ήταν στο σαλόνι και εμίλαν με τους δικούς του, εξαναμπήκα μέστο δωμάτιο τζαι έβαλα του το διαβατήριο πάστο γραφείο του τζαι έφυα. ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ! Και τωρά σπάζει να ανακαλύψει τι έγινε και προσπαθεί να ακυρώσει ούλλα τα διαβήματα που έκαμε για το δήθεν χαμένο διαβατήριο του. Αχχχχ, τι να πω? Εγώ πάντως επιερώθηκα που τούτα ούλλα! Αν η εκδίκηση εν κρύο πιάτο τότε σίουρα εν σούσι!

Εμίλησα της

2011-05-05T06:51:00.005+03:00

Δευτέρα βράδυ εκάλεσα την σπίτι μου για φαϊ. Έκαμα της το Κοτόπουλο μου με βατόμουρα και εφκήκεν πάρα πολλά ωραίο και ενθουσιάστηκε και είμαι περήφανος. Ήπιαμε λευκό κρασί και μετά επήμαε έξω στο παγκάκι μπροστά στον ποταμό για τσιγάρο. Σαν εμιλούσαμε εφκήκε μου και γυρίζω και λαλώ της (αν θυμούμαι καλά) "Αρέσκεις μου πολλά. Είσαι έξυπνη, όμορφη και διαφορετική με τους δικούς σου περίεργους τρόπους. Ξέρω ότι έσιεις φίλο τζαι τούτο κάμνει με να συμπεριφέρουμαι κάπως περίεργα μερικές φορές αλλά εν μπορώ να το κρατώ μέσα μου άλλο. Θέλω να είμαι μαζί σου. Ξυπνώ με τη σκεψη σου, τζοιμούμαι με τη σκέψη σου τζαι ούλλη μέρα σκέφτουμαι πως να σε κάμω να χαμογελάσεις, να περάσεις όμορφα. Εν μπορώ να συγκετρωθώ σε κάτι άλλο". Κάτι τέτοιο είπα και μετά μπουμ, η πιο περίεργη αντίδραση του κόσμου. Έπιασεν την νευρικότητα, εξεκίνησε να τρέμει και να μιλά πολλά γλίορα για άσχετα πράματα. "Εφαντάστηκες ποττέ πως είναι να παντρεφτείς? Εν ξερω αν θέλω να παντρευτω. Θέλω να πατρευτώ? Δηλαδή άμα παντρευτείς ξυπνάς την επομένη τζαι λαλείς Ουάου, επαντρέφτηκα? Αρέσκουν σου τα παπούτσια μου? Εν καινούργια. Εν λλίο μεγάλα τα πόδια μου για κοπέλλα αλλά αρέσκουν μου. Τι νομίζεις εσύ?" Κάπου δαμέ επήα να τη φιλήσω. Ήθελα να γελάσω γιατί ήταν πολλά χαριτωμένη. Επλησίασα κοντά στα χείλη της. Εκοίταζα την στα μάτια. Εκόιταζεν με. Και τελευταία στιγμή εγύρισεν και λαλεί μου "εν μπορώ να το κάμω. Είμαι με κάποιον άλλο. Αρέσκεις μου τζαι συ. Περνώ όμορφα μαζί σου. Αλλά εννα πάεις Κύπρο τωρά τζαι γω εννα μείνω δαμέ. Τζαι του χρόνου μπορεί να κάμεις τράσνφερ". ... ... ...

Ααααααααχχχχ....

???

Τζαι ο φίλος της εν τέλεια φλούφλης ρε γαμώτο. Τζαι σπουδάζει Όλμπανι που εν 4 ώρες που δαμέ με το αυτοκίνητο. Θωρεί τον 2-3 φορές το μήνα και έννεν καν ερωτευμένη μαζί του. Εν μια συνήθεια. Έντζε έσιει άδικο. Εγώ Κύπρο ούλλο το καλοκαίρι τζαι τούτη δαμέ? Εν πάει.

Ευρεθήκαμε σήμερα στη συνάντηση του κλαμπ που εξεκινήσαμε μαζί τζαι ήταν βάσανο. Έντζαι είμαι τρελλά ερωτευμένος, αλλά εν μπορώ!!!! Θέλω να είμαι εγώ τζίνος που θα ξυπνά δίπλα της, θέλω να εν δική μου και να είμαι δικός της.

Τζαι πάλε κάθουμε 4:30 το πρωί με μια κενή κόλλα στη γουέρντ και έχω να γράψω 5σέλιδη για άυριο αλλά το μυαλό μου έννεν δαμέ. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Eρωτήσεις.

2011-05-01T19:38:00.001+03:00

Αν τζαι επαραμέλισα εγώ το μπλόγκ πολλά γιατί η ζωή μου εν ψιλοστάσιμη σήμερα ένιωσα την ανάγκη να γράψω ξανά. Χαίρομαι ιδιετέρως που ο συγκάτοικος μου στο μπλόγκ που μου λείπει πολλα ζεί τη ζωή του πολλά εντονα τζαι τωρα έχω τον πολλά ανάγκη. Οκ, χίαρ ιτ ίς. Είμαστε ενάμιση χρόνο με τη κοπέλα. Πρίν να έρτει για το πάσχα ελάλεν μου κάτι ασυναρτησίες ότι εν κονφιούστ αν τζαι ξέρει ότι αγαπά με τζαι ήταν πολλα ψυχρή για κάμιάν εβδομάδα. Ένιωθα ότι έχασα την γή κάτω που τα πόθκια μου αλλά είπα ότι ενα είμαι αγαπισιάρης γιατί εν αξίζει να τα παραιτήσω. Τζαι αντέξαμεν τζαι ήρτεν. Ούλλα εν πολλά ωραία. Αρέσκει μου, αγαπώ την, είμαι χάπι. Εν μια που τζείνες τις πολλά ειλικρινείς σχέσει ς τζαι ταιριάζουμε πολλά. Το πρόβλημα μου είναι ότι εχει λίγες μερες που σκέφτουμε ότι αν θέλω να χωρίσω πως εννα το κάμω? Ξέρω τους δικούς της πολλά καλά. Καλούν με για φαί, εχουν με όπως τον γιό τους. Τόσο τζαιρό όμως είμουν στρατιώτης... τωρά τελειώνω τζαι νιώθω την ελευθερία να έρκετε. Εννα πάω πανεπιστίμιο.... Εν θα έχω κανένα πάνω στην κκελέ μου. Αν μου τελειώσει? Αν θέλω να πάω πάρακατω? Είμαι μαλάκας? Εκμεταλεύτηκα την? Ένιξερω. Βασανίζει με πολλά το ζήτημα. Εμίλησα το μαζί της τζαι είπε μου ότι αν νιώσουμε ότι θέλουμε κάτι άλλο κάμουμε κανένα μπρέικ. Αλλά άμαν σπάσει το γυαλι?

Updates

2011-05-01T08:52:00.001+03:00

Έστειλε μου ένα μύνημα η κορού που λαλεί ότι αποκοιμήθηκε σαν εδιάβαζε και απολογείται. Εν απάντησα. Συνεχίζω να το παίζω δύσκολος αλλά εν φαίνεται να δουλεύκει. Νομίζω εν πολλά παιδι των λουλουδιών για να καταλάβει ότι επίκρεψα, άρα μόνος μου κάμνω παναύρκα. Ουφφφφφ...Πάλε είμαι στο σκοτάδι..

Σήμερα νιώθω...

2011-04-28T21:34:00.001+03:00

Ένα πανέμορφο τραγούδι που πάει πολλά με βροχερό καιρό, ελαφρά μελαγχολία και προαιρετικά άστεγους και Νέα Υόρκη.

Απογοήτευση

2011-04-28T12:54:00.003+03:00

Εν 6 το πρωί. Έσιει ούλλη νύχτα που είμαι όξυπνος. Έχω 2 εξετάσεις η μια πίσω που τη άλλη σε 4 ώρες. Για καμιά που τες 2 εν είμαι προετοιμασμένος. Εν διαβάζω όμως. Περιμένω. Μισώ τον εαυτό μου άμα κολλά ο νους μου κάπου και εν μπορώ να κάμω τίποτε άλλο. Περιμένω. Εν άντεχα άλλο να εν κολλημένος ο νους μου πάνω της ούλλη μέρα τζαι αποφάσισα να της μιλήσω σήμερα για να ξέρω και γω τι γίνεται. Έστειλα της μύνημα η ώρα 9 και λέω της θέλω να σου μιλήσω. Λαλεί μου κάμνω μια ομαδική εργασία με κάτι συμμαθητές μου τωρά, να σου πω που εννά τελειώσω. Η ώρα 1 λαλεί μου ετέλειωσα, έρκουμαι. Όπως ήρτεν έφυεν γιατί επιάσαν την τηλέφωνο και είπαν της ότι κάτι εξεχάσαν να κάμουν στην εργασία και λαλεί μου πάω πίσω να τελειώσουμε και έρκουμαι. 1, 2, 2μιση και γω περιμένω. Μήνυμα: Έρκουμαι σε λλίο, συγγνώμη. 3, μήνυμα: εννά αρκήσεις να τζοιμηθείς? Θέλω ακόμα λλίο χρόνο. Εν θα τζιμηθώ, τέλειωσε τζαι έλα. 4, 5, 6. Περιμένω. Νευριάζω άμα με στήνουν. Ειδικά κάτι τέτοιες στιγμές. Απλά θέλω να το φκάλω που μέσα μου για να πιάσω το νου μου πισω να τον βάλω στα μαθήματα μου. Πόσο δύσκολο είναι να έβρεις 20 λεπτά για έναν άνθρωπο που υποτίθεται ότι νοιάζεσαι? Νιώθω πολλά βλάκας. Εν ξέρω τι να κάμω.

Η γεναίκα μου (του)

2011-04-19T04:48:00.005+03:00

Η γεναίκα μου (του) εν 19 χρονών. Μάμμα Κολομβιανή, παπάς Χιλιανός, γέννημα θρέμμα Νέας Υόρκης. Προς μεγάλη μου έκπληξη, εν πανέξυπνη. Εν θκιάολος μαύρος. Παίζει πιάνο και λίγο κιθάρα, εν καρατίστρια, λατρεύει τους Πινκ Φλόυντ και τα καταθληπτικά κομμάτια πεγμένα με ακουστική κιθάρα. Απολαμβάνει τον Ευρωπαϊκό κινηματογράφο, μιλά αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, σπουδάζει εγκληματολογία, αγαπά τη δεκαετία του 60, εν αντράκι, αρέσκει της η ελαφριά ξανθή μπύρα και το κόκκινο κρασί και γενικά εν διαφορετική.

Εγνωριστήκαμε τυχαία στο λεωφορείο αρχές Φλεβάρη. Είχαμε μια καταπληκτική 40λεπτη συζήτηση και έπιασα το τηλέφωνο της για να φκούμε καμιά φορά. Αλλά επειδή ήμουν πολλά πιεσμένος με τα μαθήματα, τη δουλειά που εμάχουμουν να πιάσω (έπιασα την!!) και τη δουλειά που είχα εξεχάστηκα και η επόμενη φορά που εφκήκαμε ήταν μέσα Μαρτίου. Στις δεκαεννιά του Φλεβάρη εδεσμεύτηκε με τον αιμοβόρο αντίπαλο. Ήβρες φαϊ φάτο που λαλεί η παροιμία...Ννά μέστα μάθκια μου.

Εκάμαμε μια σύντομη ταινία μαζί για ένα διαγωνισμό, εγνωριστήκαμεν καλύτερα και ήρταμε αρκετά πιο κοντά. Είδα τες παραξενιές της, είδεν τες δικές μου κλπ.

Τα αρνητικά:
1. Έσιει φίλο
2. Σε ένα μήνα έρκουμε Κύπρο για 3 μήνες, οπόταν ότι είναι να κάμω πρέπει να το κάμω γλίορα.
3. Αν πάει καλά εννά πελλάνω 3 μήνες το καλοκαίρι.

Τα θετικά:
1. Είδα πως συμπεριφέρεται με τους φίλους της (εν τέλεια ντούτ) και με μένα εν διαφορετική. Με μένα εν γυναίκα. Άρα εν είμαι στο φρεντς ζόουν. Πολλές φορές νιώθω σίουρος, άλλες φορές όχι και τόσο.
2. Βρεθούμαστε πολλά συχνά και δείχνει να το απολαμβάνει.
3. Έχουμε απίστευτα κοινα, και ειδικά μικρά μικρά πράματα, λεπτομέρειες.
4. Ας είμαστε μαζί τζαι ας πελλάνω το καλοτζαίρι.

Είμαστεν 4-3 ως τωρά.

Το σχέδιον:
Μόλις έρτει η πρώτη ζεστή νύχτα πιάνω την τηλέφωνο τζαι λαλώ της: "Πόψε η ώρα 10 έρκουμε να σε πιάσω τζαι θα περάσεις τέλεια" τζαι κλείω το.
Η ώρα 9 πάω σε ένα πολλά όμορφο σημείο δαμέ κοντά στο σπίτι μου που εν τέλεια πάστον ποταμό. Απλώνω ένα σεντόνι χαμέ, βάλλω πάνω την κιθάρα μου, 15 τέλεια τραγούδια σε φάιλ, ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί και 2 ποτήρια.
10:00 πάω τζαι πιάνω την τζαι περπατούμε προς το σημείο χωρίς να ξέρει που πάμε. φτάνουμε τζιαμέ, Γεμώννω τα ποτήρκα κρασί τζαι λαλώ της "Δις ις γιορ πράιβειτ κόνσερτ. Σιτ μπακ, ρηλάξ, τερν οφφ γιορ σελλ φόουν εντ ηντζόει" (Το ηντζόει με ει γιατί εν ρήμα)
Τελειώνει η συναυλία μου, και μετά ότι νιώθω κάμνω. Μάλλον εν θα με κόψει ότι έσιει φίλο (προφανώς) γιατι εν δική μου, εν δική μου, εν δική μου τζαι γιατί είπεν μου ήδη ότι έννεν ερωτευμένη με τον φίλο της. Απλά ήταν καλύττεροι φίλοι χρόνια και επειδή σπουδάζει κάπου πολλά μακριά εν λλίο παράξενη η φάση. Αλλά ολα είναι πιθανά.

Ή ταν, ή επι τας!

Εννά πελλάνω! Πότε εννά βράσουν οι νύχτες???

Τι λαλεί το σχέδιο?? Καμιά εισήγηση??

Η συναυλία μας θα κλείσει έτσι:

...

2011-04-17T06:17:00.002+03:00

Υπάρχει μια ελαφρά πρόοδος στην τύχη μου με τις γυναίκες. Τούντη φορά είμαστε στην ίδια χώρα, στην ίδια πολιτεία, στο ίδιο πανεπιστήμιο! Μεινίσκει μόνο να τη χωρίσω που το φίλο της...

Φταίω?

2011-03-09T00:58:00.012+02:00

Που πότε εν λάθος να πιστεύκεις κάτι, να το υποστηρίζεις και να είσαι ειλικρινής? Μέχρι στιγμής ξέρουμε ότι είμαι λλίο διαταραγμένος, αρκετά ασταθής - επιπόλεος τζαι κυκλοθυμικός τζαι μερικές φορές ελαφρώς αναίσθητο ζώον. Και το αποτέλεσμα αυτού είναι το 95% των ανθρώπων που γνωρίζω εν με συμπαθούν γιατί είμαι πολλά χτηνό που την αρχή. Τζαι για τούτο φταίω αλλά πάλε εν το ελέγχο. Τζαι πίστεψε με τζαι μένα εκνευρίζω με πολλές φορές.

Έφκαινα που την καφετέρια του σχολείου μου με έναν παρέα μου τζαι βουρά μας μια παλαβή πασιά πουπίσω που πρόσφατα έκαμεν κλαμπ για τα δικαιώματα των γυναικών τζαι εν πολλά μπλεγμένη σε ένα αλλό πρόσφατα δημιουργημένο κλάπ που εν για τους γκέι. Για μένα τούτα εν πελλάρες. Άμα σέβεσε τον εαυτό σου τζαι ξέρεις τα δικαιώματα σου εν θέλεις με κλαπ με τίποτε. Τι σημαίνει ρε κουμπάρε δικαιώματα γυναικών τζαι κλαπ για τους γκέι? Που ζιούμε? Αν είσαι κανονικός άνθρωπος σέβεσαι τες επιλογές του άλλου. Με το ίδιο σκεπτικό ας κάμουμε κλαπ για τους στρέιτ, κλαπ για τα δικαιώματα των ανδρών, να έχουμε τζαι γουάιτ πήπολ αγουέαρνες μανθ (όπως έχουμε για μαύρους, λατίνους κλπ), μεν αγουέαρνες μανθ κλπ. Ναι, ιστορικά κάποιοι αδικηθήκαν. Επεχτήκαν πολλές ππουστιές εις βάρος των γυναικών, των μαύρων και πολλών άλλων. Τούτο σημαίνει ότι πρέπει να περάσει ο υπόλοιπος κόσμος τα ίδια? Νάμπου εν ο σκοπός? Να πάμεν ισοπαλία? Τζαι αφού σήμερα υποτίθεται, έχουμε ισότητα. Το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι να το κάμουν παράνομο να εκφράζεσαι αλλά τι εκάμαμεν? Αν δεν καλλιεργηθούν κάποιοι γαδάροι ανθρώποι τότε χέσε μέσα. Αλλά συμφέρει στους πουπάνω πουπάνω να γίνει τούτο? Η λογική μου λαλεί μου ότι έσιεις μια σωστή κοινωνία όταν τα αυτονόητα εν χρειάζεται να τα κάμνεις νόμους.

Λατρεύω τις γυναίκες τζαι αρκετοί κολλητοί μου φίλοι εν γκέυ. Εν μου κάμνει διαφορά. Τζαι αστειεύκουμεν τζαι μιλούμε τζαι εν ούλλα μια χαρά. Άμα αυτοσαρκάζεσαι τότε σημαίνει ότι είσαι εντάξει με τον εαυτό σου.

Επίσης, οι μειονότητες που λαλούν ότι εν καλλίτερα τωρά με τη νομοθεσία που λαλεί ότι σε οποιοδήποτε σύνολο το 30% πρέπει να εν μειονότητες έχω να πω ένα πράμα: πούτσες μπλε. Δηλαδή έννεν ρατσιστικό να υποχρεούσαι να πιάνεις 30 στους 100 μειωνότητες. Ένας παππούλης καλαμαράς είπε σε μια σερβιτόρα στο εστιατόριο του που τον ερώτησε αν της είπε να καθαρίσει ένα τραπέζι παραπάνω μόνο τζαι μόνο επειδή εν μάυρη: Listen honey, I don't care if you are black, white, green, red or yellow or whatever. I only care about one color, green. As long as you make green for me I am happy with you.

Τελοσπάντων, λαλέι μας η πασιά ετοίμασα ένα ενημερωτικό πρεσεντέιτιον με το γουίμενς ράιτς κλαπ, ελάτε. Ο παρέας μου, που έσιει τες ίδιες απόψεις μαζί μου, λαλεί της εννά το ήθελα αλλά έχω μάθημα. Εγώ λαλώ της άι τζαστ ντόντ κέαρ. Τζαι λαλεί μου ετύπωσα τζαι σημαία της Κύπρου για σένα, είσαι αγενής. Τζαι λαλω της εκτιμώ το, αλλά εν αλλάσει κάτι. Έχω τζαι γω μάθημα επίσης, αν προτιμάς τούντη δικαιολογία. Σόρι αν σου έππεσε βαριά η προηγούμενη, εν άποψη μου. Τζαι επιράχτηκε η κορού. Καταλαβαίνω ότι εν πιο αποδεκτό να πείς μια διπλωματική μαλακία. Αλλά επίσης, σκέφτουμε ότι άμα πεις την αλήθεκεια, μπορεί να εν λλίο πιο βαρύ, αλλά τουλάχιστον ξέρεις τι πραγματικά σκέφτεται ο άλλος. Ακούεις μια πραγματική άποψη τζαι κάμνεις την αυτοκριτική σου αν θέλεις. Τζαι αν πραγματικά επίστεφκεν τζίνα που ελάλεν η χοντρούλλα τότε εν θα ήταν στα αρχίδια της ότι ελάλουν? Οξά εν πολίκλυ ινκορρέκτ να μου την πει κατάμουτρα?

Φταίω?

Σκι

2011-02-28T10:33:00.005+02:00

Είσιεν το σχολείο μου εκδρομή σε ένα βουνό για σκι. $20 λεωφορειο, φαϊ, ενοικιο εξοπλισμού και μάθημα. Είσιεν 42 εισιτήρια και εξεκινήσαν να τα πουλούν την περασμένη παρασκευή ή ώρα 1 το μεσημέρι. Επήα τζιαμέ 1 ακριβώς τζαι είσιεν μια σειρά που δαμέ ως τζειπάνω. Εγώ εμέτρησα τους τζαι ήταν 59 τζαι λαλώ γαμώτο, τζαι να καρτερώ έν θα πιάσω. Τζαι επήα με βαριά καρδιά για φαϊ. Η ώρα 2 και 50 περνώ που το ίδιο σημείο τζαι που περιέργια ερώτησα αν εμείναν εισιτήρια τζαι είσιεν μείνει ένα. Τωρά τούτο εν τυχαίο??

Επήαμεν εχτές στο Σιόνι Μάουντεν στημ Πενσυλβάνια τζαι ένα θα σας πω. Την ώρα που έβαλα τα πόθκια μου πάστα πέδιλα τζαι άκουσα το κλικ που κουτσακώνει η μπότα πάνω στο πέδιλο ένιωσα κάτι. Ήταν 11. Το μάθημα μας ήταν 11 και 45. Δεν γαμιέται? Θα φκω παστο βουνό να κάμω ένα τεστ ντράιβ. Φκέλω πάστο πράμα που σε παίρνει πάνω τζαι με το που πατώ τα πόθκια μου χαμέ στην κορυφή του βουνού έπια τον κατήφορο τζαι επήενα. Ανάπτυσα, ανάπτυσα, ελύγισα τα γόνατα μου γιατί εθώρουν τους άλλους που έτσι εκάμναν τζαι εφώναζα "φύετε που ομπρός μου! ενιξέρω να σταματώ!" Εφέφκαν ούλλοι ώσπου ένα μωρό έππεσε μπροστά μου. Αμαν! Τι καμνώ τωρά? Ούτε να σταματώ ξέρω, ούτε να κλώνω! Επετάχτηκα τζαι έππεσα χαμέ τζαι ετσαβαλλώθηκα αξιοπρεπώς στη μέση της πλαγιάς. Δεν πτοούμε όμως. Μαζεύω τα κομμάτια μου τζαι ξαναξεκινώ. φτάνω ως κάτω τζαι κατευθύνομαι ολόισια προς τον ποταμό, χωρίς να ξέρω να σταματήσω. Γύρνω τζαι ξαναππέφτω χαμέ τζαι σκοτώνουμε. Αλλά αρέσκει μου! Τζαι τούτο εν σπάνιο για μένα επειδή εν είμαι ανθεκτικός στον πόνο (βλέπε πούττος).

Τελοσπάντων, έκαμα το μάθημα μου. Έμαθα να κλώνω, να σταματώ, να ελαττώνω .... .... Αλλά η πλάκα ήταν ότι στο μάθημα είπεν μας το πίτσα τζαι φρεντς φράις! Όπως το Σάουθπαρκ! Εκατέβεννα το βουνό συνέχεια. Επήεννα πιο ψηλά τζαι πιο ψηλά στην πλαγιά τζαι επελλοβούρουν τζαι έκλωνα τους βλάκες που εμπέναν μπροστά μου. Εν εκατάφερνα όμως να πηαίνω αργά στον κατήφορο.

Την τελευταία φορά εφκήκα πολλά ψηλά, τζαι όπως εκατέβηκα που το τελεφερίκ, ένας βλάκας ινδός είσιεν σταματήσει στο κατήφορούι που σου διά ταχύτητα τζαι εγώ εν ήξερα να σταματήσω κ έδωκα πάνω του. Τζίνος έδωκε πάνω σε άλλο, που έδωκε πάνω σε άλλη, που έδωκε πάνω σε άλλη τζαι εκατεβήκαν τζαι οι 4 το βουνό με τον κώλο τζαι γω πουπάνω εφώναζα Μάι Μπάτ!

Ξεκινώ και γω θριαμβεφτικά την τελευταία μου κάθοδο. Εν θα έκαμνα πίτσα τούντη φορά. Θα κατέβεννα ούλλο το βουνε φρέντς φράις για να πιάσω την πιο ψηλή ταχύτητα. Βλαστά ένας ομπρός μου, προσπερνώ τον. Άλλος, προσπερνώ τον. Τρίτος ππεζεβέγκης. Πάλε προσπερνώ τον. Σε κάποια φάση ππέφτει μια κορού μπροστά μου. Πάω να την προσπεράσω και ππέφτει μια άλλη μαννή μπροστά μου και προσπαθώ να σταματήσω αλλά έδωκα πάστο σακκάκι της (που της έφυεν πάστο βουνό της τζιμισμένης) τζαι φέφκω που τα πέδιλα, εκτοξέυκουμε στον αέρα τζαι νιώθω για 2 δευτερόλεπτα να πετώ (η ράσιη μου βλέπει το βουνό και τα μάθκια μου τον ουρανό). Επροσγειώθηκα στο έδαφος με τη κκελλέ τζαι ετρίφτυκα στο σιόνι για καμία 20αρκά μέτρα. Άου. Εζαλίστηκα τζαι εθολώσαν ούλλα. Έμεινα για λλίο χαμέ τζαι εσηκώθηκα με πείσμα. Εν θα τελειώσει έτσι. Ήμουν στη μέση της πλαγιάς. Κάποιος μου επέταξεν τα πέδιλα μου. Ξαναβάλλω τα. Τζαι αναπτύσω. Πάω, πάω, πάω. Ήμουν ζαλισμένος και έν είχα ούτε πλήρη αντίληψη, ούτε πλήρη έλεγχο και αποφάσισα ότι θα πήγαινα ως τζιαμέ που τελειώνει το χίονι, θα επετάσσουμουν και θα προσγειώνομουν στο πλακοστροτο και θα εμαννέφκαν ούλλοι. Εν ξέρω γιατί επίστεψα ότι θα τα κατάφερνα. Εφτυχώς είσιεν έναν τύπο μεγαλόσωμο τζαι όπως εχτυπήσαν τα πέδιλα μου τζιαμέ που αρκέφει το πλακόστροτο τζαι εκτοξέφτηκα που τα πέδιλα μου εκούντησε με πίσω τζαι έκοψε μου τη φόρα. Αλλιώς σίγουρα θα έμπαινα στη βιτρίνα με τες μπότες.

Αλλά άρεσε μου. Μετά που 21 χρόνια μπορώ επιτέλους να απαντήσω στην ερώτηση "Ποιο είναι το αγαπημένο σου σπορ?"

Κοτόπουλο με Βατόμουρα

2011-02-21T08:19:00.002+02:00

Σήμερα όπως έρκουμουν που Νέα Υόρκη είδα κάτι που έψαχνα καιρό: Φάρμερς Μάρκετ, περίπου 20 λεπτά περπάτημα που το νέο μου σπίτι. Μιας και έχω κουζίνα τωρά, πατώ το κουμπί και κατεβαίνω. Μια τεράστια φρουταρία που έσιει τα πάντα που ούλλο τον κόσμο. Φρούτα, λαχανικά, ιταλικά, γαλλικά, ελληνικά, κινέζικα ... ... Τζαι ούλλα φρέσκα! Από κολοκάσι μέχρι σολωμό.

Που τη χαρά μου έφαα 60 δολάρια. Έπιασα 4 φιλέτα βοδινά, 3 στήθη κοτόπουλου, μακαρόνια βιδούες, ταλιατέλεςσ, ροδάκινα, μήλα, φορμόζες (πουρνέλες για τους μη κοτσινοχωρκάτες), βατόμουρα, λεμόνια, σπανάκι, σνόου πις, μανιτάρια άσπρα, μανιτάρια αναδρίκας, ιταλικό αλάτη θάλασσας, μίγμα 4 ειδών πιπεριών, φρέσκο δυόσμο, ρίγανη, καρύδια, τεριγιάκι, αυγά, κρεμύδια, σκόρδο και ιταλικό ελαιόλαδο. Νομίζω είπα τα ούλλα. Εσκέφτουμουν να κάμω κοτόπουλο με τεριγιάκι, αλλά μετά είπα να βάλω λίγη φαντασία και έφτιαξα κάτι που εφκήκε πολλά ωραίο και είμαι πολλά περήφανος!

Κόφκουμε το το κοτόπουλλο σε κυβάκια και τα κόκκαλα κ το λίγο κρέας που μένει βράζουμεν το για να κάμουμε δικό μας ζωμό κότας.

Βάλλουμε τες ταλιατέλες να βράσουν.

Τηγανίζουμε το κοτόπουλλο με 2 σκελίδες σκόρδο.

Προσθέτουμε τα μανιτάρια, μετά τα σνόου πης.

Βάλλουμε αλάτι και πιπέρι. Εγώ δαμέ βάλλω και ρίγανη γιατί αρέσκει μου άμα ψηθεί καλά και πιρκίζει λλίο.

Όταν κοντέψουν να ψηθούν ούλλα βάλλουμε και το σπανάκι.

Μόλις ξεκινίσει να μαρανίσκει βάλλουμε και τα βατόμουρα και όταν αρκέψουν να λιώνουν και να φκάλλουν κόκκινο χυμό προσθέτουμε μισό φλυτζάνι λευκό γλυκό κρασί.

Ήταν απίστευτο. Μέχρι και ο παρέας ο Δανός που εν αυστηρός κριτής απόλαυσε το πιάτο μου. Έδεσεν πολλά ωράια και η γεύση και το χρώμα. Ειδικά το γλυκό κρασί με τα βατόμουρα ήταν μμμμ! Είσιεν ένα ελαφρώς κόκκινο χρωματούδιν, ήταν μαλακό και λίγο γλυκόξινο. Θα το έφκαλλα φωτογραφία άλλα επεινούσαμεν πολλά. Για το βοδινό φιλέττο έσιει κανένας κάτι να προτείνει??

Τωρά εκατάλαβα....

2011-02-11T05:45:00.002+02:00

Πριν ένα χρόνο επήα σε μια "διάλεξη" που μας εμιλούσαν κάτι φοιτητές της Αμερικής για τη ζωή του πανεπιστημίου. Θυμούμαι συγκεκριμένα μια κοπέλλα που είπε ότι: "Για να τα πάεις καλά στο πανεπιστήμιο χρείαζεται να κοιμάσαι καλά, να διαβάζεις τζαι να έσιεις προσωπική ζωή. Και δυστυχώς μπορείς να έχεις μόνο δύο από τα τρία ταυτόχρονα. Τζαι οτιδήποτε εχτός του βιβλίου εν προσωπική ζωή". Ε λοιπόν είσιεν δίκαιο. Εθκιάλεξα 18 κρέτιτς ούλλο δύσκολα μαθήματα τζαι εν έχω ώρα να αναπνεύσω. Ντάμν. Τωρά ήρτα πανεπιστήμιο τελικά.

Τι άγευστο μπορώ να βάλω πάστες οδοντόβουρτσες των γειτόνων μου για να τους πιάσει διάρρεια/εμετός/θάνατος κλπ??

Η Ελβετίδα τουρίστρια

2011-02-02T07:34:00.012+02:00

1230 τη νύχτα. Κάθουμε στο σαλόνι του φίλου μου του Δανού και παίζω με το Μακ του ακούωντας Μπέλλε & Σεμπάστιαν. Για δεύτερη συνεχόμενη νύχτα θα κοιμηθώ δαμέ. Εν λυπηρό ότι εν νιώθω το δικό μου δωμάτιο σαν σπίτι και το αποφεύγω (όσο και αν αρνούμε να το παραδεχτώ). Εζήτησα να αλλάξω εστία τζαι να έρτω τζαι γω ποδά. Πέρκι με αλλάξουν.

Το Σαββατοκυρίακο που επέρασε ήταν το ποιο ωραίο μου ως τωρά στην Αμερική. Σάββατο βράδυ επήα στο Ηρίντιουμ Τζαζ Μπαρ για να δω ένα Κυπραίο πιανίστα που ακούω εδώ και 10 χρόνια. Τζαζ τρίο. Χαμηλός φωτισμός, ζεστός χώρος, κιθάρες υπογραμμένες που τον Λες Πωλ και άλλους διάσημους γύρο, καμια 30αρκά άτομα τζαι στη σκηνή πιάνο με ουρά, κόντραμπασο και ντραμς. Τζίντες 2 ώρες ήμουν σε άλλο πλανήτη. Εταξίδευκα. Η μουσική ήταν απίστευτη. Το συναίσθημα, η μπύρα τζαι η τζαζ που να ταιρκάζει τέλεια με τον τόπο. Ούλλα ήταν ωραία, απλά, όμορφα. Ούλλα εκάμναν λογική, εταιρκάζαν. Έκφραση και απλότητα, τέχνη. Τι ωραίο πράμα. Δυο ώρες έθελα να κατουρήσω και εν το έκαμνα να σηκωθώ να πάω. Επήα μετά που ετέλιωσε. Απόλαυσα το στο φουλ. Αρέσκει μου το ότι σε όσους τόπους επήα στη Νέα Υόρκη η μουσική εν σε κουφανίσκει τζαι ο κόσμος εν μιλά άμαν παίζουν η μουσικοί. Λυπούμαι όμως που η Ραπ ισοπέδωσεν τα ούλλα. Εχάθηκεν τζίνη η κουλτούρα.

Μετά έμεινα σε ένα φίλο μου στην Άμστερνταμ Άβενιου. Αγαπώ τη Νέα Υόρκη. 12 παρά 10 τα μεσάνυχτα του Σαββάτου εγόρασα ρούχα που το Αμέρικαν Ήγκλ στη Τάιμς Σκουέαρ τζαι 5 το πρωί επαραγγείλαμε πίτσα σπίτι του παρέα ντελίβερι. Η Νέα Υόρκη, λαλούν οι ντόπιοι, ότι εν η μόνη πόλη που μπορείς η ώρα 5 το πρωί να παραγγείλεις τζαι να σου κάμουν ντελίβερι σπίτι σου μπύρες, πίτσα τζαι 3 γραμμάρια χόρτο. Γουέλ, σο φαρ άι αγκρί.

Κυριακή απόγευμα εξύπνησα τζαι αποφάσισα να πάω να περπατήσω ούλλο το Χάρλεμ. Ημουν ο μόνος λευκός στους δρόμους, πολλή φτώσια (η άλλη όψη της πόλης) τζαι ούλλοι στο δρόμο εθέλαν ψιλά τζαι γω εγέλουν γιατί εθυμίζαν μου το επεισόδειο του Σάουθπαρκ με τους άστεγους. Μετά επήα στο Κολούμπια τζαι εζήλεψα. Πέρκι με πιάσουν να κάμω τράνσφερ τζιαμέ. Μετά επήα σε ένα κατάστημα με τζηνς που είσιεν καλές εκπτώσεις. Λήβαις, ΝτιΚέιΕνΓουάι και Κάλβιν Κλάιν 30 δολάρια!

Έπιασα μια ματσιά παντελόνια να δοκιμάσω. Βάλλω το πρώτο. Ήταν λλίο μιτσί μου. Φκένω έξω να το δω στον καθρέφτη τζαι δίπλα μου είσιεν μια χαριτωμένη ξανθιά που εδοκίμασεν ένα παντελόνι που εν της εδίαν καθόλου ωραίες γραμμές τζαι η πωλήτρια επέμενεν ότι εν ωραίο. Γυρίζω τζαι λαλώ της "As a guy, I think this doesnt look so good on you. Its not bad but Im not excited". Τζαι απαντά μου με την ποιο αξιολάτρευτη γερμανική προφορά "Thank you! Thats what I think too"

"What do you think about mine?"

"Dont buy it. It makes your ass look very squarish"

"Where are you from?"

"Switzerland."

"Really? Im from Cyprus! Are you here on holiday?"

"Wow! Yeah. I want to buy a lot of clothes because they are so much cheaper here. Do you live here?"

"I study here. Clothes in Cyprus are much more expensive too"

Συνεχίζουμε να δοκιμάζουμε ώσπου ήβραμε τζαι οι 2 τι να πιάσουμε. Στο ταμείο ακούω την να μιλά γαλλικά. Εφκήκαμε έξω τζαι είπε μου ότι ήρτε μόνη της τζαι μεινίσκει στο σπίτι ενός παρέα της αλλά δουλεύκει ούλλη μέρα τζαι εν τον είδε καθόλου τζαι μεθάυριο φέφκει. Επρότεινα της να περπατήσουμε λλίο μαζί να την ξεναγήσω τζαι εδέκτηκε. Εσυστηθήκαμε τζαι φύγαμε. Επερπατούσαμε τζαι εμιλούσαμε για διάφορα, ελάλεν μου για τη δουλεία της, τα ταξίδια της, εμιλούσαμε για την Αμερική, την Ευρώπη, ποιο κουλτουριάρικα πράματα κλπ κλπ. Μιλά 6 γλώσσες, εσπούδασε 3 πράματα, η δουλειά της εν πορτφόλιο μάνατζερ σε μια τράπεζα τζαι δουλεύκει περιστασιακά τζαι την κυβέρνηση, κάμνει σέρφινκ, παίζει κιθάρα, εδούλεψε σε 3 άλλες χώρες, έκαμε γύρο της Ασίας για ένα χρόνο μόνη της με τσαντούα του ώμου τζαι χωρίς σχέδια κλπ τζαι εταξίδεψε σχεδόν σε ούλλο τον κόσμο. Για κανένα 20λεπτο ελάλεν μου χώρες που επήε. Η γυναίκα έσιει κουλτούρα, ωριμότητα, εν προσγειωμένη. Τζαι εν η πρώτη γυναίκα που εγνώρισα στην Αμερική που εν έτσι τζαι εν η πρώτη γυναίκα μετά που τζαιρό που με έκαμε να νιώσω κάτι. Τέλος πάντων, εγυρίσαμε καλά καλά τζαι μετά επήαμε σε ένα καραόκε μπαρ. Σημείωση ότι χρεώνουν ενάμισι δολάριο το τραγούδι. Έφαν μας ο καπιταλισμός τζαι η κρίση. Επέιραζα την να τραγουδήσουμε κάτι και εν εδέχετουν αλλά όταν έπιασα το μικροφωνο ετράγουδίσαμε μαζί.

Μετά επήαμεν στο αγαπημένο μου εστιατόριο σούσι ώπου και επαράγγειλε στα γιαπωνέζικα. Ωραία, εγώ επήα να την εντυπωσιάσω με τες λίγες μου Νεουορκέζικες γεωγραφικές γνώσεις τζαι τζίνη εμίλαν γαλλικά στα ρούχα, ισπανικά στο μπαρ, αγγλικά τζαι γερμανικά με μένα τζαι γιαπωνέζικα στο μπαρ. Χμμ... Ουάου, ήμουν συγκριτικά πιο εντυπωσιακός! Στο εστιατόριο ήρταμεν ποιο κοντά, ανοιχτήκαμε ποιο πολλά, ήμασταν ποιο άνετη τζαι εγώ επαλάβωνα τζαι ένιωθα ευτυχισμένος τζαι παλαβός παράλληλα γιατί έξερα ότι σε μια μέρα φέφκει τζαι γω ερωτεύκουμουν. Αλλά έντζαι φταίω. Εν αίσθημα γαμώ το. Άμαν που την πρώτη στιγμή κάμνεις τόσα κλικ με κάποια. Είμαι αθεράπεφτα ρομαντικός τζαι αρέσκει μου τζαι νιώθω το τζαι γουστάρω. Τζαι όταν σου φκάλλει ο άλλος τούντο συναίσθημα επήες. Τελειώνουμε το φαί τζαι ζητά μου να πάμε πάνω στο μπαρ για να της τραγουδήσω τζαι άλλα τραγούδια.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Εφκήκαμε έξω για να καπνίσω τζαι έρκουνται 2 γκέυ ζεφκάρκα τζαι κάμνουν μας με τον ποιο γκέικο τρόπο Heeey smokeeerrrsss!! Im so jealous of you, let me breathe your smoke. Im a former smoker. Αρέσκει μου που εν έτσι άνετοι στη Νέα Υόρκη.

ΤΕΛΟΣ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΟΣ

Φκένουμε πάνω στο μπαρ τζαι ρωτώ την τι θέλει να της τραγουδίσω. Είπε μου ότι εν θα μου πει τι της αρέσκει τζαι να διαλέξω κάτι μόνος μου τζαι να της κάμω έκπληξη. (Εγώ επειδή εν γυναίκα που έχω μέσα μου τζαι ήμουν σε μια πολλά ευχάριστη ψυχολογική κατάσταση τζαι επειδή ένιωθα το πολλά) εδκιάλεξα το Χέβεν του Μπράιαν Άταμς. Στο μπαρ εν το μεταξύ είσιεν 2 γενέτζες τζαι 2 άντρες που ήταν φωνάρες. Μόλις εμπήκα ενόμισα ότι έπεζε σιντί της Γουίτνι Χιούστον που ετραγουδούσεν η μια. Η άλλη έμιαζε λλίο Τίνα Τέρνερ - Ελαφρώς βραχνή ροκκού, ο ένας ετραγούδαν στυλ Φρανκ Σινάτρα τζαι ο άλλος εθύμισε μου τον Αγαμέμνωνα που το Φέιμ Στόρι. Μετά που τούντες φωνάρες, που αν είχα δισκογραφική εταιρεία θα ήταν ούλλοι μέστο στούντιο τωρά, ξεκινά το δικό μου. Σσίφκει μέστο αυτί μου τζαι λαλεί μου Άι Λαβ Δις Σονγκ. Τζαι έρκεται ο μπαρ μαν τζαι διά μου το μικρόφωνο. Τζαι ξεκινώ να τραγουδω τζαι γυρίζω τζαι χαμογελώ της τζαι έρκετε κοντά μου, αγκαλιάζει με τζαι ακουμπά την τζεφακλη της στο στληθος μου τζαι κοιτάζει με. Νιώθω τέλεια. Ήμουν ευτυχισμένος. Εξεκίνησαν οι πεταλούδες στο στομάχι μου, η καρδιά μου εχτυπούσε γρήγορα τζαι ένιωθα λες τζαι επερνούσε ένας ποταμός που το στήθος μου τζαι επήενε προς τον εγκέφαλο μου ο οποίος επαρήγαγε αδρεναλίνη στο φουλ (ορ γοτέβερ, μπορεί να ήταν η ιδέα μου. Ας μας πουν οι φίλοι μας οι γιατροί). Μετά που 3 χρόνια νιώθω τζίνο το συναίσθημα πάλε. Κάποια γυναίκα κάμνει με ευτυχισμένο τζαι θέλω να τα ζήσω ούλλα. Αλλά σε λλίες ώρες πόσα να φτάσεις. Τραγουδούμε το ρεφραιν μαζί τζαι κοιτάζει με στα μάτια, χαμογελά μου τζαι κρατά με αγκαλιά. Όταν ετέλιωσαμε το τραγούδι έφίλησα την στο μάγουλο τζαι εμείναμε αγκαλιασμένοι για πολλή ωρα χωρίς να μιλούμε. Αρέσκει μου τζίνη η σιωπή. Εκάτσαμε για ώρες στο μπαρ μέχρι που εφύαν οι φωνάρες τζαι εφύαμεν τζαι εμεις. Ήταν σχεδόν 2 τη νύχτα. Επερπατήσαμεν ακόμα λλίο. Λαλεί μου λυπούμαι που μεισίσκω σπίτι του παρέα μου τζαι ήδη τζοιμούμαι πάστον καναπέ, αλλιώς ήταν να έρτει να μείνουμε μαζί, να μεν καρτεράς λεωφορεία μέστα μεσάνυχτα. Επήαμε στο σταθμό του τρένου, έδωκε μου το ήμειλ της, εφιλιθήκαμε (μάγουλο δυστυχώς), είπαμε ότι θα ξαναβρεθούμε (κάπου, κάπως) τζαι έφυεν. Το επόμενο λεωφορείο έρκετουν 530 το πρωί. Έππεσα χαμέ δίπλα που έναν άστεγο, έπεζε επιθετική κλασσική μουσική, εγώ ήμουν μέστην ευτυχία-μελαγχολία τζαι τζίνος εροχάλιζε. Ήρτα πίσω στη μικρή μου τραγική πραγματικότητα. Τελικά λύπει μου η Ευρώπη τζαι η κουλτούρα της (της κεντρικής τζαι της βόρειας). Τζαι η φάση του ότι ο κόσμος επιδιώκει να τραφκιέται πίσω που τες δουλειές του τζαι να ζει πιο ανθρώπινες στιγμές.

Είμαι 21 χρονών, εν 28. Ήβρεν το δρόμο της, ζει τη ζωή της, εν επιτυχημένη. Είμαι χασιμιός, εν είμαι σίουρος για τίποτε, ούτε ξέρω τι μου γίνεται. (Ντάξει, έχω συνείδηση το καλό μου.) Εμπορούσε να με θεωρήσει κοπελλούι τζαι να μεν μου δώκει σημασία, να μεν μου δώκει καμιά ευκαιρία. Εν το έκαμεν όμως. Σε καμιά φάση εν μου το έπεξεν μεγάλη η οτιδήποτε. Εζήσαμε μια πολά ωραία εμπειρία (τζαι εν το φαντάστηκα, έτσι έγινε)

Πάλε εν μπορώ να ζήσω τον έρωτα μου! Εν πελλανίσκω εύκολα με γεναίτζες. Αλλά άμαν εννα γινεί γίνεται τζαι γίνεται τζαι που την πρώτη στιγμή. Η λογική μου περιπέζει με αλλά εν με κόφτει. Ήταν αληθινό, όμορφο. Τζαι τουτο εν το πιο ωραίο συναίσθημα. Εχάρηκα πάρα πολλά που την εγνώρισα. Εν ετέλειωσε δαμε. Εννά έσιει τζαι δεύτερο επεισόδιο, ελπίζω...

Roadtrip + ΤΕΛΟΣ

2011-01-21T02:41:00.008+02:00

Την προηγούμενη βδομάδα επήαμε ρόουτριπ με τον συγκάτοικο μου στο παρών μπλογκ. Πιστοί στα χνάρια του προηγούμενου μας ρόουτριπ, είμασταν θκυο φίλοι, ένα αυτοκίνητο, μια κιθάρα, φωτογραφφική, μπύρες νερό και κουβέρτες τζαστ ιν κέις και το κυριότερο, καθόλου σχέδια. Όπου μας εύρισκε επηένναμε. Εγυρίσαμεν την Κύπρο ούλλη! Επιάναμε τηλέφωνα αγαπημένους μας ανθρώπους που ούλλη την Κύπρο τζαι επηένναμε τζαι εβλέπαμεν τους. Σε πρώτη φάση είδαμε κάτι φίλους μας που Λευκωσία τζαι μετά επήαμε στα ημιορεινά. Κόρνος, Δελίκηπο (εχαθήκαμε μέστα χωράφκια), Λεύκαρα, Κάτω Δρυ και Βάβλα. Ο παρέας μου είσιε ξαναπάει στη Βάβλα τζαι ελάλεν μου πόσο όμορφο χωρκό είναι. Εν ούλλο πετρόκτιστο τζαι έσιει καμιά τριανταρκά κατοίκους ούλλοι συνταξιούχοι. Εχτός που το ότι εν πανέμορφο και ήσυχο μέρος, έκαμε μας εντύπωση η ζεστασιά και η εμπιστοσύνη των κατοίκων. Ενώ το λογικό είναι να μεν μας εθέλαν τζιαμέ γιατί είμαστε ξένοι - εισβολείς στην ηρεμία τους, ούλλοι (και οι 30) ήταν πολλά πρόσχαροι και φιλόξενοι. Εμπέναμε μέστα σπίτια τους και εφκάλλαμε φωτογραφίες, εγυρίζαμε ποτζεί ποδά τζαι ούλλοι αντιμετωπίζαν μας με χαρά τζαι αγάπη. Στη μέση του χωρκού έσιει ένα καφενούι τζαι ούλλοι οι κατοικοί μαζέφκουνται τζιαμέ τζαι μιλούν και βλέπουν τηλεόραση. Το όμορφο είναι ότι ο ιδιοκτήτης του καφενέ έννεν τζιαμέ πάντα! Κάμνεις ότι θέλεις τζαι αφήνεις λεφτά στο δίσκο! Ήπιαμε καφέ τζιαμέ, εμιλήσαμε με 2 γερούθκια τζαι όταν τζίνοι έπρεπε να φύουν (είπαν μας καληνύχτα που τες 5:30) είπαν μας "παιθκία που εννά φύετε κλείστε το φως τζαι τραβάτε την πόρτα να κλείσει". Τούτο μόνο! Αφήκαν 2 άγνωστους μόνους τους, σε ξένη περιουσία, χωρίς καν να πληρώσουμε τζαι είμαι σίουρος ότι ούτε καν τους επέρασε που τον νου ότι μπορεί να τους τα κλέφκουμε ούλλα. Εν απίστευτο! Τόση εμπιστοσύνη στην Κύπρο του 2010-11?? Στα χωρκά μας συλλοτρώουνται ούλλη μέρα!

Μετά επήαμε Πάφο, ετζοιμηθήκαμε στην παραλία της Λάρας στον Ακάμα μεστο αυτοκίνητο τζαι την επομένη επήαμε στο φράγμα του ασπρόγκρεμου που εν μια πολλά όμορφη τοποθεσία μετά τη Γεροσκήπου προς Λεμεσό. Την κόρη μου θέλω να τη φκάλω Λάρα.

Τζίνο το κάπως νησσούι στα δέξια??

Στο δρόμο προς τες Πλάτρες είδαμε μια πυρκαγιά που εξεκινούσε τζαι εσβήσαμεν την. Στο οινοποιείο Λινός, κάποιος, μέστη νύχτα, (πρέπει να) επέταξε ένα λάστιχο του νερού που έπερνε φωτιά τζαι εξεκινήσαν τζαι επέρναν τζ κάτσαρα γυρώ που το κτήριο. Ευτυχώς είδαμεν την τζαι εσβήσαμεν την με νερά Κύκκος!

Επεράσαμεν τέλεια. Εν υπέροχο αίσθημα να γυρίζεις χωρίς να έχεις σχέδια, χωρίς να ξέρεις τι θα κάμεις μετά, χωρίς καμία μα καμία έγνοια. Εν κάτι που πρέπει να κάμνουμε ούλλοι μας συχνά.

Αύριο φέφκω για Αμερική. Επέρασα άψογα το μήνα που είχα διακοπές. Στόχος για το επόμενο εξάμηνο είναι να συνεχίσω να γυμνάζουμε για να χάσω καμιά δεκαρκά κιλά, να οργανωθώ λλίο τζαι να αρκέψω να βάλλω τη ζωή μου σε τάξη. Επίσης, να έβρω καμιά δουλειά να παίζω μουσική σε κανένα μπαράκι γιατί έλειψε μου πολλά τζαι να κάμω τράνσφερ σε καμιά σχολή μέσα στη Νέα Υόρκη. Πέρκι τα καταφέρω επιτέλους.

Να προσέχεις…

2011-01-10T23:42:00.005+02:00

Αεροδρόμιο. Ξανά. Εγώ μένω εσύ φεύγεις. Είναι αργά. Στο ίδιο σκηνικό που κάποτε πήγαμε για καφέ, που με περίμενες όταν σε περίμενα. Κάτι εν διαφορετικό. Το μήνα που ήσουν κάτω εκουράστηκα. Επεθύμησα πολλά τους φίλους μου. Εν σε εχόρτασα, εν με εχόρτασα. Πολλή η πίεση. Ένιωσα ανακούφιση καταβάθος που έφυες. Τουλάχιστον τωρά εν βασανίζουμαι. Μπόρω να θυμηθώ τζαι λίο τα παλιά με τον java μου. Εν άλλαξε τίποτε. Είμαστε σε άλλο επίπεδο. Εν ο φίλος μου τζαι έκαμε μου την πιο όμορφη έκπληξη. Χρειάζουμαι τον κάθε μέρα τζαι εστοίχησε μου που ήταν μακριά τόσο καιρό.

Ήταν διαφορετικά τούντη φορά. Την τελευταία μέρα που ήμασταν μαζί ένιωθα έναν πράμα σαν να μεν ήμασταν μαζί τόσο τζαιρο. Ένιξερω γιατί. Μάλλον εν η κούραση των ημερών. Ψιθυρίζει μου η Νόρα Τζόουνς μες το αυτί, εφτά χρόνια λαλεί μου.

Ελπίζω να μου περάσει τούντο φίλινγκ. Εξαναένιωσα το παλιά. Εν είναι ότι εν θέλω να μαστε μαζί, εν είμαι ερωτευμένος ξαφνικά ή εν τη αγαπώ. Ένιξερω. Επεθύμησα να κάμω φλέρτ. Νομίζω εν κάπως φυσιολογικό. Εν πεθυμώ τη ζωή μου χωρίς τη γυναίκα μου. Εν ξέρω τι είναι. Ούτε μου περνά που το νου να κάμω κάτι με κάποιαν άλλη. Σκέυτουμαι το τζαι γυρίζουν τα άντερα μου. Βασικά εν ξέρω τι νοιώθω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αγαπώ την τζαι πεθυμώ την αλλά είμαι λιο παράξενος τούντες μέρες μου.

Είπε μου να γράφω κάτω τις σκέψεις μου. Να μεν τα γράφω στο φέισμπουκ αλλά να κάμω μπλογκ. Έρκουνται μου πολλά πράματα που θέλω να γράφω απλά ξεχνώ πόσο όμορφο πράμα είναι το να γράφεις κάτω πως νιώθεις.

It’s all about the love.

(εν ήμουν ποτέ καλός με τα ελληνικά συγχωρέστε με)

Το παλιό μου ημερολόγιο

2011-01-07T01:36:00.002+02:00

Ήβρα το ημερολόγιο (journal) που έγραφα που ήμουν στρατο. Εν ήταν πουκάτω που τη μαξιλάρα του αυτοκινήτου, ήταν στο γραφείο μου. Έδωκα ιδιαίτερη σημασία στο Φλεβάρη - Μάρτη 2009.

Επέρασα πανέμορφες στιγμές μαζί σου. Είσιεν ενδιαφέρον ο συνδιασμός μας. Άρεσκε μου που έβαλλα εγώ το συναίσθημα τζαι συ τη λογική, έστω και αν οι ειδικοί λαλούν ότι γίνεται το αντίθετο. Πάντα εθαύμαζα την εξυπνάδα σου τζαι την ικανότητα σου να με κάμνεις να σκέφτουμαι. Βλέποντας πίσω έχω τζαι γω γλυκόπικρη γεύση. Αναπολώ τζίντες μέρες τζαι εν μου αρέσκει το απότομο τέλος. 2 χρόνια μετά, καταλαβαίνω ότι ίσως να ήμουν λλίο πιεστικός. Επερίμενα τόσο καιρό να νιώσω τέτοια συναισθήματα και να ζήσω τζίνες τες εμπειρίες που ήθελα να τα κάμω ούλλα σε 5 μέρες ενώ έπρεπε να χαλαρώσω και απλά να let it be. Απολογούμαι αν ήταν too much on you. Αν τύχει να είμαστε στην ίδια χώρα στο μέλλον εννά θελα πολλά να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας. Εν το μεταξύ, ακόμα εν εκατάλαβα τι εννοούσες όσες φορές μου είπες να οριμάσω.

Love and happiness

2010-12-02T17:25:00.001+02:00

Καλημέρα! Καλό μήνα! Καλά να μας μπει, καλά να μας βγεί!

Cancelled

2010-11-20T07:01:00.003+02:00

Δεν έχω ακόμα καταλήξει. Είμαι κακότυχος ή εν απλές συμπτώσεις ούλλα? Την κακαουσκιά μου μέσα (Τι ωραία λέξη). Έσιει που τον Αύγουστο που ηθελα να δω τη Katie Melua και την Ani DiFranco. Έπιασα εισιτήρια τζαι για τες δκυο αλλά τελικά ακυρωθήκαν τζαι οι θκυο! Χαράς το κακό ρε κουμπάρε. Αρρωστησεν τζαι η μια τζαι η άλλη. Για την Άνι εμαράζωσα πάρα πολλα γιατί έσιει τόσα χρόνια που την ακούω τζαι ήβρα τζαι εισητήριο στις μπροστινές θέσεις. Τζαι κάθουμε όπως τον καταθληπτικό κούκκουφο δαμε τωρά να βλέπω στο γιου τουπ τζίνο που επερίμενα τόσο καιρό να δω λάιβ.......Με τις υγείες μου

Please please please dete to animation mou tzai pete mou an en kalo!

2010-11-18T03:32:00.007+02:00

En i idea mou (enna to anaptikso k allo) gia to final mou sto animation class. Arese mou polla emena! Enthousiastika giati en mou perna katholou i zografiki. Ti lete? En kali idea?

Blues blues blues

2010-11-17T07:11:00.019+02:00

Επιτέλους επήα σε blues bar στο Manhattan! Ο φίλος μου ο δανός και ο φίλος μου ο αμερικάνος που τα βρίσκουμε μουσικά εν κάτω που 21. Οι "ενήλικες" φίλοι μου εν οι τύποι του κλάμπ, άρα εν ολίγοις επήα μόνος μου. Εντζε να σπάσω? Δεν τα γουστάρω τα κλαμπς ρε κουμπάρε!

Δίπλα που το blues bar έσιει ένα άλλο χαριτωμένο μπαράκι που έσει 500 είδη μπύρας τζαι εν ιδιαίτερα φτηνό. 7 δολάρια η Paolander και 4,25 η ΚΕΟ. Αυτές οι δύο μας αφορούν επειδή εν τες ήβραμεν ακόμα αλλού.

Τζαι μετά επήα στο μπλουζάδικοοοοο... 10 δολάρια είσοδος. Εν καλά, εν καλά. Εμείς στην αυλαία εχρεώσαμε 10 ευρώ! Ήβρα το ιδιαίτερα συμπαθητικό το μέρος. Μικρό, πολλά ωραίος ήχος, χαμηλός φωτισμός, ατμοσφαιρικότατο τζαι καλός κόσμος. Το συγκρότημα άρεσε μου πολλά. Εσυνδέθηκα αμέσως μαζί τους, πράγμα που ίσως έννεν καλό γιατι έπιαν με μια μελανγχολία - νοσταλγία. Οι ανθρώποι είχαν πάρα πολλυ συναίσθημα. Ειδικά άμαν άρχισε να με πιάνει τζαι το ποτό εγεμώνναν τα μαθκια μου σε καποια κομμάτια. Τζαι οπως τον παλαβό, πάλε εξέχασα να πάρω κάμερα. Ήταν τζίνο που εχρειαζόμουν όμως. Μπορεί να ξοδεψα πιο πολλά από όσα επρογραμάτιζα αλλά άξιζεν τον κοπο. Εκάθουμουν τζαι άκουα τη μουσική τζαι εταξιδεψα. Έκαμα 5 ώρες να ανοίξω το στόμα μου να μιλήσω (ντάξει ήμουν τζαι μόνος μου). Κατά διαστήματα έστελλα μυνήματα στους φίλους μου που πραγμάτικα ήθελα να εν τζιαμέ για να μοιραστουμε τις στιγμές (και το λογαριασμό φυσικά) αλλά πλην από του μελαμψού οι άλλοι εγράψαν με. ΖΩΑ!

Τον επόμενο μήνα πρέπει να έβρω δουλειά. Έθελες αμερική κύριε. Τράβα τωρά. Εχτός του ότι χρειάζεται να βρω δουλειά, νιώθω τζαι λίγο ένοχος που με συντηρούν οι γονείς μου. Ελπίζω να τα καταφέρω να συνδυάσω διαβασμα - δουλειά.

Σκέφτουμε να αλλάξω σχολείο τζαι να πάω κάπου μέσα στη νέα υόρκη γιατί εκνευρίζουν με, τελικά, τα χωρκούθκια έξω που την πόλη. Οι γονείς μου εν κατά του να φύω που no-name school και να πάω σε no-name school απλά για την τοποθεσία. Εγώ πάλε ειμαι σιουρος ότι εν για το καλύτερο. Το άλλο που σκέφτουμε να κάμω είναι μείνω τέλος 2ου χρόνου να δοκιμάσω για κανένα πολλά καλό σχολείο. Αλλά τούτο σημαίνει ότι πρέπει να φύω που τη Νέα Υόρκη και εν θέλω. Καμιάν εισήγηση?

Ο γες!! Ο φίλος μου ο Ντρου που το Σαν Ντιέγκο επιτέλους εκάλεσε με σπιτι του το καλοκαίρι!! Παει πολλά ένα ταξιδάκι στην Καλιφόρνια πριν να πάω Κύπρο.

Την Παρασκευή θα πάω να δω την Ani DiFranco! Έιμαι κατενθουσιασμένος! Εν το πολλοχωρεί ο νους μου ότι μετά από τόσα χρόνια που την ακούω θα την δω live. Πέρκι εν ξεχάσω πάλε να πάρω τη κάμερα μου

Συμφωνώ και επαυξάνω ότι ο Σφακιανάκης επιχειρηματολογεί καλλύτερα που τους πλείστους πολιτικούς. Δείτε το: http://antidoto1980.blogspot.com/2010/11/notis-in-all-his-glory.html

Θέλω γεναίκα

2010-10-24T23:00:00.002+03:00

Ούφφου πότε εννα εμφανιστεί η Lisa Caddy ή η Carrie Bradshaw ή η Norah Jones ή η Katie Melua τελοσπάντων μια γλυτζιά χαριτωμένη που να παίζει μουσική να την παντρευτώ να πνάσουμεν ούλλοι? Μα πόσο πιο ωραία θα ήταν να κάθουμε με μια τέτοια στα τζαζ καφέ με ένα ποτήρι κρασί κόκκινο, μαλλον μπουκάλα εν καλύτερα, τζαι ακόμα καλλύτερα που μια μπουκάλα ο καθένας, και να με βλέπει, να τη βλέπω να μου χαμογελά, να σχολιάζουμε τη μουσική, να εκτιμούμε και οι δύο τη γαστρονομική τέχνη. Αααχχχχχ. Γι'αυτο ψάχνουμε γλυκιά και χαριτωμένη κορού. Για τζίνο το ωραίο χαμόγελο. Δηλαδή θέλω μια που να εν η καλλύτερη μου φίλη τζαι να μαστε και μαζί. Θέλω να ζήσω το παραμύθι μου γαμώτο!!! ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

Θενκ γκοτ ιτς πλακπερι

2010-10-12T13:36:00.002+03:00

Αγορασα μπλαγκπερι για να μπορω να μιλω στο εξωτερικο πιο φτηνα. Τελειο μασκαραλικουι. Ε οκ εν εσιει ορθογραφο τζαι ενα πρεπει να υποστειτε τα ορθογραφικα μου αισχη αλλα οκ τουλαχιστον εννα γραφω τωρα που εννα χω ελευθερο χρονο μιας τζαι μπορω να το καμω που το τηλεφωνο.

Φανταζουμε επερασετε ουλλοι αποχωρησμους σε καποια φαση λιο η πολλα. Εν ειναι τζαι το πιο ευχαριστο πεαμα του κοσμου.Εν κατι που επεριμενα αλλα εγινηκε ξαφνικα τζαι εκατσε μου λιο βαρυ. Εφυε η γυναικα,εφυεν ο μαυρης ως τζαι ο συγκατοικος στο μπλογκ. Πριν να φυουν επεζα το τζαι καλα οτι εν με κοφτει τζαι εννα χω παραπανω χρονο για τον εαυτο μου. Μπουλκραπ. Πρωτα εφυεν ο παρεας για τες Αμερικες. με τουντον αθρωπο εζησαμε τα παντα. Εμαθε μου αυτοκινητο,εβαλε με στο συγκροτημα τζαι εδωκε μου το τσιανς να τραγουδησω σεπολυ κοσμο, να γνωρισω εννα σωρο αθρωπους τζαι εμπιριες. Εδημιουργησαμε μια τοσο δυνατη σχεση που εμπορουσε να αντεξει τα παντα. Ρε εμπα να εγυριζεν ο κοσμος αναποδα εμεις παλε τζιαμε. Κολος με βρατζι. Η μανα του φωναζει με χαρτωμενο του ασπουμε! Επερασαμε νυχτες στη θαλασσα με κοπελλουες (θυμασε ρε με τη Χαρα τζαι τη Δεσπω στο καβο γκρεκο?) Επηαμε ως τζαι στη κακοπετρια για να δουμε μια κορουα μια κορουα που μου αρεσε. Εμπεναμε μες το γιαρις τζαι ελαλουσαμε "ρε που να παμε σημερα? Αεροδρομιο?παφο?λευκωσια?" Τζαι ισιωναμε. Πριν να πιασει αδεια εκαθουμασταν στο αυτοκινητο τζαι ονειροπολουσαμε. Οτι ταχα επηεναμε αεροδρομιο. Για μας ηταν ο τοπος για να παεις. Ενας που τους πιο συναισθηματικα φορτισμενους τοπους αλλωτε με συναισθηματα χαρας αλλωτε λυπης η νοσταλγιας.ακομα τζαι αμαν εν ειμασταν μαζι εμιλουσαμε με τες ωρες για τα πιο ραντομ πραματα του κοσμου. ενιγουει εν θα λειψουν ποττε τα πραματα που εχω να πω για τον φιλο μου. Ο αοριστος χρονος εν λιο μακαβριος αλλα τωρα αναγκαστηκα αλλαξαν τα δεδομενα αν τζαι εν να ειναι παντα ο αρφος μου. Τη μερα που ηταν να φυει ηρτε στο μαχαζι που εδουλεφκα. Εμιλησαμε λιο. Εθελα να λουθω του κλαματου (εκαμα το υστερα τζαι ηταν η μονη φορα που με ειδε η γυναικα μ με γεματα μαθκια τζαι αρκεψε να κλαιει τζαι τζινη). Εδωκα του κατι σκουλαριτζια να καμει δωρο της κοπελας που εννα ερωτευτει τζιπανω. Τοσο ονειροπολοι ειμαστε!Εν χαππι ομως. Ζει το ονειρο του τζαι ειμαι περηφανος γιατι εσιηστην τζαι επηε κοντρα στο ρεμα για να τα καταφερει. Αγαπω σε ρε παρεα μου. Καπως ετσι εφυε.

Τη γυναικα μου (εντζε επαντρεφτηκαμε η κατι,ειμαι 20 ασπουμε,ετσι τη φωναζω) ηταν εξισου δυσκολο να την αποχωριστω. Η μονη που εμπορεσε να αντεξει τις βλακειες,τις μαννομαρες,τις εκκεντροσυνες τζαι τη ξεροτζεφαλια μου. Μαλλον επειδη τζαι τζεινη εν καμποσο ψυχας. Για τα χρονικα της σχεσης μου εγραψα πιο κατω. Εξεκινησε χωρις να περιμενουμε κατι. Εκαμε με να νιωθω ωραια. Εν εξυπνη τζαι πιανει με. Εννεν που τζεινες τες πιμπο τις συνηθισμενες. Εκερδισε με πολλα ευκολα. Βασικα αρεσκε μοθ παντα αλλα εν της εκοντεφκα γιατι συνηθως τραβω τις καθυστεριμενες τζαι ενιωθα οτι ενα με εφτυνε. Αλλα ιτ γουορκτ αφτερ ολ. Επερασαμε σε αλλο επιπεδο. Οποτε εφκενα μαζι. Εμπησα τους ουλλους μες το προγραμμα. Ειμαι πολλα ερωτευμενος μαζι της. Ποιος επεριμενε ομως να μεινουμε ενα χρονο μαζι τζαι να πρεπει να φυει για σπουδες? Ε ετα ουλλα τζιαμε. Με τις υγιες μου. Ενα μηνα πριν να φυει εγνωρισα τους δικους της. Τζεινη εξερεντους δικους μου που την αρκη γιατι εθελα που ερκετουν κατω να μαστε σπιτι μου (αγαπω το πολλα). Εντζε αρεσκουν μου τουτες οι βλακειες με τους γονεις αλλα εθελα μετα που τοσο τζαιρο να ξερει ο παπας της με ποιο γυριζει. Νιτλεσ του σει ελατρεψαν με τζαι μεχρι τζαι τωρα που λειπει καλουν με σπιτι τους για καφε τζαι για να βοηθησω τη μιτσια με τη μουσικη. Ενιγουει τελευταια νυχτα που ηταν να τη παρω αεροδρομιο ηταν κομμενα τα ποθκια μου. Ενα που τα πιο εντονα συναισθηματα ηταν που εφεφκαμε που το τσεκ ιν τζαι εφτασαμε εξω που το παραβαν που εν οι αναχωρισεις. Αγκαλιασε με ειπεν μου οτι αγαπα με,οτι εν θα χωρισουμε τζαι ειπα της οτι ουλλα ενα παν καλα. Εφιληθηκαμε τζιαι πριν να περασει τη πορτα εκοντοσταθηκε τζαι εγυρισε τζαι ειδε με. Μολις εφυε ενομιζα εν θα εμπορουσα να περπατησω.

Τις πρωτες μερες ηταν ανυποφορο. Επηε στο κιγκς εγνωριζε νεο κοσμο τζαι εγω που εφκαινα ημουν μονος μου. Εν ειχα κανενα να μιλισω να του τα πω. Εξεκινισε εντονος πολεμος μες τη τζιεφαλη μου. Εζηλεφκα πολλα. Εξερα οτι ηταν να γινει τουτο τζαι επρεπε να μεν της το δειξω. Εμιλησαμε που το σκαιπ τζαι εθελα να σπασω το κομπιουτερ. Ειπα, εντα μαλακια εν τουτη! Μα εν ετσι που εννα μαστε? Σιγα σιγα με τη σκεψη εφερα τα μιλια μου. Αγαπιουμαστε. Εν θα το χαλασω. Εκλεισα εισιτηριο για το Νιομβρη για να εχουμε κατι να περιμενουμε,εσασα το ποδηλατο μου τζαι αρκεψα ποδηλασια,αρκεψα καρατε τζαι αφιερωνω χρονο στον αρφο μου τζαι τους σκυλλους. Τις νυχτες βρεθουμε με τον μονο φιλο μου που εμεινε πισω οταν ερκετε που τη δουλεια στη λευκωσια. Με τη βοηθεια του παρεα,του μπλαγκπερι τζαι του ιντερνετ επερασε μου. Πεθυμω την αφανταστα (ζηλεφκω ακομα αμαν καμει παρεα με αρσενικα αν τζαι παντα ετσι εκαμε επειδη εν τα βρισκει με πολλες κορουες. Αλλα οκ. Μιλουμεν το τζιαι περνα μου. Το μονο που με ταλαιπωρει τωρα ειναι που εν θελω να πηαινω κατω. Παντα εκολουσαν μου ενα σωρο μιτσιες τζαι εν θελω να φερω τη γυναικα μ σε δυσκολη θεση. Εμιλησαμε το τζαι ειπεν μου οτι παντα ετσι ηταν οποτε εφκαινα μονος μου αλλα φοουμε να μεν χαλασω το κλιμα. Εβοηθησε τζαι ο στρατος εντομεταξυ που με εφεραν φυλακια τζαι ησυχασα (οσοι εκαμετε στρατο σε φυλακια εκαμετε ζωη χαρισαμενη). Παιρνω οσο πιο καλα γινετε τζαι απλα περιμενω. Στο κατω κατω επερασαν τα δυσκολα τζαι στο βαθοοοος εν τζαι ο σεπτεβρης που εννα πας τζαι εγω αγγλια για σπουδες. Επιτελους. Εφκαλα τα τζιαι επνασα.

Θενκς,πις.

Κάποιος που καταλάβει που πολιτικά να μου εξηγήσει παρακαλώ

2010-10-04T06:13:00.011+03:00

Εδιάβαζα κάτι online καφκάες που εκάμναν κάτι συμμαθητές μου στο facebook τζαι επροσπάθησα να συζητήσω με 2 Κυπραίους δαπάνω τζαι εκατάλαβα ότι εν μεγάλο δώρο το ότι μπορώ να ζω χωρίς να ακούω για τούτα ούλλη μέρα γιαυτό τζαι δεν θα ανοίξω ξανά έτσι συζητήσεις με κανένα Κυπραίο δαπάνω.

Αλλά τωρά σκέφτουμε ότι είμαι 21 χρονών και ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω πράματα που άλλοι τα θεωρούν βασικά. Δεν έχω ακόμα αποφασίσει σε ποια παράταξη θέλω να ανήκω, δεν κατέχω που πολιτική, δεν πολλοξέρω τα επίκερα, δεν κατέχω πολλά που νεότερη ιστορία. Τζαι με όσους εμίλησα λαλούν μου κουβέντες του αέρα. Τζαι επειδή εν με πείθουν λαλούν μου ότι είμαι βλάκας. Τζαι νευριάζω, τζαι μαλλώνουμε. Ίσως να έπρεπε να ασχολούμαι παραπάνω μα τα κοινά αλλά εν μπορώ γιατί είμαι απογοητευμένος τζαι κάποια πράματα δεν μπορώ να τα καταλάβω.

Θα γράψω περιληπτικά μερικές από τις απορίες μου. Ας μου εξηγήσει κάποιος παρακαλώ πολύ:

1. Γιατί νεκατώνουν τες ομάδες ποδοσφαίρου στα πολιτικά?

2. Γιατί εν 2010 τζαι ακόμα μαλλώνουν για το Γρίβα τζαι το Μακάριο τζαι για το παρελθόν. Έσιει τόσα προβλήματα η Κύπρος (σύστημα υγείας/παιδείας, νοοτροπία κλπ κλπ κλπ) τζαι ούλλοι μάχουντε να έβρουν ποιος φταίει για το παρελθόν. Γιατί?

3. Έγινε πόλεμος τζαι εχάσαμε! Δεν μπορούμε να έχουμε το πάνω χέρι. Ναι, δυστυχώς εν άδικη η ζωή! Νιώθω ότι λίγοι συμμερίζονται την άποψη μου.

4. Γιατί ούλλος ο απλός λαός έσιει τα με τους Τούρκους τζαι ελάχιστοι με τους άλλους κατακτητές που είχαμε? Με τους Τούρκους εν πατριώτες, αλλά βουρούν τους Εγγλέζους να αγοράσουν ούλλη την Κύπρο σε ακίνητα. Όμως Εγγλέζοι ήταν κακοί, γι’ αυτό εθκιώξαμεν τους τζαι «εφύαν».

5. Γιατί τα ποιο αστοιχείωτα βλήματα που απλά φορούν μια φανέλα με ένα αετό που σχίζει την τουρκική σημαία εν οι πραγματικοί Έλληνες? Τι σημαίνει τούτος ο όρος?

6. Πώς γίνεται ένας πλυθησμός κάτω που εκατομμύριο να τσακώνεται τόσο πολλά? Τζαι ειδικά οι μιτσιοί, που εν εζήσαμεν τίποτε. Η γιαγιά μου που εν 80 χρονών τζαι έχασε το σπίτι της τζαι ούλλη την περιουσία της, εσυμβιβάστηκε, έφτιαξε τη ζωή της ποδά, σιέρεται ότι έσχει τζαι πάντα λαλεί μου: "Ήταν προδομένα ούλλα γιε μου. Που ήμασταν μιτσιοί μια χαρά εζούσαμε με τους Τούρκους. Έτσι μας θέλουν να είμαστε, έτσι μας εκάμαν οι μεγάλοι". Οι 20χρονοι συμμαθητές μου όμως δηλώνουν προσφυγές, δεν ξεχνουν και αγωνίζονται. Η γιαγιά μου ενα δημοτικό έφκαλεν τζαι κάμνει μου παραπάνω λογική που τους σπουδασμένους.

7. Λαλούν, οι άγιοι αδελφοί ημών, ότι δεν μπορούν να ζήσουν οι χριστιανοί με τους μουσουλμάνους. Αλλά ο χριστιανισμός λαλεί αγαπάτε αλλήλους. Επίσης στο εξωτερικό μια χαρά ζουν οι άνθρωποι με διάφορες θρησκείες.

8. Ποττέ δεν μας αρέσκει ο πρόεδρος. Μόλις φκάλουμεν άλλο πετούμε που τη χαρά μας. Αλλά στους 6 μήνες ούτε τζίνος εν καλος τελικά. Εγώ στα κοπέλλια σήμερα είπα ότι εν μου φένεται κανένας πολιτικός μας εντάξει γι’αυτό ψηφίζω τζίνο που αντιπαθώ πιο λίγο τζαι είπαν με αγράμματο.

Εν κατέχω που τούτα όμως δικαιούμε μιαν άποψη. Η απάντηση που έχω για ποιο πάνω είναι "επειδή είμαστε βλάκες". Αν είναι δυνατόν μωρά 15-20 χρονών να δέρνουνται, να μαλλώνουν για τούτα. Όμως κατά τα άλλα το γιαλί καρέρα που εν πιο φτηνό που τα κατεχώμενα εν οκ. Αλλά πάνω από όλα είμαστε Έλληνες και Ορθόδοξοι Χριστιανοί, άσχετον αν δεν ξέρουν καν ποιος εν ο Πλάτωνας ή αν δεν ξέρουν να βάλουν το σταυρό τους. Εν είμαι θρήσκος αλλά επειδή υπήρξα θρήσκος ξέρω τα καλά τζίνα τα παραμύθκια. Τέλοσπάντων, νευριάζω να πιάνω έτσι κουβέντες γιατί εν έχουν τέλος ούτε απάντηση.

Ο λόγος που τα γράφω εν επειδή είχα 2 κουβέντες με 2 Κυπραίους δαπάνω τζαι απογοητεύτηκα γιατί κανένας δεν ξέρει τι λαλεί αλλά ούλλοι μιλούν τζαι λαλούν τζίνα που τους εμάθαν. Τζαι κάμνουν ούλλοι βλακείες! Αν είναι δυνατόν να μου λαλεί ο συμμαθητής μου που σπουδάζει Μάντσεστερ ότι εδέραν κάτι αριστερούς κυπραίους τζαι να σιέρεται. Τζαι να μεν μπορώ να τον πείσω ότι ο καθένας δικαιούται την άποψη του. Γιατί εν τόσο τούβλα? Τι τους εκάμαν?

Μεταξύ μας εν μπορούμε να τα έβρουμε τζαι μαχούμαστε να τα έβρουμε με άλλους. Αλλά, ιστορικά, πότε τα ήβραμε? Ξεροτζέφαλη ράτσα. Τζαι εμένα ούλλοι φαίνουντε μου ίδιοι. Οι μεν εν δεξιοί και οι δε εν δεξιοί με κόκκινα.

Έχουμε δημοκρατία. Ψηφίζουμεν τζαι κάμνουμεν. Εν γίνεται να εν ούλλοι ικανοποιημένοι. Ούλλοι έχουν την άποψη τους. Αλλά πάλε εν το κατέχω το αντικείμενο. Πείτε μου κάποιος. Εν πελλάρες που λαλώ?

Τζαι δεν μπορεί ένας μιτσής τόπος που ούλλοι μάχουνται να έβρουν ένα κουμπάρο να κανονιστούν να δουλέψει σωστά. Πριν έρτω Αμερική εγνώρισα ένα Λέκτορα Φιλοσοφίας χωρκανό μου που έλειπε πάρα πολλά χρόνια εξωτερικό. Εδίδαξε σε πανεπιστήμια Αγγλίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Ελλάδας. Ο άνθρωπος εν μέντορας. Επεθύμησε τον τόπο του τζαι θέλει να εγκατασταθεί μόνιμα Κύπρο τζαι δεν μπορεί να διδάξει σε κανένα πανεπιστήμιο στην Κύπρο γιατί εν έσιει κύκλο. Τζαι μάσιεται να έβρει κανένα μέσο πέρκι μπει φωτογράφος σε ένα υπουργείο που ανοίχτηκε θέση.

Πραγμάτικα θέλω να βοηθήσω αν μπορώ αλλά όσες εφημερίδες τζαι αν διαβάσω, με όσους τζαι αν μιλήσω εν με βοηθούν. Διαφωτίστε με κάποιος σας παρακαλώ. Τι γίνεται με την πολιτική σκηνή τούντου τόπου?

Astoria

2010-10-03T17:07:00.012+03:00

Για πιο ατμοσφαιρικό διάβασμα ακούτε αυτό και μετά αυτό (γεια σου ρε Λάντσια)

"μια πόλη μισή, τώρα πια δεν είναι ούτε εδώ ούτε εκεί

στη μέση ακριβώς, η Αστόρια"

Εν 10 το πρωί. Είμαι όξυπνος 24 ωρες. Μόλις ήρτα που Νέα υόρκη. Είχα μια πολλά απλή νύχτα, αλλά ήταν τέλεια. Ο παρέας ο καλαμαράς είπεν μου να πάμεν σε ένα πολλά ωραίο κλαμπ στην Αστόρια, όπου τυγχαίνει να μένουν πολλοί Κυπραίοι / Έλληνες. Πιάνουμε το λεωφορείο, πάμε Μανχάταν και μετά τρένο και .... .... ....

Με το που κατεβαίνουμε που το τρένο θωρούμε την Athens Square με το άγαλμα της Αθηνάς και ένα μίνι παρθενώνα. Λίγο πιο κάτω Athens Cafe, Pita Pan, Crave Gyros, Cyprus Deli, Greek Froutaria, σι-φυ Παναθηναϊκός USA, σκουπίθκια χαμέ, παλαβο-οδήγημα συνοδεμένο με πουρούες, βρισιές κλπ. Ακούεις μισά ελληνικά μισά αγγλικά. Ομολογώ ότι επεθύμησα να κάτσω με τες ώρες σε ένα καφέ που είναι σχεδιασμένο για να κουνουστάς. Γνώριμα πράματα.

Πάμε στο καφέ Avenue, ξαπλάρουμε πάστην καρέκλα, έρκετε η Βουλγάρα σερβιτόρα (καλά τζαι θυμίζει Κύπρο το να δουλύκουν οι Βουλγάρες στα καφέ), φέρνει το μενού, πάω στες μπύρες ... Coors Light, Corona, Becks, Heineken, KEO, Stella Artois ... wait up! what the f????? ΚΕΟ??? $6. Εν γίνετε! Αφού Κύπρο έτυχε να την πληρώσω τζαι 6 τζαι 8 ευρώ! Παραγγέλω μιαν, έρκεται τζαι γράφει πάνω ΚΕΟ - ΜΠΥΡΑ Brewed in Limassol, Cyprus. Κοίτα κύριε μου!

Εγνωριστήκαμε τζαι με ένα σερβιτόρο που εν Λευκωσιάτης τζαι παίζει κιθάρα τζαι κάμνει γκρουπ για να παίζει σε Ροκ μαχαζί σταθερά. Ανταλλάξαμεν τηλέφωνα - πέρκι κάτσει καμιά καλή δουλειά.

Πηγαίνοντας στο κλαμπ επεράσαμε που τες αράπικες γειτονιές. εμαστουρώσαμε που τη μυρωθκιά του καφέ και του ναργιλέ, ακούσαμε καμπόσα αράπικα, τουμπερλέκια και αμανέδες, I like. Ώσπου να πάμε είσιεν γεμώσει το κλαμπ. Τί κάμνουμε τώρα? Ήταν 1:30, το τελευταίο λεωφορείο για New Jersey έφυεν η ώρα 12:40. Άρα ή πάμεν αλλού, ή πάμε σε ένα Μοτέλ, τζαι τζιμούμαστεν. Μαλάκα, επεθύμησα γύρο, είπα. Επήαμε σε ένα καλαμαρά που εμίλαν πολλά χαριτωμένα Greeklish. Πολλά ωραίος ο γύρος του παρέα. Τζιαμέ θα πηαίνουμε.

Εθυμήθηκα μετά για ένα μιτσί κλαμπ που μου ελάλεν ένας παρέας που εμίνησκεν Αστόρια. Τζαι πάμε. Πλησιάζοντας ακούω το χέρια ψηλά του Χατζηγιάννη. Τζαι πιάνει με ένα σπαστικό γέλιο. Τζαι ώσπου να μπούμε μέσα αρκέφκει να παίζει Γονίδη, Μακρόπουλο, το βαπόρι απ'την Περσία, που να 'ναι τέτοια ώρα η αγάπη μου κλπ κλπ κλπ. Τζαι πιάνει με ένα γέλιο τζαι εν κραήζουμε με τίποτε. Ούλλοι Ελληνοαμερικάνοι! Ο παρέας να θέλει να παιχτεί γιατί εν την πάει καθόλου τούντη μουσική, εγώ να το σιέρουμε τζαι να χασκογελώ. Τζαι το τοπ! Έβαλεν τα ριάλλια! ΧΑ! Εγέλουν άνετα ένα 20-λεπτο. Γιατί απλά δεν συμβαδίζει με τη λογική! Βλέποντας μέσα ενόμιζα ότι επήα κάτω Κύπρο τζαι ήταν να φκω έξω να πιάσω το αυτοκίνητο μου να πάω σπίτι. Γυρίζοντας που την άλλη όμως θωρείς τη γέφυα, ΝΥ Τάξις τζαι λαλείς: Τωρά είμαι Νέα Υόρκη τζαι ακούω λαϊκά τζαι γουστάρω (ίσως εν επειδή έπαιζα μπάσο σε μπουζουξίδικο το καλοκαίρι??).

Τζαι δαμέ εσυνειδητοποίησα ότι αγαπώ ακόμα πιο πολλά τούντη πόλη. Γιατί διά σου ούλλο τον κόσμο στα πόθκια σου. Τζαι όι ένα δείγμα. Στο φουλ του. Πριν 3 εβδομάδες επήα Καραϊβική, προχτές επήα Κούβα, εχτές Ελλάδα - Κύπρο - Μ.Ανατολή χωρίς να φύω που την πόλη. Τζαι νιώθεις το κάθε τι γιατί ακούεις τη γλώσσα, βλέπεις τις συνήθειες τους, μυρίζεσαι(το φαϊ-τα ποτά τους τζαι τούτα ούλλα γιατί ούλλοι εν μετανάστες δαμέ. Δικαιούνται τζαι ενθαρύνονται να παραμείνουν ότι είναι.

Το ξημέρωμα ήβρε μας με ένα καφέ στο σιέρι στο Starbucks της Time Square (κάποιος να τους πει να κλείουν τα φώτα άμα ξημερώνει τζαι πάει του κ*** ο πλανήτης) να καρτερούμε να γινεί 8:30 για να πιάμε το λεωφορείο να έρτουμε πίσω. Για ακόμα μια φορά, η μουσική του στάρμπαξ έφτιαξε μου τη μέρα. Άμαν είμαι τζιαμέ τζαι θωρώ έξω που το παράθυρο βλέπω τα ούλλα μαυρόασπρα τζαι νομίζω ότι είμαι ο Robert Johnson.

Ήταν μια εξαιρετική νύχτα. Μάλλον εννά τζιμούμαι ούλλη μέρα σήμερα αλλά άξιζε τον κόπο. Ξανά ΛΑΤΡΕΥΩ τούντην πόλη κάθε μέρα πιο πολλά. Επήα σε πολλές πόλεις με πολλές εθνικότητες αλλά, τραστ μη, έννεν το ίδιο. Είμαι πάρα πολλά τυχερός που είμαι δαμέ. Είμαι περήφανος για τη ξεροτζεφαλιά μου που με έφερε δαμέ. Αν δεν επαράτουν για λλίο το όνειρο μου, όπως το μαννό, μπορεί να μεν έχανα το deadline των πανεπιστημίων μέστην πόλη τζαι να ήμουν τζιαμέ τωρά. Αλλά εν είμαι αχάριστος. Σιέρουμαι που είμαι έστω τζαι δαμέ δίπλα. Τζαι για χιλιοστή φορά: θένκ γιου μαμ, θένκ γιου ντατ.

Αγαπώ

2010-09-25T05:11:00.005+03:00

ΡοΑμ, τωρά το έπιασα :)
Αγαπώ πάρα πολλά:

1. Τη μουσική. Λατρεύω να παίζω μουσική και να ακούω μουσική. Εν ο τρόπος μου να εκφράζουμαι. Αρέσκει μου να πιάνω την κιθάρα μου και να κάθουμαι στο πάρκο μόνος μου να παίζω με τες ώρες, η στο δωμάτιο μου, ή με τους φίλους μου. Τζαι εν ωραία γιατί υπάρχει η κατάλληλη μουσική για όλες τις περιστάσεις. Εξτασιάζουμαι άμαν παίζω μουσική με άλλους τζαι ειδικά πιο έμπειρους μουσικούς γιατί μαθαίνω πολλά πράματα. Αγαπώ ούλλα τα είδη μουσικής. Από λαϊκά μέχρι death metal. Ξεχωρίζω ιδιαίτερα την παλιά κλασσική ροκ, τζαζ, μπλουζ και τα κάτι τύπους που συνδιάζουν τα τρία πιο πάνω. Αγαπημένοι μου καλιτέχνες ειναι Janis Joplin, Ani DiFranco, Tori Amos, Katie Melua, Norah Jones, Eric Clapton, BB King, Σταμάτης Κραουνάκης, Τάνια Τσανακλίδου, Χ&Π Κατσιμίχα, Ella Fitzgerald, John Coltrane, Jamiroquai, Dream Theater, ACDC, Deep Purple, Wes Montgomery και πολλοί πολλοί άλλοι...

2. Τους φίλους μου. Είμαι πολλά τυχερός που τους έχω, ειδικά τον Χρ και τον Χα. Αρέσκει μου που με καταλάβουν, πάντα στηρίζουν με, έχουμε την άνεση να πούμε ότι θέλουμε ο ένας του άλλου κ αρέσκει μου που μπορεί να κάμουμε μήνες να βρεθούμε αλλά πάντα συνεχίζουμε που τζιαμέ που εμείναμε.

3. Να οδηγώ. Το αυτοκίνητο μου εν της μπακίρας αλλά έχει αρκετά καλά μεγάφωνα και το ράδιο μου έχει υποδοχή για iPod. Λατρεύω να οδηγώ χωρίς απαραίτητα να ξέρω που πηαίννω, να θωρώ δεξιά αριστερά, να ακούω μουσική, να μιλώ και να ονειρεύκουμαι.

4. Να ταξιδεύκω. Να θωρώ καινούργια πράματα και να θωρώ άλλους ανθρώπους. Συνήθως στα ταξίδια μου παρατηρώ τους ανθρώπους. Προσπαθώ να μπω στην κουλτούρα τους, στες συνήθειες τους και να πάρω όσα πιο πολλά μπόρω. Ναι, εν μπορείς να βάλλεις μια ολόκληρη χώρα στο ίδιο καζάνι αλλά κάποια "στερεότυπα" συμήθως εν σωστά για ένα μεγάλο μέρος του πλυθησμού.

5. Να μιλώ. Αρέσκει μου να φιλοσοφώ, να βλέπω πράματα που διάφορες πτυχές, λατρεύω το άμαν μου λαλούν κάτι που εν το σκέφτηκα. Τζαι αρέσκει μου άμαν πορώνουμε σε μια συζήτηση να συμφωνούν μαζί μου και να προσθέτουν. Εκνευρίζουμε πολλά άμαν μου μιλούν χωρίς επιχειρήματα ή άμαν μου λαλούν πελλάρες για πράματα που τα ξέρω, που τα είδα τζαι άμαν με λαλούν ξεροτζέφαλο.

6. Τη Νέα Υόρκη. Λατρεύω το αίσθημα που μου διά άμαν περπατώ στο Μανχάταν. Εν το νησί που θωρείς ούλλες τες ράτσες να σμήγουνται και να περνούν καλά. Εν δύσκολο να το περιγράψω. Έσχει ένα μήνα που είμαι δαμέ τζαι ακόμα έν επήα πούποτε τη νύχτα γιατί εν εχόρτασα το να περπατώ ποτζεί ποδά. Είμαι ευτυχισμένος με το να περπατώ στο σέντραλ παρκ το πρωί και να ακούω τους μουσικούς που παίζουν ποτζεί ποδά, να ξαπλώνω στο γρασίδι, να θωρώ τα ζεφκαρούθκια που εν μέστες βαρκούες στο λετσοποταμό. Πιάνω έναν αμερικάνο σκέττο φαρμάτζι που το στάρμπακς, τζαι περπατώ ποτζεί ποδά απλά. village, soho, chelsea, wall street, times square, ως τζαι το harlem έσιει τη χάρη του. Θωρείς μαύρους, κότσινους, κίτρινους, μπλε, άσμπρους ούλλους μαζι να εν παρέες και να περνούν καλά. Σχεδόν ώπου μπείς ακούεις τζαζ. Τζαι ούλλα μπορούν να γίνουν. Τζαι η μουσική δαμέ κάμνει νόημα. I guess I love New York.

7. Φαγητό. Είναι τέχνη! Ένα ωραίο πιάτο είναι ένας ωραίος πίνακας. Αρέσκει μου να δοκιμάαζω ούλλα τα είδη φαγητού και εκτιμώ τους ανθρώπους που νιώθουν πια γεύση πάει με πια στο μυαλό τους.

8. Ποτά. Εν είμαι αλκοολικός αλλά απολαμβάνω στιγμές όπως το να είσαι με το μαγιώ σε μια συναυλία στην παραλία, να βαστάς την 6η σου μπύρα τζαι να παίζουν το take another little piece of my heart.

9. Γυναίκες. Λατρεύω τις γυναίκες που εν έξυπνες, διαφορετικές και είναι ο εαυτός τους. Ειδικά όταν ο εαυτός τους εν στα γούστα μου. Τζαι αρέσκει μου άμαν μου μπαίνουν τζαι κάμνουν με να μεν ξέρω τι να πω.

10. Τους γονείς μου. Ίσως εν cliche αλλά εν με κόφτει. Εδώκαν μου τα πάντα, εν μου εφυτέψαν ούτε πολιτικές ούτε θρησκευτικές ιδέες, είπαν μου ότι επιστεύκαν και με άλλα εσυφώνησα και εν οκ δέχουνται το αρκετά καλά, με άλλα εδιαφώνησα, ακόμα και αν διαφωνούν με τζίνα που θέλω να κάμω πάντα στηρίζουν με τζαι αν δεν με βοηθούσαν, μπορεί να μεν ήμουν δαμέ που είμαι τωρά.

My American Dream, Days 1, 2, 3

2010-08-26T08:13:00.010+03:00

Φακτ 1: Ούλλα εν πιο μεγάλα στην Αμερική.
Αν δεν με πιστέυκετε δέτε το Λίστεριν του γείτονα μου:

έβαλα τη μπουκάλα του μισού λίτρου νερό δίπλα επειδή ξέρετε ούλλοι το μέγεθος της. Τα λίστερινς εν ένα λίτρο!! ένηξερω αν τα πουλούν τζαι κάπου αλλού με το λίτρο αλλά το ππόιντ επιάσετε το!

Πιθανον Φακτ 2: Σάμπου εν τζαι πιο φτηνά.

Ήρτεν μου μια αναλαμπή πριν λλίες ώρες να πάω στο Τάργκετ να πιάσω τίποτε. 11 κλείουν, ήταν 10. Επερπάτησα 4 μίλια μέστη νύχτα, μέστη βροχή για να πάω να χαζέψω??? Έπιασα 24 νερά του μισού λίτρου $4, μια φωταγραφική, μια φανέλλα κόνβερς με κάποιον που μάλλον εν ο τζίμι χέντριξ $12.99 κάτι παπούτσια $19.99 εντ σο ον. Ντάξει εδυσκολεψε με αρκετά να μεταφέρω 12 κιλά νερό μέστα νερά αλλά φακ ιτ γος γουέρθ ιτ.

Καιρός:
Την περασμένη εβδομάδα ήταν πυρά. Το Σαββατοκυριακο καρτερούμε πυρά.

Καλές Εντυπώσεις:
1. Ο κόσμος εν τόσο ζεστός, ακόμα τζαι έξω που το πανεπηστήμιο. Εν ούλλοι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν, να σταματήσουν τη δουλειά τους τζαι να φκουν που το γραφείο/μαγαζί τους για να σου πουν πως να πάεις τζιαμέ που θέλεις. Ασπούμε εχτές επήα σάμπγουέις να φάω τζαι ερώτησα τον που έχει πέιφοουν τζαι λαλεί μου που μόνος του αν εν λόκαλ κόλλ πιάσε που το δικό μου. Έδωκε μου που μόνος του το τηλέφωνό του να πιάσω αριθμό τζαι με ξέρω τον με ξέρει με!

2. Οι καθηγητές μιλουν?!? Όπως επερπάτουν μέστο δρόμο λαλεί μου ένας χάι γοτς απ? τζαι έπιαν με κουβέντα τζαι μετά μπαίνω μέστην τάξη τζαι κάμνει λέκτιαρ τζαι μετά μαθαίνω ότι εν ο ντην του μπίζνες ντηπάρτμεντ. Ο άλλος μόλις άκουσε ότι είμαι κυπραίος ήρτεν να του πω τα τελευταία νέα για το κυπριακό τζαι πολλοί άλλοι.

3. Πάω σήμερα στο οριεντέιτιον τζαι εφώναζε μια μια τες χώρες τζαι εσηκωνούμασταν. Έσιει φρέσσμεν που ένα κάρο χώρες! Αγγλία, δανία, Γερμανία, Μπαχραιν, Νιγηρία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Κυπρο (εμένα), Ρωσία, Ουκρανία, Λετονία, Συρία, Κίνα, Ινδία, Ελλάδα ... Ελλάδα??? γο δε φακ??? Θωρώ πίσω μου τζαι λαλώ του "που 'σαι ρε μαλάκα??". Εν ένας τύπος που ήρτεν να κάμει μεταπτυχιακό. Τζαι το τοπ μετά που εφκήκαμε έξω τζαι εμιλούσαμε ακούμε μια φωνή που κάποιον που εβούραν τζαι εφώναζε "ρε μαλάκες είμαι τζαι γιω κυπραίος. πάω μάθημα τωρά εννα σας έβρω μετα". Ντάξει εν θα κάμνω παρέα μόνο με τους ομοίους μου αλλά εν ωραίο να μιλάς τη γλώσσα σου που και που. Τελικά εν ήμουν ο μόνος όπως ενόμιζα!

4. Εγνώρισα μια μαυρού καναδέζα τρίμετρη που κάμνει νοσηλευτική και μετά ιατρική τζαι αρέσκει μου πολλά αλλά εν έπιασα τα κοντακτς της. Πέρκι την ξανάβρω!

Παρατηρήσεις:
1. Κάμνουν κάτι που εν μπορώ να το καταλάβω. Βάλλουν τιμές πάστα προιόντα τους που έν συμπεριλαμβάνουν το 7% φόρο που βάλλει το Νιου Τζέρζι. Ερώτησα κάποιον τζαι είπε μου εν επειδή κάποιοι έχουν ταξ γουέιβερς. Ε και?

2. Εμαράζωσα σήμερα που εκάμναμε τα πλέισμεντ τεστς για να δουν ήντα επίπεδο γνώσεω έχουμε τζαι να ξέρουν σε πόσα λέβελς να κάμουν όφφερ τα μαθήματα. Στα μαθηματικά έθελα να κλαίω. Ήταν πράματα που κάποτε έπαιζα τα στα δάκτυλα μου. Ούλλοι γυρόν μου ετελειώναν στο 40λεπτο-1 ώρα το πολύ τζαι γω έσπαζα το νου μου 1 ώρα κ 45 λεπτά να τα θυμηθώ αλλά τίποτε! Ππουστοστρατός γαμ*το.

Η Νέα Υόρκη ξεκινά στα έξι μίλια που δαμέ. Είπα να περιμένω να μας πάρουν το Σάββατο τζαι μετά να ξεκινήσω να πηαίννω μόνος μου.

Αυτά και πάρα πολλά άλλα είναι τα νέα μου.........

Φεύκουν!

2010-08-17T01:08:00.001+03:00

Φεύκουν. Ούλλοι. Γυναίκες, παιδιά, μαύροι. Τι ενά κάμω? Εχω τα πάντα τζαι ως τον Σεπτέμβρη εν να με σχεδόν μόνος μου να ασχολούμε με μόνιμους τζαι με απολίτιστους,ψευτομαγκούθκια. Ντεμν! Ελπίζω να μεν αλλάξουν οι σχέσεις μου με τους πιο κοντινούς μου αθρώπους λόγο αποστασης τζαι πλίζ πετε μου ότι το μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται .εν στέκει πάντα,δώστε μου ελπίδα. Κάποιος! Βουρώ να τους βλέπω ούλλους τζαι αδικώ πάντα κάποιον στο τέλος. Αλλά αγαπώ τους, για διαφορετικούς λόγους. Η απουσία τους εν να μου στοιχήσει σίουρα.

Τελευταία Εβδομάδα

2010-08-16T17:51:00.004+03:00

Τελευταία μου εβδομάδα στην Κύπρο για φέτος. Την Κυριακή φέφκω (επιτέλους??) για New Jersey. Που τη μια ανυπομονώ τζαι που την άλλη προσπαθώ να απολαύσω ούλλα τζίνα που εννα πεθυμήσω τα οποία εν πολλά. Ελπίζω να τα πάω καλά!

Έφαα τους γιατρούς το μήνα που επέρασε. Το τεστ αναπνοής μου έδειξε ότι οι πνεύμονες μου χωρούν 3.5 λίτρα αέρα αντί 5 που κανονικά θα έπρεπε. Αρα πρέπει να κάμνω μασκούες, να προσέχω τι αέρα αναπνέω, να χάσω βάρος, γυμναστική, όχι κάπνισμα μπλα μπλα μπλα μπλα.....Το διάφραγμα μου εζάβωσεν τέλλεια τζαι εν εμπορούσα να αναπνέω, έκαμα εγχείρηση την Παρασκευή τζαι παρολλίο να μεν ξυπνήσω που τη νάρκωση...Ενόμιζα ότι θα πεθάνω, seriously. ήταν τελλαρισμένη η μούττη μου τζαι έβηχα συνέχεια τζαι έκαμνα εμετούς επειδή επήραξε το άσθμα μου η νάρκωση τζαι εν εμπορούσα να πάρω αέρα τζαι εβάλλαν μου οξυγόνο τζαι επροσπάθουν να τους πω τι με ενοχλούσε τζαι εν εμπορούσα να μιλήσω, ούτε να κινηθώ. Τραγωδία. Ένιωθα λες τζαι ήμουν επεισόδιο του Χάους! Τζαι ελάλεν μου τζαι η νοσοκόμα να ηρεμήσω! Πως να ηρεμήσω σαν δεν αναπνέω κοπέλλα μου???

Η συναυλία μας στην αυλαία επήεν πολλά καλά. Απόλαυσα τα νέα μέλη του μπαντ, εβάλαμε τζαι πολλά καινούργια τραγούδια (ντορς, σαντάνα, μάνου τσάο κλπ) ήταν τέλεια! Εννά παίξουμε τζαι την Πέμπτη σε ένα παραλιακό μπαράκι στην Αγιά Νάπα κάτι τζαζούθκια τζαι μένει μόνο να έρτει η Κυριακή....τζαι ποιος εν βαρκέται να φάει μια ολόκληρη μέρα μέστα αεροδρόμια :\

- THE END -

2010-07-17T02:06:00.002+03:00

ΑΠΟΛΥΘΗΚΑ!

την περασμένη εβδομάδα αλλά τωρά το συνειδητοποίησα!

The Hollywood Experience

2010-07-07T01:27:00.003+03:00

Έρκουμαι σήμερα σπίτι που τη θάλασσα τζαι βλέπω τους δικούς μου να κάθουνται να πίννουν καφέ. Λαλεί μου ο τζήρης μου: "Που ήσουν εψές να με υπερασπιστείς?" And the story goes as follows...

Εχτές κατά τες 1200 τα μεσάνυκτα, ένα αυτοκίνητο με δύο μεθυσμένους εττούμπαρε με το σκουπιθκιάρικο. Όπως πάντα ο παπάς μου επετάχτηκε ίσια πάνω τζαι επήε έξω να δει τι έγινε. Οι κύριοι μεθυσμένοι εφκήκαν έξω που το αυτοκίνητο τζαι εξεκινήσαν τζαι εβρίζαν ούλλη τη γειτονιά τζαι απειλούσαν να δέρουν τους σκουπιθκιάρηες. "ρε παιθκιά, ηρεμήστε. είσαστεν καλά? εχτυπήσετε?" ρωτά ο παπάς μου. "ποιος είσαι εσύ που ννα μου πεις να ηρεμήσω ρε? εγώ γ**ώ τη μάνα σου." λαλεί ο μεθυσμένος 1. Τζιαμέ εκνευρήστηκε ο φάδερ τζαι έπιασεν τον που το λαιμό τζαι έδωκεν του μια ππουνιά την οποία δυστυχώς έφαεν ο αθώος γείτονας που εμπήκε μπροστά. Ο μεθυσμένος 2 άμαν είδεν ότι ο φάδερ ήταν πρόθυμος να τους ταπανιάσει τζαι τους 2 έσκασεν. Ο φάδερ επήεν μέσα για να ηρεμήσει τζαι μόλις έφυεν εξεκινήσαν να βρίζουν ξανά ούλλη τη γειτονιά. Ειδοποιήθηκεν η αστυνομία τζαι επέμβηκεν "έγκαιρα" και "δυναμικά". Εστείλαν μια γυναίκα ύψους 1.30. Η κοπέλλα ήταν γνωστή τους πιττωμένους τζαι είπεν τους κάτσετε ηρεμήστε τζαι έφυκεν τους απλά να φύουν. Χωρίς άλκοτεστ, χωρίς να γράψει τίποτε, ενώ ήδη είχαν προκαλέσει δυστύχημα!! Οι τύποι εφύαν τζαι εφωνάζαν του παπά μου "εννά το πιερώσουν πολλά ακριβά τα κοπελλούθκια σου τούτο που μας έκαμες".

Ο μεθυσμένος 1 εν ο άντρας μιας γνωστής της μάνας μου μου. Την επόμενη μέρα, όταν του είπαν τι έκαμε επειδή εν εθυμάτουν, ετηλεφώνησεν του παπά μου τζαι απολογήθηκεν. Εμίλησεν η μάνα μου με τη γυναίκα του τζαι δείτε τι είπε "όταν εκατάλαβα ότι εν αλκοολικός τζαι λλίο ναρκομανής ήταν αργά γιατί ήμουν ήδη έγκυος τζαι επαντρέφτηκα τον. 3-4 φορές το μήνα κάπου χτυπά με το αυτοκίνητο τζαι έχουμε παρόμοιες ιστορίες. Τωρά για τες επόμενες 10 μέρες εννα είναι ο τέλειος σύζυγος τζαι ο τέλειος πατέρας. Την εντέκατη μέρα εννά κάμει τα ίδια πάλε. Έπιασα τζαι στον κ.ε.θ.ε.α να τον βοηθήσουν αλλά είπαν μου εν μπορούνα να κάμουν τίποτε. Φοούμαι να τον δκιώξω, εν τον μπορώ άλλο. Είμαστε τζαι καταχρεωμένοι τζαι η δουλειά μου εν πάει καλά. Ξέρεις τι? Ντρέπουμαι που το λέω αλλά παρακαλώ την επόμενη φορά που εννά χτυπήσει με το αυτοκίνητο να πεθάνει. Μόνο έτσι εννά γλυτώσω τζαι γω τζαι το μωρό που λλόυ του."

Είπα του φάδερ να μου πει που εν το σπίτι του να πάμεν με τον αρφό μου να δούμεν τι του χρωστούμε τζαι πρέπει να το πληρώσουμε ακριβά αλλά εν μας το λαλεί (γκρρρρρ. τζαι ενευρίασα παραπάνω που το αφήνει να περάσει έτσι απλά). Η γαουροσύνη εν το μόνο πράμα που με φκάλλει έξω που τα ρούχα μου.

1. Με πιο δικαίωμα ρε κύριε βρίζεις τον κόσμο? Ο τζίρης μου έσιει ιστορία με προβλήματα καρδιάς. Αν εσυναίβενε ότιδήποτε την ώρα που τον ενευρίασε?

2. Εγώ επήα δικαστήριο τζαι επλήρωσα 300 ευρώ που είχα 43 αντί 22 στο αλκοτεστ. Τζίνος που έκαμε τζαι δυστήχημα εν θα πάθει τίποτε?

3. Λυπούμαι τη γυναίκα του που τον φοάται τζαι πολλά παραπάνω το κοπελλούι του.

4. Που εν ούλλοι οι αρμόδιοι κυβερνητικοί σε έτσι φάσεις.

Για άλλη μια φορά απογοητεύτηκα που τη χώρα μου, το χωρκό μου τζαι που τη γειτονιά μου ούλλη που επαίξαν πελλό τζαι ούτε καν εκαταγγείλαν την αστυνομικό που εν έκαμε τη δουλειά της επειδη εν χωρκανή!!!!!!

Θέλω να του πω δκυο κουβέντες τούντου ανθρώπου, αλλά εν θα ξηγηθούμε. Έσεις ένα μωρό ρε αν μη τι άλλο σκέφτου τζίνο. Τι παραδείγματα του διάς? Πως θα το μεγαλώσεις? Αλλά καλλύττερα να τα πω του τοίχου.
Τι μπορώ να κάμω? Να τον δέρω? Τι εννά αλλάξει? Εννά γίνει ευσυνειδητός? Πως μπορώ να βοηθήσω την οικογένεια του? Εν σκότωμα που θέλουν έτσι τύποι για να καθαρίζει τζαι ο τόπος.

A Series Of Unfortunate Events

2010-07-04T09:12:00.014+03:00

Ξέρετε κάτι κωμωδίες που ο πρωταγωνιστής εν πολλά γρουσούζης τζαι έρκεται του η μια αναποδιά πάστην άλλη?

Που ασπούμε εννα σπάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου του σαν οδηγά στο βουνό, τυχαία εν θα πιάννουν τα στόπερ, εννα ππέσει στον γκρεμό χωρίς να πάθει τίποτε τζαι τελικά εννά τον έβρει μια πετρα πάστην τζεφαλή τζαι εννα πάθει αμνησία?

Την πέμπτη απολύουμαι. Τρίτη πρωί έπιασα άδεια, θα επέστρεφα το Σάββατο, θα έκαμνα μέσα το Σαββατοκυρίακο και τη Δευτέρα το πρωί θα εξαφανίζουμουν τζαι κανεί! Είχα πιάσει τη χειρότερη άδεια που ούλλους. Τζίνοι εφέφκαν Πέμπτη τζαι εν εξαναερκούνταν.

Μόλις εφκήκα είπα ότι θα αρκέψω να υλοποιώ τους στόχους μου για μια πιο υγιειή ζωή. Γυμναστική, σωστή διατροφή, όχι τσιγάρα, με μέτρο τα ποτά τζαι piece of mind. Ούλλα επηένναν καλά, εν είχα κανένα πρόβλημα. Την Τετάρτη τζίολας έμαθα ότι οι δυο μου μαθητές που επήαν για εξετάσεις κιθάρας επιάσαν o ένας Distinction τζαι ο άλλος Merit, επήα έξω τζαι με κάτι φίλους μετά τζαι επήρα τα πάνω μου. Ένιωθα ελεύθερος, περήφανος τζαι με μια αυτοπεποίθηση ναααααααααα!!

Πέμπτη πρωί σηκώνουμαι πρωί να πάω τρέξιμο τζαι μετά παραλία. Βάλλω τα αθλητικά μου, φκαίνω έξω τζαι ξεκινώ ελαφρύν τροχάδιν. Πέζει το τηλέφωνο, ασυναίσθητα απαντώ, "ρε έλα μέσα". "τι?" "πρέπει να ρτεις μέσα. επηντώσαν την 3 άτομα". Εγεμώσαν τα μάθκια μου. Άρκεψα τζαι έτρεμα τζαι εφώναζα. Ούτε ξέρω τι του είπα του ανθρώπου. "είπες ήταν να με φκάλλεις 3 τζαι ποττέ εν το καμες, έδωκες μου την πιο άσχημη άδεια τζαι εννά μου την κόψεις τζιόλας? πάλε εγώ να την πληρώσω? επειδή δείχνω λλίην κατανόηση τζαι εν δημιουργώ προβλήματα πρέπει να με γ****ετε?"

Πάω που λέτε μέσα διψασμένος για εκδίκηση. Όποιοι τζαι να ήταν τούτοι οι τρεις θα επληρώναν ακριβά. Είχαν σκοπό να με αφήκουν μέσα ως τη Δευτέρα αλλά μετά που ένα μίνι καφκά είπαν μου εννα φκώ Σάββατο, αν έρτει ο Β (που τους 3 που ελείπαν) ο οποίος έπρεπε να έρτει μέσα Σάββατο πρωί.

Παράσκευη εξεχρέωνα τα πράματα που μου εδώκαν όμως ελήφκουμουν κάτι μικροπράματα που είχαν κόστος πάστα 20 ευρώ. Τζαι έρκετε το μικρό διαβολάκι τζαι λαλεί μου: "Τζίνος που σε έκοψε έχει ότι χρειάζεσαι". Ανοίγω λοιπόν την κλειδωνιά του locker του και διακριτικά παίρνω ότι χρειάζομαι. Έπιασα τζαι κάτι πράματα που ελείφκετουν ένας φίλος μου. Συνόλικα εξάφρισα του πράματα αξίας 100κάτι ευρώ. Αν και ξέρω ότι βαστιέται πολλά καλά οικονομικά ο συγκεκριμένος, εν τον εξάφρισα τελείως (360 ευρώ). Όπως τζαι να σχει εν νομίζω να τα πληρώσει. Εννά κλέψει τζαι τζίνος που τους νέους. Εν εξανάκλεψα, αλλά ήταν η μόνη εκδίκηση που εμπορούσα να πάρω επειδή εν θα τον ξαναδώ. Τζαι νομίζω ότι τζαι ο ίδιος επροτίμαν να τον κλέψω παρά να τον ταπανιάσω. Ο Tim Robbins στο Shawshank Redemption είπε, "I had to come to jail to become a criminal". Ένιγουέι, εν νιώθω ενοχές. Αντιθέτως νιώθω ικανοποίηση! Πάει ο πρώτος!

Για τον Β, εστήσαμε ένα ωραίο-περίπλοκο-ιδιοφυέστατο σκηνικό με τον λοχαγό (για τους μη γνωρίζοντες, κάτι ανάλογο του υπεύθυνου χρονιάς στο σχολείο) τζαι αναγκάσαμεν τον να έρτει μέσα η ώρα 8 τη νύχτα τζαι να φκώ εγώ ως τη Δευτέρα. Έπιασεν το κόλπο, αλλά ήρτεν μέσα η ώρα 9. Μόλις τον είδα, ετοίμασα τα πράματα μου τζαι σε χρόνο ρεκόρ πάω στο γραφείο του λοχαγού να του πω ότι θα φύω. Άκουσα τον που εμιλούσε στο τηλέφωνο με το διοικητή (διευθυντής σχολείου) τζαι έκατσα τζαι εκρυφάκουα: "ήρτεν ο Β, εννά θκιώξω τον Χ τωρά." ... "τι? εν μπορώ να του πω έτσι του ανθρώπου. υποσχεθήκαμε του κάτι τζαι εν μπορούμε τωρά να κλώσουμε" ... "εν λάθος που κάμνετε. ο μιτσής πάλε εφάνηκε εντάξει τζαι εσείς τωρά πάλε πέζετε του ππουστιά". Σε τούντο σημείο εκατάλαβα τι έγινε τζαι εσπάσαν τα νεύρα μου τζαι εμπήκα μέσα. Έκλεισε το τηλέφωνο τζαι λαλεί μου. "ο διοικητής είπε να μεν φκεις τωρά επειδή εν αργά για να οδηγάς" "ακόμα 9 εν η ώρα! τι λαλεί τούτος?" "είπε μου αν θέλεις να έρτει ο παπάς σου να σε πιάσει τζαι να σε φέρει άυριο το απόγευμα μέσα" "το πρωί υποσχέθηκες μου να φύω πόψε τζαι να έρτω Δευτέρα. Ο τζίρης μου έννεν αθκιασερός να πηγαινωέρχται 1 ώρα δρόμο για να φκω κάτι ώρες " "γαμώ το εβαρέθηκα τους. εν δέχουμαι εγώ να σε περιπέζουν άλλο. αύριο θα φκεις ότι τζαι να γίνει. είπεν μου να έρτεις αύριο μέσα για να φκάλεις σκοπιά αλλά θα βάλω άλλο. αρκετά σε ταλαιπώρησα." "καλά γιατί εγώ πρέπει να τη φάω ούλλη? γιατί εν έρκεται τζαι κάποιος άλλος μέσα που την άδειά του? επειδή εν έχω αναρρωτική δηλαδή τζαι εν μπορώ να αντιδράσω πρέπει να με ξεζουμίσετε τέλεια?" "είσαι μαλάκας ή προσπαθείς να ππέσεις που το μάτι μου?" "Μα περιπεζούμαστεν τωρα? Έννεν γι'αυτό που έπιασες εμένα να έρτω μέσα τζαι όι κάποιον άλλο?" "Άκου να δεις. Εν φταίτε πάντα εσείς οι μιτσιοί για το τι γίνετε. Μερικές φορές οι μεγάλοι στο στρατό υπόσχονται σε συγκεκριμένους στρατιώτες πολλά καλές εξόδους που συνήθως εν μπορούν να γίνουν. Τζαι επειδή εν μπορείς να τάσσεις τζαι να ξιτάσσεις, βάλλουν τον αδύνατο κρίκο, στην περίπτωση μας εμένα, να φκάλει το φίδι που την τρύπα" "εκατάλαβα. τωρά εννα πάω να τζοιμηθώ τζαι μεν με ξαναγυρέψεις ως άυριο που εννα φκω. Καληνύχτα"

Ένιωθα απογοητευμένος. Ως τζαι 4 μέρες πριν το τέλος ππέφτει μέσο ρε γαμώτο. Επειδή εγω εν θέλω να βάλλω τον τζίρη μου υποχρεώνεται ποτζεί ποδά για να κανονίζουμαι, τζαι θέλω μόνος μου να κάμνω ότι κάμνω (εν είμαι μωρό πλέον τζαι ούτε εν υπόχρεοι οι γονείς μου να μπαίνουν σε φασαρίες για μένα) πρέπει να την τρώω πάντα?

Επήα τζαι έππεσα. Μετά που λλίο, έρκετε ο λοχαγός τζαι λαλεί μου: "Είσαι ο καλύτερος στρατιώτης που είχα με διαφορά. (κομπλιμέντα που βρίσκουν τζαι τούτοι οι μόνιμοι) Υπόσχουμαι σου ότι αν έσχει ένα άτομο που εν θα μείνει μέσα ούτε λεπτό στις 4 μέρες που εμείναν είσαι εσύ. Τζαι θα τους πατήσω ούλλους χαμέ για τούτο." "Εν ο καλύτερος μαλάκας που είμαι. Εν με κόφτει το ότι έπρεπε να είμαι έξω τζαι είμαι μέσα. Έτσι φάσεις νευριάζω που εν είμαι μπασταρτός τζαι έχω συνείδηση τζαι καταλαβαίνω. Γιατί αν ήμουν μπάσταρτος τζαι έππεφτεν ένα τηλεφώνημα για μένα ήταν να ήμουν τζαι γω σπίτι μου τωρά όπως οι άλλοι. Αλλά εκτιμώ ότι τζιαμέ που σε εχρειάστηκα εβοήθησες. Τωρά χρειάζεσαι με εσύ τζαι δυστυχώς εν μου επιτρέπει ο χαρακτήρας μου να σε πουλήσω. Γι αυτό πάλε έφα την ούλλη μόνος μου."

Τζαι πραγμάτικα εν τούτο που με τρώει. Εν έχω όρεξη, ούτε αξίζει τον κόπο πλέον να θυμώνω για το πότε αννα φκώ. Τρώει με το ότι ξέρω πως η κατάσταση έξω εν η ίδια τζαι σχειροτερη. Τζαι το ότι σε κάποια φάση εννά αποκτηνωθώ τζαι εννά πατώ τζαι γω επί πτωμάτων γιατί θα βαρεθώ να σιύφκω τζαι εννα καταλάβω ότι μόνο έτσι επιβιώνεις. Παλιοκοινωνία γα***ο. Αν δεν τους φάεις εσύ πρώτος εννά σε φαν τζείνοι. Τζαι αν δεν έσχεις χρήμα τζαι γνωριμίες είσαι μόνος σου.
Τελικά η λύση μπορεί να είναι να κυβερνά δίκαια ένας δικτάτορας. Τζαι όποιος εν ακολουθεί μπαμ τζαι κάτω. Αλλά υπάρχει έτσι άνθρωπος? Τζαι αν υπάρχει, τζίνον ερωτήσαμεν τον αν θέλει?

Trying to hold on

2010-05-30T11:33:00.015+03:00

Μπήκαμε στην τελική ευθεία! Σε 31 μέρες έχουμε Ιούλη. Μισώ το ότι ασχολούμαι ακόμα. Έσιει δυο χρόνια τζαι ακόμα εν επροσαρμόστηκα, ούτε εδέκτηκα το πως έχει η κατάσταση. Έμεινε ένας μήνας τζαι είμαι στα πρόθυρα παράνοιας. Εν τους αντέχω άλλο! Τζαι το χειροτερο είναι ότι τωρά εκατάλαβα πόσο μαλάκας είμαι. Πάντα ελάλουν ότι το κάθε λεπτό είναι ξεχωριστό. Πάντα επροσπάθουν να απολαμβάνω κάθε στιγμή της ζωής μου τζαι να μεν τη σπαταλώ. Ώντας κυκλοθυμικός, επροσπαθούσα στες φάσεις που εν ήμουν καλά να σκέφτουμαι τα καλά που έχω.

Ρε στην Αϊτη επεθάναν τόσα εκατομμύρια που το σεισμό τζαι άλλα τόσα γιατί εν έχουν νοσοκομεία, επεθάναν τόσα μωρά χωρίς να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν τζαι εγώ είμαι ζωντανός, έχω την υγεία μου τζαι εννά κάθουμαι να αγχώνουμαι τζαι να σκέφτουμαι τα πρέπει τζαι τα μη?? Στον πούλλο μου τζαι θα κάμω ότι θέλω. Θα σπουδάσω τζείνο που θέλω, στη χώρα που θέλω τζαι ότι γινεί. Φυσικά εννα μου πεις αν εγώ πονώ τα δόντια μου, η σκέψη κάποιου που έχει καρκίνο εν θεραπεύκει τον πόνο μου. Θυμίζει μου όμως ότι υπάρχουν και χειρότερα.

Anyways, going back... Νιώθω ότι δεν εσεβάστηκα τον εαυτό μου καθόλου, ότι εξευτελίστηκα. Επέταξα τα χρόνια μου για να είμαι το αρνί του κάθε ψυχολογικά ανισόρροπου και να ακούω τα παραμύθκια που μας πουλούν. Τζαι τούτα όυλλα έκαμα τα ξέρωντας ήδη ότι όσα μας λαλούν εν παραμύθκια, ότι κανένας εν ενδιαφέρεται για το στρατο (π.χ. ο εξοπλισμός μας εν τζίνος που εχρησιμοποιούσε ο στρατός της Αγγλίας στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο) τζαι ότι είμαι τζιαμέ για να κάμνω την καθαρίστρια, τον υδραυλικό, τον πογιατζή τζαι το σάκκο του μποξ. Τζιμούμε μέστες σκόνες τζαι τες ακαθαρσίες, τρώγω τα πιο φτηνά φαγητά της υφηλίου (κάτι πατάτες μαύρες βουλγάρικες, κοτόπουλλα made in Brazil...) μαγειρεμένα στις πιο άθλιες και ακάθαρτες εγκαταστάσεις του κόσμου που το κάθε πελλοκοπελλούι τζαι απορώ πως εν έπιασα καμιά μυνιγγίτιδα blah blah blah. Όπως τζαι να σχει..Έξερα τα αλλά πάλε επήα τζαι εδέχτηκα τα. Είμαι μαλάκας, θύμα τζαι ρίφι. Ειδικά ρίφι γιατί είπαν μου πήεναι, οι άναστόλες εν πούττοι εσύ είσαι ο καλός τζαι εγώ επήα. Τελικά εμείς είμαστε τα αρνιά που καταπιεζούμαστε 2 χρόνια. Εν πιο εύκολο να μεν πάεις κόντρα στο σύστημα. Εμετάνιωσα που εν έφυα πέρσι το μάρτη που το εσκέφτουμουν.

Σε τούντα 2 χρόνια εκέρδισα:
1. 10 κιλά
2. A Scrambled Brain!
3. Ένα και μόνο ένα φίλο
4. Εμπειρίες και μαθήματα που θα τα έπερνα έτσι και αλλιώς όπου τζιαν ήμουν

Έχασα:
1. Χρόνο
2. Χρήμα
3. Μια πολλά όμορφη σχέση
4. Το μυαλό μου, τα λογικά μου και σία - την "υγεία" μου γενικά, but I will get it back
5. Πολλές συναυλίες που εμπορούσα παίξω, την άνεση μου στην κιθάρα
6. Πολλές γνώσεις επειδή εν τις εχρησιμοποίουν

Νευριάζω που τα γράφω τούτα τωρά!! Που έχω μια ώρα στη διάθεση τζαι αντί να πάω θάλασσα κάθουμαι τζαι φκάλλω τα αποθυμένα μου ενώ σε ένα μήνα τελειώνουν ούλλα!!

blah blah blah blah blah

The point being: Ορκίζουμαι στον εαυτό μου ότι ΔΕΝ ΞΑΝΑΚΑΜΩ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΠΟΤΤΕ ΞΑΝΑ! ΑΠΟ ΤΟΥΔΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞΗΣ ΘΑ κάμνω μόνο ότι με ΚΑΜΝΕΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ. ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΜΑΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ. Στόχος μου είναι η ευτυχία μου and nobody can mess with this.

Μπορεί να εν το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα.
Αααχχχχχχχχ...Νιώθω καλλύτερα....

Με τες σπουδές μου......Τελικά εγράφτηκα στο Fairleigh Dickinson University, Metropolitan Campus. Είμαι περήφανος που ούλλη τη διαδικασία των αιτήσεων μου τζαι την εγγραφή μου έκαμα τα μόνος μου τζαι με δικά μου έξοδα συνολικά έδωκα σχεδόν 1500 ΕΥΡΩ! Σιαίρουμαι γιατί ξέρω ότι του χρόνου εν θα είμαι σε ένα κάμπους γεμάτο κυπραίους, να κάμνω παρέα μόνο μαζί τους τζαι να βρίζουμαι μαζί ούλλες της υπόλοιπες ράτσες.
Προετοίμασα τον εαυτό μου για culture shock, μάλλον εννά μου λείψει η κύπρος επειδή μόνο μισό καλοκαίρι εννά έρκουμαι αλλά η Αστόρια εν μόνο 20 λεπτά δρόμος, άρα I can get a piece of home anytime.
Ούλλη μέρα κάμνω όνειρα τζαι σχέδια! Το καλοκαίρι θα δουλέψω για να πάρω λλία λεφτά μαζί μου τζαι πέρκι εύρω καμιά μουσική δουλειά στην Νέα Υόρκη που να πληρώνει καλά για να συντηρούμαι μόνος μου. Εν θέλω να επιβαρύνουνται οι δικοί μου γιατί εγώ επείμεινα να πάω Αμερική. Την πρωτοχρονιά θα είμαι στο Τάιμς Σκουέαρ τζαι θα φυλάξω λεφτά για να πάω 2 εβδομάδες Φλόριδα του χρόνου το καλοκαίρι!

Άτε, εμίλησα πολλά! Enjoy your Sunday - ελάτε Αγιά Νάπα-Πρωταρά τζαι εν ωραίος ο τζαιρός. Γεια!

Τι ‘ναι ρε τρελλό μου?

2010-05-12T02:07:00.002+03:00

Ξέρω,εχάθηκα.Εν θα ασχοληθώ με το γκρικ άιτολ εβαρέθηκα να ακούω ούλη μέρα των θεών για τούτο. Επέρασα καλά όμως. Εν παρα πολλα ωραία η ζωή. Περνώ μιαν που τις καλύτερες μου φάσεις. Χωρίς έννοιες τζαι ανησυχίες. Όλα καλά. Άρκεψα να μπαίνω τζαι σε πιο βαθιά νερά με το τραγούδι μιας τζαι πρέπει να εξελιχτώ. Εβαρέθηκα να λαλώ τα ίδια. Άνοιξεν τζαι η αγιάνναπα, η χώρα των ευκαιριών όπως την λαλώ. Επήαμεν τον γυρό μας εχτές. Πολύ γέλιο. Επρήσαν μας τα γεννητικά μας τζείνοι οι πι-αρ. Φρί ντρινκς τζαι φρίντρίνκς. Οι σιόρ. Θέλω να πάω στο σένιορ φρόκς τζαι να πιερώσω δεκαεφτά ευρώ για να πιούμεν με τα πεθκιά ένα ποτό ( ναι τρεις είμασταν). Φάουσα εν κάτι πουτούντους μαλάκες που μας φκάλουν το όνομα ότι είμαστεν ακριβοί τζαι σαλαβατούν τα λευκοσιατούθκια που για να παν ένα καφέ πρέπει να κάμουν δάνειο στο χωρκό τους. Το χάι λάιτ τις νύχτας ήταν στον κίριον βάτραχον που ελάλεν ο dj wannabe (ενας κκέλης ζουρτουλής με προσποιητή προφορά) is anyone from Cyprus in here?? Ououououououou(καρκασιαλίκι ο κυπραίος) from Russia?Italy?τζαι επήεννεν.. γυρίζω στον επιστίθιο φίλο τζαι κιθαρίστα τζαι λαλώ του is anyone from Israel?get the fuck out of here! Δικαιούστε να με κατηγορήσετε για ρατσισμό αλλά μεν μου λαλείτε μαλακίες γιατί τα στερεότυπα ούλλους αρέσκουν μας.
Ένιχαου. Τζείνο που με προβληματίζει είναι ότι εχω σχεση 7 μήνες τζαι περνώ πάρα πολλά καλα όπως έγραφα τζαι παλιά. Αλλά όσπου πάει καλλιτερεύκει η κατάσταση. Εν με κόφτει τζαι εν με συγκινεί καμιά άλλη. Γοτ δε φακ ις γκόιν όν?(ναι επήενα ιδιωτικο) επεράσαμε πολλές φάσεις τζαι είμαι ευτυχισμένος! Εν υπερβολικά ψύχας για να μεν μου αρέσκει. Εγνώρισε τους δικούς μου ψιλοαναγκαστικά ,επεράσαμε διήμερα τζαι μπλα μπλα μπλα. Το πρόβλημα είναι όμως φίλοι μου ότι φεύκει τον Σεπτέμβρη τζαι εγώ μινήσκω μόνος μου για την πατρίδα ρε γαμώτο. Βοήθειες? πετε μου ότι εν είμαι καθυστερημένος να πιστεφκω ότι μπορεί τζαι να δουλέψει.
Νιώθω πολλά ωραία που ξαναγράφω.

Σκέψεις ενός χαμένου 20άρη

2010-05-01T18:17:00.002+03:00

Είναι Σάββατο απόγευμα. Λύω με το smoothjazz.com Χάρη στην ανευθυνότητα ευρέθηκα με τους καλούς μου φίλους στο ίδιο σπίτι τζαι επέρασα ένα υπέροχο απόγευμα. Είμαι πλήρος χαλαρός και συνάμα κουρασμένος σωματικά και ψυχολογικά. Η ΣΜΕΦ ετέλειωσα, επήα Μαθκιάτη τζαι θυμήθηκα πόσο κακό μου κάμνει ο στρατός. Ούλλα για βιτρίνα, είναι για να ναι. Στο μεταξύ χάνω τον ύπνο μου τζαι τρώω την ώρα μου. Εν κάμνω ΤΙΠΟΤΕ!! Κάθουμαι πάστο παγκάκι τζαι θωρώ τους μιτσιούς που σάζουν τα άρματα. Τζαι εν μπορώ ούτε θέλω να βοηθήσω. Η ώρα πάλε άρχισε να κολλά τζαι να μεν περνά, πάλε άρχισα να γίνομαι άχρηστος, να καπνίζω μη έχοντας κάτι καλύτερο να κάνω, να χάνω τον ύπνο μου τζαι να νυστάζω. ΕΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟΥΣ! ΚΑΝΕΙ! ΕΚΟΥΡΑΣΑΝ ΜΕ! ΚΑΛΟΤΖΑΙΡΙ ΕΛΑΑΑΑΑΑ! ΙΟΥΛΗΗΗΗΗΗΗ

Θέλω να διορθώσαω κάποια πράματα πάνω μου. Θέλω:
1. Να χάσω βάρος
2. Να μεν καπνίζω
3. Να γίνω υπεύθυνος - συνεπής
4. Να μάθω να μιλώ, να ξέρω το δικό μου
5. Να τα πιέννω πιο καλά με τους ανθρώπους

Ναι έχω, όπως ούλλοι τα κόμπλεξ μου τζαι τα ψυχολογικά μου αλλά εν τζαιρός να ακρέψω να τα ξεπερνώ.

Την Κυριακή επήα στο μπλου σπάις στον Πρωταρά που είσιεν ηβέντ μαθήματα χωρού λάτιν. Ήταν τζιαμέ ο ινστράκτορ τζαι όποιος ήθελε εσυμμετείχε στο μάθημα. Επέρασα απίθανα! Εθκίαλεα τες πιο ωραίες τζαι εχόρευκα μαζί τους! Στο Αργεντίνικο ταγκό εχόρευκα με μια γενεκάρα μαυρομάλλα, νομίζω ρωσσίδα. με ένα κορμί και γα**! Εν είχαμεν υπόθεση αλλά επεράσαμε τζαι οι 2 τέλεια!

Τζαι τέλος, μια συγκινητική στιγμή..Επήα μετά που χρόονια στον παιδίατρο μου για να μου συμπληρώσει κάτι φόρμες με το ιατρικό μου ιστορικά για να στείλω στο πανεπιστήμιο μου. Εθυμούμουν έντονα πολλές στιγμές που τα παιδικά μου χρόνια γιατί επήεννα πολλά συχνά επειδή είχα μια σπάνια αρρώστια τζαι ήμουν τυχερός που έζησα. Επίσης επαρατήρησα ότι ο γιατρός μοιάζει πολλά του χάους πράμα που με έκαμνε να γελώ ασταμάτητα. Έκαμα τζα το εμβόλιο της μηνιγγίτιδας (75 ευρώ παρακαλώ) εντ χήαρ άι αμ.. Άτε μάνα μου. 100 τζαι πόψε τζαι φέφκω για Νιου Γιορκ!!!

Κοιμηθείτε ήσυχοι. προσέχω εγώ

2010-04-16T02:50:00.002+03:00

Ώρα 3, τη νύχτα ... Είμαι στη σκοπιά με το λάπτοπ τζαι εμπήκα στο ίντερνετ που το γείτονα. How cool is that???

Love this song

2010-03-21T19:39:00.000+02:00

Γ*** το δολάριο

2010-03-17T21:40:00.002+02:00

Εν γίνεται να εν τόσο εναντίον μου η τύχη. Εμιλούσα προχτές με τους δικούς μου για τις σπουδές μου τζαι είπαν μου πόσο ανέβηκε το δολάριο τζαι εγύρισεν μου. Τα λεφτά που εδήλωσα στις αιτήσεις μου ότι μπόρω να διώ με την νέα ισοτιμία ήδη εν 3000 ευρώ πιο πολλά. Εν γίνεται ρε γαμώτο. Ενηξέρω τι να κάμω!! Εν μπορώ να καταχρεώσω τους δικούς μου για να σπουδάσω. Η μόρφωση εν έσιει τιμή αλλά εν μπορούν οι ανθρώποι να στερούνται τα πάντα για μένα. Εν ρίσκο. Ψάχνω για καμιά άλλη υποτροφία αλλά εν βρίσκω. Εννα κάμω δάνειο νομίζω. Φοούμαι. Μισώ τα λεφτά

I'm gonna be a student in New York baby yeah!!

2010-03-13T11:49:00.003+02:00

Well, not exactly New York but it sure is close. Εψές εξάπλωνα πάστον καναπέ μου τζαι έπαιζα πάστο λάπτοπ ώσπου ξαφνικά.......

You have a new mail λαλεί το Gmail .. . . . .. .

αννοίω το . . ... . . .. .. .. ...

και........

Dear Michalis, your application has just been processed. I am glad to inform you that you have been awarded an academic scholarship of $19000....

Επαλάβωσα, εξαναδιάβασα το. Εβεβαιώθηκα ότι ήταν αλήθκεια τζαι εξεκίνησα τζαι επερπάτουν μέστο σπίτι τζαι ετραγούδουν " Start spreading the news, I'm leaving today ... ". Είπα το στους δικούς μου, του παπά μου εψιλογύρισεν του γιατί εν θέλει να πάω Αμερική. Ούλλοι οι φίλοι μου ήταν κρατημένοι τζαι εν είχα κάποιον να το μοιραστώ οπόταν έστειλα τους ούλλους μυνήματα. Τέσοσπάντων επέλλανα που τη χαρά μου τζαι ακόμα εν το πιστεύκω ότι εν αλήθκεια.

Ο λόγος που σιέρουμαι πάρα πολλά είναι απλός. Νιου Γιόρκ. Το Φεαρλεη Ντίκινσον εν στο Τηνεκ στο Νιου Τζέρζι αλλά εν μόνο 20 χιλιομετρα που την Αστόρια, το Μανχάτταν κλπ. Ντάξει, εν θα είμαι μέστην πολη αλλά εννά είμαι κοντά. So I'm thinking, εν σαν να πηγαίνεις που την Αγιάναπα στο Ξυλοφάου αχαχαχαχα.... Τα λεωφορεία επίσης δουλέυκουν ως τες 2 το πρωί. Τζαι πουκάτω εν ένας χάρτης που δείχνει σημαντικές τοποθεσίες.

Im so excited! See ya

Γκρίκ Άιντολ

2010-03-08T19:01:00.000+02:00

Είμαι καλά. Επεράσεν καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα στο μπλόγκ. Ετελειώσαν οι εξετάσεις (όπου να σαι φκαίνουν τα αποτελέσματα) τζαι επειδή εν είχα τίποτε καλύτερο να κάμω είπα να ασχοληθώ με κάτι δημιουργικό για να περάσει ο στρατός. Γι αυτό είπα να ξεκινήσω καράτε. Που μιτσής άρεσκεν μου όπως τζαι σε ούλους τους σώφρονες ανθρώπους να παρακολουθώ τη Ζήνα τζαι τον Ηρακλή στον αντέννα τζαι στο ενδιάμεσο εττοπουζιαζούμασταν με το αδέρφιν. Ωραίες εποχές. Επήα λοιπόν μάθημα τζαι εν με ενθουσίασε. Ε τζαι πάνω στο άππομα, πάνω στην απόγνωση μου, στην βαρεμάρα μου επήα τζαι εδήλωσα συμετοχή στο γκρίκ άιντολ. Ε λάλω τζαι εγώ τραουδώ καλά,είμαι τζαι ωραίος (φτανοκομμένος όπως λαλούν τζαι στα χωριά μας) γιατί όι?(αν τζαι πάντα εν μου αρέσκαν τούντα πράματα) Ε τζαι τωρά μετά που 2 οντισιόν,μιαν στη Λευκωσία τζαι μιαν ης τας Αθήνας είμαι στους 150 που τους 5000 που ούλη την Ελλάδα τζαι την Κύπρο τζαι ένα παω μεθαύριο για να ξανακάμω οντισιόν για να περάσω στα λάιβ. Εν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες για τις εμπειρίες μου. Απλά να σας πώ ότι έσχει που τα καλά ανθρώπους που πιστεύκουν ότι μπορούν να γίνουν μεγάλοι τζαι τρανοί τζαι στάρζ. Ρε μα περιπέζουν μας? 16χρονα που εν έτοιμοι να αφήκουν το σχολείο για το γκρίκ άιντολ?! Ένιγουει τζιαμέ που επήα για να περάσω καλά, να φύω που το στρατό για λίο να ζήσω μια πολλά διαφορετική εμπειρία ξαφνικά άρκεψε να με κόφτει τζαι να αγχώνουμε τζαι να νευριάζω γιατί έν θέλω να με λούζερ τζαι εν είμαι έτοιμος για να πάω στην οντίσιον. Εν επήα γιατί θέλω να γίνω διάσημος η πλούσιος. Πάμε πάρακατω. Με τη γυναίκα μου είμαι πολλά ευτυχισμένος αλλά σύντομα έν να πάει να σπουδάσει τζαι εν ξέρω αν θα το αντέξουμε. Πέντε μήνες μαζί για μένα εν πολλά σπουδαίο πράμα. Η βοήθεια σας είναι ευπρόσδεκτη.
Υ.Γ. Ούλλοι μες το στρατό επελλάναν μας με την Τζούλια. Ακούεις συνέχεια το όνομα της τζαι κάτι για σαμπάνιες. Ως τζαι οι μόνιμοι ελισσιάσαν πάνω της. Γότ δε χέκ?

I got accepted!!!!

2010-02-27T12:30:00.010+02:00

Hooray!! Επιαν με το Evansville με $16500 το χρονο υποτροφια!! Οι υποτροφίες που διούν στους internationals εν από $5000 μέχρι $15000 τζαι εμέναν εδώκαν μου $16500! They Want ME!! Έστω και αν προτιμώ να με πιάσει το άλλο στη Νέα Υόρκη, πάλε έκαμα πολλή χαρά. Περιμένω τζαι απαντήσεις που τες άλλες μου επιλογές. Έχω πολλή αγωνία.

Εν τα κατάφερα να κάμω αίτηση στο CUNY άρα το FDU εν η τελευταία μου ελπίδα για να σπουδάσω Νέα Υόρκη. Αχ τζαι αν πάω...Broadway, Times Square, Manhattan, Blue Note, Alice Tully Hall, New York Pizza, Astoria...(Κάπου κάπου πρέπει να θυμούμαι ότι εν για σπουδές που πάω) Εννά πάω να έβρω τζίνο τον καλαμαρά που έσιει το Kyklades Tavern τζαι εννά παίζω τζιαμέ κάθε Σαββατοκυρίακο τζαι εννά είμαι ο "φοιτητής που την πατρίδα". Εννα κάμνω μαθήματα στον Richard Boukas. Άτε μάνα μου!!! Θέλω μόνο εν ΟΚ τζαι ένα presidential scholarship $20000.

Επίσης...ρεεε το καλοκαίρι εν κοντά! Τελειώνει τούτος ο εφιάλτης που ζω τον τελευταίο ενάμιση χρόνο!! ΌΛΕ! Ελπίζω μόνο να μου εμείναν αρκετά ζωντανά brain cells. Επαλάβωσα τέλεια. Εν με αναγνωρίζω τζαι προκαλώ μου τζαι κατάθλιψη. 16 του Απρίλη φέφκω τζαι που τη ΣΜΕΦ τζαι πάω Μαθκιάτη μίσσιη μου. Τέλοσπάντων να πα να γαμηθεί ο δήθεν στρατός που μας λαλούν ότι έχουμε. Το μόνο που κάμνει είναι να μας τρώει χρόνο, χώρο τζαι χρήμα.

Επίσης ερωτεύτηκα μια ξανθούλλα ένα χρόνο πιο μεγάλη μου, την Έλενα. Εν τέλλια του στυλ μου. Ασυνήθιστη, ίσως παράξενη, γλυκιά, ξεχωριστή, μοναδική. Όπως και να χει more on that later on...

Τέλος, πρέπει ούλλοι να πάτε στο Black Pearl στο λιμάνι της ΑγιάΝαπας γιατί εν πάρα πολλά ωραία

* Updates *

2010-02-02T10:32:00.002+02:00

1. Θέλω ΔΙΑΚΟΠΕΣ! Τούτη η ρουτίνα σκοτώνει με! Πρέπει να πάω κανένα ταξίδι.

2. Τέλος οι αιτήσεις!!!

Μέχρι στιγμής έχω $14000 το χρόνο υποτροφία που το Evansville τζαι $7000 που το St. Cloud τζαι hopefully more will come

Got to go!

Έφοδος

2010-01-27T20:45:00.002+02:00

«Ρε, ξύπνα!»

…Άργησα. Πρέπει να βιαστώ. Προσεκτικά να μην ξυπνήσουν οι υπόλοιποι. Έφτασα. Αβάσταχτο κρύο, σιωπή. Η ίδια παγερή εικόνα. Σαν μια φωτογραφία. Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι από χθες είναι ακριβώς αυτή η εικόνα. Βλέπεις, μετά από τόσες ώρες εδώ μαθαίνεις με την παραμικρή λεπτομέρεια τι βλέπει κάποιος έξω από το τζάμι. Τα δέντρα, τα κτίρια, τις σκιές…

Δεν πρέπει να αποκοιμηθώ. Είμαι εντελώς μόνος με τις σκέψεις μου. Μ΄αρέσει να προγραμματίζω και να φαντάζουμε το μέλλον μου. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να καθησυχάζω τον εαυτό μου. Με την ελπίδα πως αυτό κάποτε θα τελειώσει η νύχτα εναλλάσσετε με νύχτα. Αυτός ο κόσμος, ο κόσμος που ζω δεν κοιμάται ποτέ. Ξέρεις.. είναι το ‘καθήκον’ μας.. Πολλές φορές αυτό βοηθά γιατί ο ένας συμπαραστέκεται στον άλλο. Εδώ δεν υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Υπάρχουν οι ΄ανώτεροι΄και..εμείς. Στο ίδιο καζάνι..όλοι.
Επιτέλους ήρθαν τα παιδιά.

-Tι γίνετε ρε, είσαι καλά?
-Kαλά,κρυάδα
-Eφκήκεν?
-Kόμα
-Γαμώτο, αν γίνει τίποτε… ξέρεις
-Eντάξει

Ξανά μόνος. Χτυπά το κινητό. Εκείνη. Χαμογελώ. Δεν κοιμήθηκε ακόμα, με σκέφτετε, θέλει να μου μιλήσει. Η φωνή της ακούγετε ζεστή. Η ζεστασιά της μου λείπει, κάποτε είναι πιο εύκολο να μην μιλώ με τους έξω γιατί θυμώνω που στερούμε τόσα για προ καιρού πουλημένα πιστεύω. Αλλά όχι με εκείνη. Ξέρω πως αν με δει θα με τιμωρήσει, τον έχω γραμμένο.

-Αγάπη μου κοιμήθου, εν χαράματα, μιλούμε αύριο. Μεν με σκεφτεσε τωρά, μια χαρά είμαι
-Εντάξει, υπομονή…

Ακούω βήματα. Βάζω βιαστικά το τηλέφωνο στη τσέπη. Η φωνή μου σπάει την νεκρική σιωπή.

-Άλτ ιση
-Έφοδος.

Ελένη

2009-12-21T23:31:00.002+02:00

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε

να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Αηδόνι ντροπαλό, μες στον ανασασμό των φύλλων,

σύ που δωρίζεις τη μουσική δροσιά του δάσους,

στα χωρισμένα σώματα και στις ψυχές

αυτών που ξέρουν, πως δε θα γυρίσουν.

Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς

μέσα στη νυχτωμένη μνήμη

βήματα και χειρονομίες

δε θα τολμούσα να πω φιλήματα

και το πικρό τρικύμισμα της ξαγριεμένης σκλάβας.

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Ποιες είναι οι Πλάτρες;

Ποιος το γνωρίζει τούτο το νησί;

Έζησα τη ζωή μου ακούγοντας

ονόματα πρωτάκουστα:

καινούργιους τόπους, καινούργιες τρέλες

των ανθρώπων ή των θεών.

η μοίρα μου που κυματίζει

ανάμεσα στο στερνό σπαθί ενός Αίαντα

και μιαν άλλη Σαλαμίνα

μ’ έφερε εδώ σ’ αυτό το γυρογιάλι.

Το φεγγάρι βγήκε απ’ το πέλαγο σαν Αφροδίτη.

σκέπασε τ’ άστρα του Τοξότη,

τώρα πάει να‘βρει την καρδιά του Σκορπιού..

κι όλα τ’ αλλάζει.

Πού είναι η αλήθεια;

Ήμουν κι εγώ στον πόλεμο τοξότης

το ριζικό μου, ενός ανθρώπου που ξαστόχησε. Αηδόνι ποιητάρη,

σαν και μια τέτοια νύχτα

στ’ ακροθαλάσσι του Πρωτέα

σ’ άκουσαν οι σκλάβες Σπαρτιάτισσες

κι έσυραν το θρήνο,

κι ανάμεσό τους-ποιος θα το ‘λεγε-

η Ελένη!

Αυτή που κυνηγούσαμε χρόνια στο Σκάμαντρο.

Ήταν εκεί, στα χείλια της ερήμου,

την άγγιξα, μου μίλησε:

“Δεν είν’ αλήθεια, δεν είν’ αλήθεια” φώναζε.

“Δεν μπήκα στο γαλαζόπλωρο καράβι.

Ποτέ δεν πάτησα την αντρειωμένη Τροία”.

Με το βαθύ στηθόδεσμο, τον ήλιο στα μαλλιά,

κι αυτό το ανάστημα, ίσκιοι και χαμόγελα παντού..

στους ώμους, στους μηρούς, στα γόνατα

ζωντανό δέρμα..

και τα μάτια με τα μεγάλα βλέφαρα,

ήταν εκεί, στην όχθη ενός Δέλτα.

Και στην Τροία;

Τίποτε στην Τροία - ένα είδωλο.

Έτσι το θέλαν οι θεοί.

Κι ο Πάρης, μ’ έναν ίσκιο πλάγιαζε

σα να ήταν πλάσμα ατόφιο

κι εμείς σφαζόμασταν,

για την Ελένη δέκα χρόνια .

Μεγάλος πόνος είχε πέσει στην Ελλάδα.

Τόσα κορμιά ριγμένα

στα σαγόνια της θάλασσας

στα σαγόνια της γης

τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες,

σαν το σιτάρι.

Κι οι ποταμοί φουσκώναν μες στη λάσπη το αίμα

για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη,

μιας πεταλούδας τίναγμα,

το πούπουλο ενός κύκνου,

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

Κι ο αδερφός μου;

Αηδόνι, αηδόνι, αηδόνι,

τ’είναι θεός; τι μη θεός; και τι τ’ ανάμεσό τους;

“Τ’ αηδόνια δε σ’ αφήνουνε

να κοιμηθείς στις Πλάτρες”.

Δακρυσμένο πουλί,

στην Κύπρο τη θαλασσοφίλητη

που έταξαν για να μου θυμίζει την πατρίδα,

άραξα μοναχός μ’ αυτό το παραμύθι,

αν είναι αλήθεια.. πως αυτό είναι παραμύθι,

αν είναι αλήθεια πως οι άνθρωποι

δε θα ξαναπιάσουν τον παλιό δόλο των θεών

αν είναι αλήθεια πως κάποιος άλλος Τεύκρος,

ύστερα από χρόνια,

ή κάποιος Αίαντας ή Πρίαμος ή Εκάβη

ή κάποιος άγνωστος, ανώνυμος που ωστόσο

είδε ένα Σκάμαντρο να ξεχειλάει κουφάρια,

δεν το ‘χει μες στη μοίρα του ν’ ακούσει

μαντατοφόρους που έρχουνται να πούνε,

πως τόσος πόνος, τόση ζωή πήγαν στην άβυσσο

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

Γιώργος Σεφέρης

Ο τελευταίος στίχος εν το θέμα μου για το πανεπιστήμιο του Σικάγο. Τούτο το ποίημα ήταν πάντα που τα αγαπημένα μου. Γιατί κάμνουμε τόσα μάταια πράγματα? Γιατί μας περιπαίζουν?

Το χάσμα των γενεών?

2009-12-13T14:00:00.011+02:00

Εχτές επήα να κουρεφτώ στον παρπέρη του χωρκού μου. Ο παρπέρης του χωρκού μου (ο οποίος χρεώνει 8 ευρώ) μαζεύκει όλο τον καλό κόσμο στο μαγαζί του γιατί εν μονοπώλιο. Οι φιλοξενούμενοι του κουρείου χθες ήταν δύο 40ρηδες, τρεις 50ρηδες, ένας 60χρονός και δύο 20 χρονοι (incl. me).

Σε κάποια φάση ανοίξαν κουβέντα οι πιο μεγάλοι για το νόμο που λέει ότι θα απαγορευτεί το κάπνισμα. Οι 4 τους ήταν καπνιστές και οι 2 δεν εκάπνιζαν. Από εμάς τους μιτσιούς ο άλλος δεν καπνίζει τζαι γω είμαι στη φάση που το μείωσα πολλά με προοπτική να μεν καπνίζω καθόλου μέχρι τα Χριστούγεννα.

Λοιπόν έχασα κάθε ιδέα για τους γαδάρους χωρκανούς μου (εδώ δεν εννοώ ότι ούλλοι οι χωρκανοί μου είναι γαϊδούρια. Εννοώ ότι έριξα την ήδη χαμηλή εκτίμηση που είχα για τους συγχωριανούς που τυγχάνουν γαϊδούρια).

Η συζήτηση άρεσε μου πολλά γι' αυτό και τη γράφω παρακάτω όπως ακριβώς έγινε:

Οι πρωταγωνιστές:

Γ (υπ' αριθμόν 1,2,3)= Γάααααααρος
Σ= Συνομίλικος
Ε = Εγώ

Γ1: "Μα να πάω έξω να φάω τζαι να πιω τζαι την πότσα μου τζαι να μεν με αφήκουν να άψω τσιάρο??? Να φκαίνουν έξω οι μη καπνιστές!"

Τζαι απαντά ο καημένος ο συνομίληκος που έλειπε 2 και κάτι χρόνια από την Κύπρο και απ'ότι φαίνεται ξέχασε τη ξεροτζιεφαλιά κάποιων
Σ: "Εσύ που θέλεις να κάμνεις κακό στην υγεία σου να φκαίνεις έξω. Εν σου απαγόρευσε κανένας να καπνίζεις αλλα έννεν υπόχρεα τα μωρά τζαι εμείς να σε ανεχούμαστε"

Γ1: "Πρέπει να φυσούμεν το καπνό πας τα μωρά για να μάθουν που τα τωρά που εν μιτσιοί να πίννουν τσιάρο τζαι να μεν γινούν σαν εσάς που ννα μυαλίνουν τζαι να κάμνουν πρόβλημα" (δαμέ έφριξα)

Σ: "Αν μάθεις τα μωρά σου να καπνίζουν που τα 2 τους ώσπου να γίνουν 16 εννά χτυπούν ηρωίνη τζαι εννα τα γυρεύκεις"

Γ1: "Των κοπελλουθκιών μου έμαθα τους να έχουν νου!"

Γ2: "Εμείς οι Κυπραίοι ούλλα ξέρουμεν τα! Όπου την παλαβομάρα εννα την κάμουμε! Πε μου άλλον τόπο μέστην Ευρώπη τζαι μες τον κόσμο που κάμνουν έτσι παραξενιές. Στην Αγγλία, στη Γαλλία τζαι στην Ιταλία έχουν νόμους που σου απαγορεύουν να άψεις το τσιάρο σου άμα πάεις κάπου να φάεις?"

(Δαμέ εν άντεξα τζαι ξεκίνησα να γελώ πολλά δυνατά τζαι εμπήκα τζαι γω στην κουβέντα, αφού εκινδύνεψα να τες φάω)
Ε: Ρε κουμπάρε, μόνο στην Ελλάδα τζαι στην Κύπρο δικαιούμαστε ακόμα να καπνίζουμε σε κλειστούς χώρους. Είμαστε που τες λλίες χώρες στον κόσμο που ακόμα το επιτρέπουν.

Γ2: "Σιγά που εδεχτήκαν οι Εγγλέζοι τζαι οι Ιταλοί να μεν καπνίζουν μέσα."

Ε: "Εν είχαν επιλογή!!!! Εν νόμος! Εσύ αν θέλεις μεν δεχτείς αλλά πιέρωνε! Τζαι στο κάτω κάτω εν πολλά λογικό. Έν έσιεις δικαίωμα να δηλητηριάζεις τον αέρα του άλλου"

Γ3: "Δηλαδή που εννά πηέννω στο γάμο τζαι εννα τρώω τζαι να πίννω εν θα καπνίζω?"

Σ: "Να πιάννεις το ποτό σου τζαι το φαϊ σου τζαι να φκαίνεις έξω να καπνίζεις τζαι να χορεύκεις με τους φίλους σου."

Γ3: "Γιατί εν κάμνουν ξεχωριστούς τόπους για καπνιστές τζαι για μη καπνιστές?"

Σ: "Γιατί ούλλοι οι καπνιστές εννά πηέννουν σε τόπους καπνιστών τζαι επειδή εν η πλειοψηφία οι υπόλοιποι εν θα δουλεύκουν τζαι εννα γίνουν ούλλα χώροι καπνιστών τζαι που είμαστεν πούποτε."

Ε: "Επίσης αν θέλεις να φκεις με τη γυναίκα σου που εν έγκυος τζαι εσύ προφανώς εν θέλεις να φκεις έξω να καπνίσεις, που εννά πάτε?"

Γ1: "Εγιώ εννά πηέννω έξω, εννά πίννω την πότσα μου τζαι εννά πίννω τζαι τσιάρο. Τζαι έτσι όπως εννά είμαι μεθυσμένος ας έρτει κανένας να μου πει τίποτε τζαι εννά δει τι εννά πάθει"

Σ: "Δηλαδή εννά τους δέρνεις? Ξέρεις σε τι ποινή μεταφράζεται το ξύλο?"

Γ1: "Ρε κουμπάρε εννά είμαι μεθυσμένος μέστην Αγίανναπα η ώρα 3 το πρωίς τζαι εννά ρτει ο μπάτσος να μου πει σβήστο τσιάρο σου τζαι εννα υπακούσω? Εννα τον δέρω επειδή εννά είμαι μεθυσμένος."

Ε: "Τζαι αν έρτει τζίνη η ομάδα με τους 20 ΜΜΑΔήτες που γυρίζει μέστην πλατεία της Αγιάνναπας η ώρα 3 το πρωί εννά τους δέρεις τζαι τζίνους?"

Γ1: "Γιατί νάμπου κάμνουν τζίνοι νομίζεις? Ο Φανιέρος διοικά την Αγιάνναπα. Τζίνοι εν τζιαμέ για να τον γλέπουν τζίνο."

Ε: "Ναι αλλά εσύ εν είσαι ο Φανιέρος. Ο Φανιέρος αν καπνίσει σε κλειστό χώρο, μάλλον εν θα του πει κανένας τίποτε. Εσύ εννά τες φάεις!"

Γ1: "Ναι αλλά ο Φανιέρος εν θα δεχτεί έτσι νόμο."

Ε: "Εν ούλλα μέρος του σχεδίου. Τζαι στες άλλες χώρες έσιει μαφία. Τζαι ο Φανιέρος εν τζιαμέ επειδή αφήνουν τον να εν τζιαμέ"

Γ3: "Ούτε ο Γριστόφκιας εννά κάμει έτσι πράμα γιατί εννά τον κλέψουν τζαι τζίνο που εννα πεθάνει."

Τζαι δαμέ έπαψα να ασχολούμε. Έκοψα τα μαλλιά μου τζαι έφυα με μεγάλα ερωτήματα στο μυαλό μου. Πως γίνεται να σκέφτουνται έτσι κάποιοι ανθρώποι? Γιατί κάποιοι χωρκανοί μου πάντα εναντιώνονται σε κάθε πρόοδο/εξέλιξη? Εν καταλαβαίνουν ότι δηλητηριάζουν τα μυαλά των κοπελλουθκιών τους? Είδες ρε κουμπάρε τι κάμνει η μόρφωση?

Quitting Smoking

2009-12-07T23:47:00.002+02:00

Η ώρα είναι 11:46. Σε δέκα ώρες και δεκατέσσερα λεπτά κλείνει η πρώτη μέρα χωρίς τσιγάρο. Τις τελευταίες 5 μέρες εμείωσα το με σκοπό να το σταματήσω. Εν ξέρω αν δυσκολεύκουμαι. Εν κάμνω όπως τον πελλο για να καπνίσω, ούτε τρέμω, ούτε εν σπασμένα τα νεύρα μου. Εν νιώθω εθισμένος στο τσιγάρο σαν ουσία. Εν κάτι χειρότερο. Εν συνήθεια. Εν κάτι που έκαμνα (όχι για πολλύ καιρό, σχεδόν 2 χρόνια) κάθε μέρα σε ίδιες φάσεις, σε ίδιες στιγμές, στους ίδιους τόπους. Εν σαν να μου πιάνουν το αυτοκίνητο μου. Εν μπορώ να φανταστώ πως γίνεται να κάμνουμε road-tripping με τους φίλους μου τζαι να μεν καπνίζουμε μέστο αυτοκίνητο. Η να καπνίζουν τζινοι τζαι γω να τους θωρώ. Η γεύση αρέσκει μου. Εν γι'αυτό που εκάπνιζα. Τζαι τζίνο εννά μου λείψει. Αλλά έχω βροχγικό άσθμα που εμφανίζεται ξανά τζαι ξανά. Εν θα σφάξω την υγεία μου για τον καπνό. Αλλά ως τζαι δαμέ εν έχω αρκετή θέληση. Πάλε είμαι παθητικός. Εν τέλεια γάδαρος που είμαι

Swine flu - The Return -

2009-12-03T21:09:00.004+02:00

Τελικά έχω την, νομίζει ο γιατρός!

Την Τετάρτη στη δουλειά ήμουν χάλι μαύρο. Εν είχα αίσθηση του χρόνου, έβλεπα τα ούλλα σε αργή κίνηση τζαι είχα συνέχεια πονοτζέφαλο. Λες και είχα κάμει ψιλή. Επερίμενα να τελειώσω για να πάω στο ντάπολ σιξ να πιω καμιά μπύρα. Τελειώνοντας όμως, επειδή εν ένιωθα καθόλου καλά αποφάσισα να πάω στο νοσοκομείο να με δει κανένας γιατρός. Ακολούθησα λοιπόν τα κόκκινα βελάκια, εχτύπησα και το κουδούνι τζαι εφκήκε ένας τύπος τζαι έδωκε μου μια μάσκα τζαι είπε μου να περιμένω. Ενθουσιαστικά εγώ τζαι άρκεψα να γελώ τζαι να φκάλλω φωτογραφίες με τη μάσκα! Δίπλα μου είσιεν 2 χαριτωμένες κοπελιές οι οποίες όποτε επήεννα να τους μιλήσω εκαλύπταν με το τρικό τους τη μύτη τους και το στόμα τους τζαι εβλέπαν αλλού. Εσκέφτηκα τζαι γω "στον κώλο τους ρεπάνι, μαννοκομπλεξικές" τζαι έβηχα συνέχεια για να τους τη σπάσω. Πάω στο γιατρό, εξετάζει με τζαι λέει μου "αν έκαμνες τζαι εμετούς ήταν να κλείσουμε ούλλα τα συμπτώματα. Εν θα πάεις πούποτε για 5 μέρες". Φκάλλει μου ένα χαρτί, πιάνω το τζαι γω να φύω, πάω στο αυτοκίνητο τζαι βλέπω ότι αντί να γράψει το όνομα μου έγραψε Νάσια Χριστοφή. Πάω πίσω, λαλώ του το τζαι διορθώνει το γράφοντας Κατερίνα Γεωργίου. Πίττα ο γιατρός. Τελοσπάντων στην πορεία επέτυχεν το όνομα τζαι είμαι τωρά σπίτι μου τζαι ξαπλώνω ως τη Δευτέρα!

Swine flu

2009-11-29T18:34:00.002+02:00

Νομίζω έχω τη γρίππη, νομίζω...Έχω αρκετά συμπτώματα αλλά εν είμαι σίγουρος. Φυσικά τούτο μετφράζεται σε 10 μέρες αναρρωτική αλλά (πιστεύκω πως) εν επαρανόησα τόσο ακόμα ώστε να παρκαλώ να αρρωστήσω για να με δκιώξουν. Ακούω και διαβάζω πολλά αλλα έν εκταάλαβα κόμα. Τελικά εν επικίνδινη γρίππη? Έχω και χρόνια βρογχίτιδα. Κανένας γιατρός??

Panic moments

2009-11-25T01:12:00.004+02:00

Εν το πιστεύκω! Κάθουμαι να συγκεντρωθώ για 3 λεπτά τζαι εν μπορώ! Πονώ τον εγκέφαλο μου. Αλήθκεια. Νιώθω σαν να κρατά κάποιος τον εγκέφαλο μου τζαι να τον σφίγκει. Τζαι εν μου περνά για πολλή ώρα. Ρε κουμπάρε είπαμεν έσιει ενάμισι χρόνο να σκεφτώ ότιδηποτε αλλά εν επερίμενα να εν έτσι δράμα η κατάσταση. Γ*μ*τ* @$#@#^$^&@$%!@@@$@## ααααααααααααααααααααααααααααα

Προσπαθώ να γράψω 2 παραγράφους, 150 λέξεις, για ένα χόμπι μου (χαράς την τύχη μου να έχω έτσι εύκολο θέμα) τζαι εν μπορώ να συγκετρωθώ, να σκεφτώ, να κάμω τίποτε. Νιώθω συνέχεια κουρασμένος τζαι θέλω μόνο να τζοιμούμε. Νιώθω την πίεση, το άγχος, την αγωνία. Τζαι σκέφτουμε τον εαυτό μου να θκιαβάζει του χρόνου για εξετάσεις ξέροντας ότι να τα κάμω πούττους χάνω την υποτροφία μου. Πως αντέχουν οι φοιτητές? Εν υπάρχει ησυχία σε τούντη ζωή? Εννα γινώ χίππης

Ευτυχία ένιουαν?

2009-11-22T18:34:00.000+02:00

Τις τελευταίες μέρες σκέφτουμε πολλά. Τον θάνατο, την αγάπη, την ευτυχία, τον έρωτα. Ειλικρινά μόνον ένα άνθρωπο ξέρω που εν πραγματικά ευτυχισμένος. Ένας τύπος που δουλέφκει στην υποδοχή ενός ξενοδοχείου, πενηντάρης, ανύπαντρος με καλλιτεχνικές ευαισθησίες, πανέξυπνος. Κάμει παρέα με μουσικούς, νέους ανθρώπους γιατί λαλεί πως η γενιά του ασχολείται μόνο με χρέη, τζαι τιμές ακινήτων. Κάποτε λυπούμε πραγματικά γιατί βλέπω πως οι άνθρωποι εν ήμαστε ποτέ πραγματικά ευτυχισμένοι. Πάντα υπάρχει κάτι. Κάτι που μας βασανίζει τζαι εν μας αφήνει ήσυχους. Τελικά τι εν η ευτυχία? Τα λεφτά? Η δύναμη τζαι η δόξα? Ναι! Εν τούτο που είναι σήμερα. Εν πολλά λάθος. Είμαστε τόσο εξελιγμένοι, τόση πρόοδος, τεχνολογία τζαι μπλά μπλά μπλά τζαι είμαστε πιο μίζεροι που τους ανθρώπους των σπηλαίων. ΓΙΑΤΙ? Ρε μα είμαστε σοβαροί? Ποιος ο λόγος ύπαρξης? Βοηθάτε πλίζ. Πείτε μου ότι κάμω λάθος τζαι ότι είμαι βλάκας. Εν πολλά ονειρικό να ψάχνει κάποιος την πραγματική ευτυχία? Πείτε μου για να παρετίσω. Δαμέ επέθανεν ο Michael Jackson μόνος του τζαι δυστυχισμένος. Ο άνθρωπος είσχεν ούλη τη δόξα τζαι τα λεφτά του κόσμου ολόκληρου. Άρα ΜΠΑΜ κάμετε λάθος! Εν είναι τα λεφτά. Όφφου τελικά ο κόσμος μου εν πιο ωραίος που τον δικό σας…. Τι να πω?

Second chances

2009-11-09T01:11:00.002+02:00

Όλοι αξίζουμε μια δεύτερη ευκαιρία. Σοφή κουβέντα, αλλά λλίο μακριά που την περίπτωσή μου.
Τούντες μέρες ξοδεύω πολλή που την ενέργεια μου ψάχνοντας πανεπιστήμια κλπ κλπ κλπ. Προσπαθώ να πιάσω καμιά υποτροφία που κανένα πανεπιστήμιο, στην Αμερική φυσικά. Το αίσθημα εν ωραίο. Η αγωνία, το άγχος, ανυσηχία, η αισιοδοξία που προσπαθώ να διατηρώ. Νιώθω ζωντανός! Άρκησα όμως. Εν έχω πολύ χρόνο. Εν έπρεπε να φάω ένα μήνα μαραζώνοντας επειδή έν έπιασα την προηγούμενη υποτροφία. Τούντες μέρες η σκέψη ότι η φοιτητική ζωή πλησιάζει ζωγραφίζει ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη μου. Έχω πάααααρα πολλή όρεξη, που ελπίζω να μου μείνει. Αν καταφέρω να κάμω τζίνο που θέλω, το καλοκαίρι κοπιάστε για beach party τεραστίων διαστάσεων...

Τι το ήθελα?

2009-11-07T16:22:00.000+02:00

Τζιαμέ που ήμουν μες τους τρελούς έρωτες, χάπιι έρχεται το εχτές. Φκένω μετά που 4 μέρες. Πελλαμένος πάνω της. Επεθύμησα την τζαι επεθύμησε με πολλά. Πάμε στο μόλ ( τζιαμέ που σινάουντε ούλλοι οι ροκόλοι τζαι παίζουν τους πελλούς, κάτι που εμείς εκάμαμεν γυρίζοντας μες τους δρόμους αλλά τι να πεις) έρκεται τζαι ο συγκάτοικος μου στο μπλόκ, επεθύμησα τον τζαι τζείνον τζαι καθούμαστε για φαί. Τρώμε τζαι ξέρω γώ τζαι θκιώχνω τον δικό μου για να μείνω λίο στο τετ α τετ με το πρόσωπο αφού μετά ένα επηέναμεν σε ένα talent show σε ένα ιδιωτικό της χώρας. Τι το ήθελα να πάω? Ένας μιτσής είχεν ταλέντο που τζείνους ούλλους. Ούλλοι ψωνισμένοι ως το κόκαλο. Πριν να φύουμε επρόσεξα μπροστά μπροστά μιάν γνώριμη φάτσα που έφκαλε φωτογραφίες. Η Δώρα. Τελευταία φορά που την είδα ήταν ένα χρόνο πριν. Με τούτη είχα σχέση για κανένα μήνα. Ήταν με άλλον, εχώρισε για να ρτει με μένα τζαι μετά εχωρήσαμε τζαι εξαναπήε μαζί του. Μετά που κανένα μήνα εχώρησεν τον ξανά τζαι έθελεν να ξανάρτει πίσω σε μένα. Έντζεν σικλίν όμως. Έχουμε τζαι μιαν αξιοπρέπεια τα γέριμα. Έτσι αρνήθηκα. Ένιγουει ήταν πολλά δύσκολο που ήμουν μαζί της γιατί εν είχα άδεια αυτοκινήτου τζαι ήταν μακριά. Η Δώρα ίσως να ταν η μόνη κοπελιά που ερωτεύτηκα. Που εχωρίσαμε έπεσα για πρώτη φορά μες τη μαύρη τη κατάθλιψη. Αφήνω το φλασμπακ τζαι ερκούμαστε στο εχτές. Βλέπω την τζαι λέω στο πρόσωπο, που ξέρει πια εν η Δώρα ότι ένα πάω να της πώ ένα γεια τζαι να φύγομεν γιατί ήταν ανυπόφορο το show. Πάω τζιαμέ. Σιοκαρίζετε η κοπελούα. Έμεινε χάσκοντα αλλά εχάρηκε πολλά. Έκαμεν όπως το μωρό. Τζαι εγώ εχάρηκα. Δάτς δε πόιντ. Λαλώ της ότι ήταν χάλια τα ταλέντα τους τζαι λαλεί μου έφκα εσύ. Τζαι έκαμα το. Ετραγούδησα τους 2 τραγούδια τζαι ενθουσιαστήκαν ούλλοι άσχετως πως ο μέσος ώρος ηλικίας ήταν τα 40ήμερα τζαι ήταν τζαι τσάρληες. Φεύκουμεν. Το προόσωπο όμως είδεν ένταλος ελαμπιρίζαν τα μάθκια της Δώρας τζαι εκακοφανίστην χωρίς να το δείξει τζαι εκάλμαρα την. Σκέφτουμαι τη Δώρα τζαι εν ξέρω γιατί. Είμαι πολλά χαρούμενος μαζί με τη σχέση μου τζαι εν θα χώριζα. Αλλά η με τη Δώρα ήταν πάρα πολλά έντονο τζείνο που έζησα άσχετον αν εκατέληξεν σε ππουστιά. Γουέλ ελπίζω να φύει που τον νού μου τζαι να μέινο πολύ τζαιρό με την σχέση που χω τωρά γιατί είμαι χαρούμενος που τα καλά.

Εν του κάθουμαι που να σπάσει

2009-10-20T12:06:00.000+03:00

Έχω πρόβλημα. Δεν ξέρω τι να κάμω. Τρεις μήνες στο στρατό (τέλεια σουρτόνεος) τζαι ήδη αλλάξαν πολλά. Εβάλαν με στα γραφεία που εν καλό γιατί γλυτώνεις καμπόσα χωσίματα αλλά εν πολλή η δουλεία. Η ζωή μου έξω κυλά ήρεμα. Καθημερινά ερωτευμένος, κάθε μέρα πιο πολλά. Βλέπω την σχεδόν όποτε φκαίνω τζαι ξέρω ότι εν να με χωρίσει σε κάποια φάση γιατί εν μπορώ να ελέγξω την κατάσταση, ή μάλλον εν θέλω. Το πιο μπάμ πράμα που ζω τωρά όμως είναι το ότι θέλει με ένα κοπέλλι 2 μέτρα και 145 κιλά. Θελιματικό πηγούνι , μελαμψός, σαρκώδη χείλι τζαι παθιάρικο βλέμμα. Γνωστός πισογλέντης,κλέφτης τζαι παραπόττης. Έκαμε μου πρόταση να μου δώκει 2500 ευρώ για να μου κάμει όραλ τζαι είπα του ότι εν δέχουμε που να μου τάξει ούλον το σύμπαν. Συνέχεια περνά που δίπλα μου τζαι βαριαναστενάζει τζαι λαλεί μου πως με θέλει τζαι ότι χάνω που εν του κάθουμαι. Στην αρχή εγελούσα. Τωρά όμως άρκεψα να φοούμαι γιατί μαθαίνω ότι εν μπλεγμένος σοβαρά με τον νόμο τζαι απλά αποφεύγω να του μιλώ. Ένιγουέι η ζωή μου εν πολλά καλή τωρά τελευταία εν ζητώ τίποτε παραπάνω,έχω ότι θέλω για να με ευτυχισμένος ακόμα τζαι αρσενικό θαυμαστή.

New decade

2009-10-07T10:11:00.001+03:00

Λοιπόν, 20άρησα. New decade, awaiting new life.... Θυμούμαι όταν ήμουν πιο μιτσής ενόμιζα ότι τζίνοι που εν 20 χρονών εν πολλά μεγάλοι. Αλλάζεις μεγαλώνοντας? Επειδή έχω την εντύπωση ότι πάντα έτσι μωρό θα είμαι, ότι αριθμό κι ας έχει η ηλικία μου. Μήπως τελικά εν μεγαλώνουμε ποτέ?

Χάσαμε

2009-09-17T20:31:00.002+03:00

Θλίψη, μελαγχολία, απογοήτευση...
Ιν άδερ γουέρντς: έν έπιασα την υποτροφία. Επερίμενα το αλλά πάλε εν άσιημο. Τελικά εδώσαν δυο σε ελληνοκύπριους και δυο σε Τουρκοκύπριους. 2 κοπέλλες, 2 κοπέλλια. Τι να κάμουμε? Έτσι εν η ζωή. Κάποτε χάνουμε, κάποτε κερδίζουμε..
Απ'οτι φαίνεται πρέπει να πω καληνύχτα στο Αμέρικαν Ντρήμ μου.........Αχχχχ

Happy!

2009-09-08T01:34:00.003+03:00

YES! Horray! όλε! Είμαι πολλά χαρούμενος! Θυμάστε την υποτροφία του φούλμπραιτ? Επέρασα το πρώτο στάδιο και την Πέπμτη έχω ίντερβιου. Άτε ρε πέρκι πάω καλά...

Επέρασεν ήδη ένας μήνας

2009-08-17T01:45:00.002+03:00

Java #1

Επέρασε ήδη ενας μήνας. Στο ΚΕΝ η ζωή ήταν πολλά ωραία. Ήταν φάσεις που πιθανόν να μεν εζούσα έξω λόγο της παρουσίας φίλων που διαφορετικές φασεις της ζωής μου,κατασκηνώσης,δημοτικό κτλπ. Εν είναι δύσκολο να περάσεις καλά στο στρατό. Πειθαρχεία, υπομονή, φιλότιμο, υποχωρήσεις τζαι καλή θέληση. Η μετάθεση μου στο μηχανοκίνητο εν ήταν τζαι το καλύτερο γιατί μια εβδομάδα που είμαστε τζιαμέ γαμούν μας (εξεχάσαμε τι σημαίνει το περπάτημα. Τροχάδι,τροχάδι,τροχάδι). Κάμψεις,όπλα,άρματα. Μαυροσκούφηδες. Δε βαριέσε ένα περάσει. Ο εκπαιδευτής μου εν ένας φίλος από τα παλιά που επέζαμε μουσική σε ένα καφέ με τύπους παράξενους. Εν έχω παράπονο, εμπορούσε να ήταν πολλά χειρότερα. Μέσα σε τούτον το μήνα έμαθα πολλά. Δυσκολίες στην προσωπική μου ζωή, νηκατοσιές, προδοσιές που ανθρώπους που ήξερα μια ζωή. Επληγώθηκα, επλήγωσα έγινα ψεύτης γιατί η αλήθεια εν ακουγόταν σωστή, άκουσα ψέματα τζαι επίστεψα τα σαν μωρό παιδί. Αλλά τουτη εν η ζωή. Έτσι φάσεις νιώθω πιο ζωντανος παρά όταν όλα εν μέλι γάλα. Στις εξόδους μου κάμνω ότι με ευχαριστεί (ετραγούδησα σε ένα μέρος στον Πρωταρά εχτές τζαι προχτές) βλέπω φίλους (σήμερα είδα τζαι το αρνί στη Λεμεσό (νεκατομένη σαν εμετός πόλη) ). Είμαι καλά. Ελπίζω να περνάτε καλά τις διακοπές σας. Ομολογώ πως η ζωή μου θα ήταν τζαι εμένα πολλά καλύτερη με κόκα κόλα. Πεθυμώ την τζαι κάποιοι εν με αφήνουν να πιώ να ξεδιψάσω. (μπορεί να μεν καταλάβετε τι εννοώ αλλά έννεν ανάγκη να τα ξέρετε τζαι ούλλα).

Java #2

Επέρασεν ήδη ένας χρόνος. Έγινα τάχα παλιός. Νιώθω σαν να έχω σκαρφαλώσει ένα βουνό τζαι τωρά κατεβαίνω το κατήφορο που την άλλη πλευρά. Σε τούτο το χρόνο έμαθα πολλά. Εγνώρισα ανθρώπους που δεν θα γνώριζα υπό άλλες περιστάσεις, έμαθα να ανέχομαι πολλά, είδα πόσο κακός εν ο κόσμος, έμαθα πως να τζοιμούμαι στον ίδιο χώρο με άλλα 30 άτομα που δεν τα θέλω ούτε με θέλουν τζαι έμπηκα σε ένα περιβάλλον που εν με ήξερε κανένας τζαι εκατάφερα να χτίσω κάτι, μια καλή εικόνα. Εν έμαθα όμως ακόμα να λαλώ όχι, εν έμαθα να είμαι πιο διεκδηκητικός ούτε έμαθα να μπαίνω σε πρόγραμμα. Μαλαχτός εμπήκα, μαλαχτός απ'ότι φαίνεται θα φκω. Πέρσι ελαλούσα ότι ο στρατός εν άχρηστος τζαι ότι εν σου διδάσκει τίποτε. Τελικά μπορεί τζαι να είχα λάθος. Που τη μια, εν σου δείχνει κάτι που εν θα το μάθεις έξω. Θέλοντας όμως να δω τη θετική πλευρά που τούτο ούλλο το θέατρο, βλέπω ότι εν μια μικρογραφία της κανονικής ζωής. Τζαι η ζωή καταντά ρουτίνα κάποτε. Τζαι έξω θα σου παίξουν ππουστιές, θα σε μειώσουν, θα σε πληγώσουν, θα σε κάπουν να χαρείς, να λυπηθείς, να κλαψεις, να γελάσεις. Όπως εκαταλάβαμε τζαι με τον άλλο Τζάβα, φτάνουν σε στα όρια σου τζαι καταλαβαίνεις ότι μπορείς να πάεις ένα βήμα πιο τζει. Νιώθω ότι ζω σε ένα γυάλινο κόσμο. My glass house. Τζαι φεύγοντας είμαι πιο έτοιμος για το τι θα βρω μπροστά μου. Ούλλα έχουν τέλος. i.e Τούντα δκυο χρόνια θα γίνουν spread out στα υπόλοιπα χρόνια που θα ζήσω. Φυσικά τούτο εννά το δω μετά που χρόνια, όταν θα έχω ζήσει τζαι έξω. Ούλλα τούτα που είπα δεν αναιρούν το γεγονός ότι ο εγκέφαλος μου έγινε πουρές. Πάει καιρός που την τελευταία φορά που όντως σκέφτηκα κάτι χρήσιμο! Τζαι δκυο χρόνια δεν παύουν να είναι πολλά. Τζαι το άλλο όμορφο είναι ότι όπου πάω έχω γνωστούς. Ειδικά λευκωσία. Όπως και να χει...

26 του Αυγούστου πάω στη ΣΜΕΦ. Αλλαγή. Νέο περιβάλλον, νέοι ανθρώποι. Φοούμαι τες αλλαγές αλλά αρέσκουν μου. Ελπίζω να περάσω καλά τζαι προπάντων να μάθω πράματα, να βελτιώσω τη μουσική μου πλευρά. Η κανονική μου ζωή εν λλίο στάσιμη. Επεθύμισα να πάω κανένα ταξίδι, κάπου μακριά. Επίσης επεθύμισα να χω κάποια γυναίκα στη ζωή μου. Αλλά πόσα να κάμω στις 2 μέρες που είμαι έξω?

@ Red

2009-07-31T03:35:00.003+03:00

Dear diary, dear friends,

Καλημέρα! Κατ'αρχήν, εθυμήθηκα τούτο το πολλά όμορφο κομμάτι που συστήνω να το ακούσετε ούλλοι. Δαμέ εν τζαι το live version.

Μόλις ήρτα που Λεμεσό. Ωραία η Λεμεσός, εν πολλά μπροστά αλλά φοούμαι την. Επαίξαμε στο TePee, Τρίτη επαίξαμε στο Red και Σάββατο παίζουμε στο Mohito. Και ξεκινώ που την Τρίτη...

Πάμεν που λέτε στο Ρεντ, επιτέλους έμαθα που είναι, μετά που ένα τρίωρο εξαντλητικότατο σάουνττσεκ εκάμαμε πολλά καλό ήχο! Ώσπου να πάμε στο διαμέρισμα να φάμε, να κάμουμε μπάνιο τζαι να επιστρέψουμε τζαι να φκούμε πάστην σκηνή αλλάξαν ούλλα τζαι εγίναν πίττες! Εγώ και ο Πέτρος (ντράμμερ) που την πολλή ώρα που είμασταν στο περίμενε εσπαρκώσαμε να παίξουμε τζαι εφκήκαμε στο τελευταίο τραγούδι των προηγούμενων τζαι επαίξαμε μαζί τους. Τζαι μετά επαίξαμε εμείς!! Όλε! Εμένα άρεσε που πολλά όβερολ. Εχάρηκα πάρα πολλά που ήρτεν η ξαδέλφη μου τζαι η ΡόΑμ με την Μαρία Τ τζαι τα άλλα παιθκιά (thanks for coming again).

Pros:
- Άρεσεν μου το πρόγραμμα μας.
- Επεθύμισα πολλά να παίξουμε.
- Ήξερα πολλούς που το κοινό.
- Άρεσε μου το πρώτο λάιβ με το μπάσο μου.

Cons:
- Εγίναμε ούλλοι πίττα πριν ξεκινήσουμε με αποτέλεσμα να μεν ξέρουμε τι μας γίνεται.
- Εν αντέχετουν το Red. Ήταν τζει που το φούρνο. Απορώ πως εν εφύαν ούλλοι που το πρώτο μισάωρο. Πραγματικά ήταν αφόρητη ζέστη.
- Εν επαίξαμε τζαι πολλή ώρα. Πιστεύκω εν αδικία προς εμάς γιατί είμασταν το μόνο φουλ μπαντ.
- Έννεν άσιημο το Red αλλά έσιει ένα τεράστιο μειωνέκτημα. Η σκηνή εν σε γωνιά τζαι εν αδύνατο να κάμεις καλό ήχο.

Όπως και να χει. Τελειώνουμε, φορτώνουμε τα πράματα μας τζαι πάμε στο διαμέρισμα να τζοιμηθούμε. Χάρη τα κλειδκιά. Μα εν εσύ που τα έπιασες!! Με λλία λόγια, είχαμε κλειδώσει τα κλειδκιά μέσα. Μετά από μια απόπειρα να σκαρφαλλώσουμε στο δεύτερο όροφο εθυμήθηκεν ο Πέτρος ότι είδε ένα επεισόδιο των Μυθ Μπάστερς που έδειχνε πως ανοίγεις μια πόρτα με μια πλαστική κάρτα. Φκάλλουμεν ούλλοι τες βίζες μας έξω. Τελικά άνοιξεν την με την Τράπεζα Κύπρου μου! Ήταν απίστευτο! Εγελούσα μέστα μεσάνυχτα! Wow! Διάρρηξη πρώτου βαθμού.

Επειδή εννα τζοιμηθώ σαν γράφω, τα υπόλοιπα άλλη φορα. Ciao!

Περί Φαγητού

2009-07-22T01:55:00.003+03:00

Ένα που τα μεγάλα λάθη που κάμνω ως Κυπραίος και παράλληλα λαίμαργος είναι ότι δεν μπορώ να βρω ισσοροπία ανάμεσα στα τρία Π (Ποσότητα Ποιότητα Ποικιλία). Τούτο είναι κάτι που με προβληματίζει τούντες μέρες γιατί επάσιυνα, πάλε. Κάπου χάνω το νόημα.
Έχω την τύχη να είμαι χρόνια κολλητός με ένα διατροφολόγο που μου έμαθε πως να στήνω ολοκληρωμένα γεύματα και πως να χτίζω μια σωστή διατροφή. Ξέρω τα, έκαμα τα, δουλεύκουν. Το λάθος μου όμως είναι ότι εν αλλάσω τες συνήθειές μου. Αν και βλέπω τη γαστρονομία ως τέχνη, πολλές φορές νιώθω ότι παρακάμνω το με το "ζω για να τρώω". Τούτο δεν πρέπει να συνεχιστεί. Φτάνει!
Αλλά πως μπορώ να αλλάξω τις συνήθειές μου? Γίνεται? Πως μπορώ τζίνο τον καλό εαυτό που μου φκαίνει κάποτε να τον ενσωματώσω στο καθημεριινό μου σύνολο? Γίνεται? Όσες φορές το δοκίμασα κάπου λυγίζω. Λέτε να μην μπορώ να παραλήψω τζίνο το "Θέλω το τζαι τζίνο, τζαι τούτο..." part του DNA μου? Μήπως τελικά είμαι άπληστος τζαι φκαίνει μου δαμέ? Αλλά that's enough mister. Που αύριο αλλάσω συνήθειες. Τζαι καλή μου τύχη!

Ασυνάρτητα

2009-07-17T00:42:00.005+03:00

Δαμέ ξεκινούν ούλλα. Java101 Cafe, DeKalb, Illinois, USA. Θυμούμαι το ακόμα. Φκαίνεις που το Στηβενσονς, παεις δεξια, δεξιά τζαι αριστερά. Δίπλα εν η βιβλιοθήκη, σάμπγουεϊς τζαι μια αραπούα που έσιει ένα σούπερμαρκετ που πουλά κάτι τεράστια τσιπς που εν 75 σεντς. Ήταν 3 εβδομάδες που αλλάξαν ποοοοολλά τη ζωή μου.
Τούντες μέρες γυρίζουν πολλά μεστο νου μου. Επήα σήμερα στο Fulbright τζαι επήρα ταχαρτιά μου. Η κοπέλα τζιαμέ είπε ότι εν πολλά καλοί οι βαθμοί μου τζαι ότι έχω πολλά μεγάλο chance να πιάσω την υποτροφία επειδή είμαι πολύπλευρος αλλά εδηλώσαν πολλοί για φέτος οπόταν παίζεται....Άτε ρε πέρκι την πιάσω..Νιου Γιορκ αμ κάμινγκ! Τζαι είσαστεν ούλλοι ευπρόσδεκτοι τα χριστούγεννα να έρτετε να πίνουμε κάτω που το τεράστιο δέντρο στο Μανχάταν.

Τη Δευτέρα επετάχτηκα που δαπάνω! Εν χάννει!

Αρέσκει μου να κάμνω πράματα που φκάλλουν πάνω την αδρεναλίνη μου. Δοκιμάστε το.

Όου γουέλ, έντζε έχω τζαι κάτι να πω. Απλά ήθελα να γράψω κάτι. Ο άλλος τζάβας πάει τα καλά με το ππουστοστρατό. Βαρκέτε, ψιλοδυσπιρκά αλλά παίζει πελλο. Θενκ γκοτ επήρεν το καλλύττερα που μένα.

Εύκαλα τζαι κάτι φώτος που ήσυχες παραλίες...

Game over

2009-07-12T21:27:00.001+03:00

Χρόνος, αναμνήσεις, λησμονιά, φόβος, ενθουσιασμός, σκέψεις, απορία, χρώματα, ακούσματα, αναμονή, προσμονή, ερωτήματα, απαντήσεις, κενό.
Έφτασε η στιγμή. Τα πιο πάνω είναι η εσωτερική μου κατάσταση αυτή τη στιγμή. Σίγουρα κάποιοι εν να με χαρακτήριζαν υπερβολικό. Υπέρ αναλύσαμε το θέμα πολλές φορές. Πολλές συμβουλές, αστεία, πειράγματα, προειδοποιήσεις. Σίγουρα θα λησμονήσω πολλά, θα μάθω πολλά τζαι όπως μου είπε ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος θα έχω δυο χρόνια για να γεμίσω το μυαλό με γνώσεις. Μπορεί να μην ήταν στη θέση μου ποτέ αλλά σίγουρα ήταν τα πιο αληθινά λόγια που άκουσα που κάποιον που δεν γνωρίζω αρκετά και δεν με γνωρίζει αρκετά αλλά μου έδειξε να νοιάζεται ειλικρινά τζαι με ανιδιοτέλεια για μένα κάτι που εκτιμώ τζαι το ανταποδίδω όι λόγο υποχρέωσης η κάτι τζαι για αυτό ήμουν εκεί εχτές. Τι να πώ? Δεν μπορώ να ξέρω τι να περιμένω. Συνέχεια γυρίζουν μες τον νου μου τα λόγια του επαναστάτη « Γιατί η αξία που μέσα μας φωλιάζει πιο βαθιά είν’ η ελεύθερη ζωή που ήθελες να ζούσες..» τζαι θα είμαι ελεύθερος γιατί όσον δεν μπορεί κανένας να μου στερήσει τη σκέψη μου δεν μπορεί να με υποτάξει. Ευχαριστώ εκείνους που μας παρακολουθούν, νοιάζονται για μας τζαι σίγουρα μετά που δυο εβδομάδες ή και πιο σύντομα μέσω του φίλου μας που συγκατοικεί μαζί μου σε τούτο το μπλόγκ θα ξαναμιλήσουμε. Εγώ θα είμαι καλά τζαι το ίδιο εύχομαι για εσάς. Καλό καλοκαίρι.

And so it is...

2009-07-12T05:41:00.008+03:00

Ήταν ένα υπέροχο τετραήμερο. Σε 3 ώρες πάω μέσα. Τούντες 4 μέρες επηγαινοέρχομουν Λευκωσία συνέχεια. Fulbright,μπάσο, συναυλίες κλπ. Μετά από σκέψη 4 ημερών και αφού δοκίμασα ούλλα τα μπάσα και ούλλους τους ενισχυτές που έσιει στην Κύπρο τελικά έπιασα το Πάρκερ και τον Νέμεσις. Είμαι πολλά χαρούμενος, ενθουσιασμένος θα έλεγα, και προπάντων ευχαριστημένος. Ατ λαστ, έχω δικό μου μπάσο!!! Ευχαριστώ τη μάνα μου που μου έδωκε τον οβολό της τζαι εποσόθηκε το μεγάλο ποσό.
Ανοίξαμε τζαι τη συναυλία ου Βασίλη. Εγώ επέρασα ωραία. Είχαν μας φτυσμένους οι ηχολήπτες αλλά γοτ ττου ντου? Εμείς επεράσαμε ωραία, άσχετο πως εν ακούαμε ο ένας τον άλλο τζαι με το μέτρημα υπολογίζαμε που μπορεί να βρισκόμασταν. Πιστεύκω πως επήεν καλά. Στο τέλος του ακτ μας είπεν μας ο Βασίλης ότι ήθελε να μας μιλήσει. Ούλλοι επεριμέναμε ότι ήταν να πάει ο τραγουδιστής μας να του μιλήσει τζαι εφύαμε, ο τραγουδιστής εν είσιεν ιδέα και τελικά εγράψαμεν τον! Οου γουέλ...
Σήμερα επήα στο γκρατουέιτιον πάρτι μιας φίλης. Επέρασα καταπληκτικά. Εγνώρισα αρκετούς αξιόλογους ανθρώπους, εκάμαμε τες πλάκες μας, επέξαμε και μουσική...Ρισπέκτ! Εν κάτι που με τρώει όμως τζαι εν μου αρέσκει. Ξέρω εκούεται παράλογο αλλά εν σε ξεπέρασα ακόμα. Εννά μου πεις, καλά τι έσει για να ξεπεράσω?? Για σένα μπορεί τίποτε. Εγώ όμως ένιωσα κάποια πράματα. Έννεν λογικό. Αφού εν σε ξέρω και τόσο. Γιατί κάμνω έτσι? Εν λέω ότι είμαι φουλ ερωτευμένος ή κάτι αλλά ούτε γω ξέρω τι είμαι. Εκόλλησα επειδή μου αρέσκει να σκαλίζω το παρελθόν? Εν νομίζω. Απλά κάποτε κάτι με πιάνει. Ίσως εν η αύρα σου? Μου είσαι ιδιέταιρα συμπαθής. Αρέσκει μου που μιλούμε ακόμα τζαι είμαστε όπως είμαστε. άρεσε μου που με κάλεσες στο πάρτι σου. Εν θέλω να χαλάσουν τα αισθήματα μου τούντη φάση. Εννά μου πεις ποια αισθήματα? Ξέρω τζαι γω? Είμαι συγχισμένος. Πως γίνεται να σου αρέσκει τόσο κάποια που ίσια που την ξέρεις? Μήπως εν η ανάμνηση των λλίων υπέροχων ημερώ που περάσαμε μαζι? Χου νόους? Εν μια υπέροχη ανάμνηση. Απλά ελκύεις με. Αρέσκεις μου. Αρέσκουν μου οι σκέψεις σου οι "αναρχικές", αρέσκει μου η κουλτούρα που έσιεις πάνωσου, ο τρόπος που απολαμβάνεις απλά καθημερινά πράγματα, αρέσκει μου να συζητώ μαζί σου, γενικά αρέσκεις μου. Ξέρω πως πιστεύκεις κάποτε ότι είμαι μωρό. Είπες μου το. Πίστεψε με, εν είμαι. Μπορεί να μεν έζησα ακόμα μόνος μου όμως έκαμα πράματα στη ζωή μου. Θυμήθου, ούτε εσύ με ξέρεις. Εν νομίζω εσύ να χαράμιζες έστω τζίνες τις λλίες μέρες που το χρόνο σου με ένα μωρό. Ξέρω πως όσο και να θέλω, ακόμα και συ αν θέλεις εν σχεδόν αδύνατο να γίνει κάτι. Γιατί κάμνω έτσι? Εν με καταλαβαίνω. Μήπως δημιουργώ κύκλους μόνος μου? Μήπως επληγώθηκε ο εγωισμός μου? Μπα, δεν νομίζω. Έκαμα μια μαλακία με μας. Λυπούμε. Εβοήθηκα να σου μιλήσω καθαρά. Λάθος μου. Έψαξα να έβρω καμιά άλλη. Άμα με κάμει άλλη να νιώσω πράματα εννα μου περάσει τούτο, πιστεύκω. Καμιά, ως τωρα, εν μου φκάλλει τζίνο που μου έφκαλες εσύ. Αν ήξερα πως να βάλω σε λέξεις τζίνα που νιώθω θα σου εμιλούσα. Αλλά εν ξέρω, έν μπορώ. Το ωραίο είναι ότι εν εχαθήκαμε. Είσαι υπέροχος άνθρωπος, πολύπλευρος, απρόβλεπτος τζαι είσαι τζαι πανέξυπνη. . Θέλω να σε γνωρίσω καλά. Μαθαίνω που σένα. Μπορώ να πω ότι που έτσι φάσεις μαθαίνω και εμένα. Άτε, καλή επιτυχία στο δρόμο που διάλεξες να ακολουθήσεις. Και αν ποτέ μπορώ να σε βοηθήσω σε κάτι, ξέρεις που να με βρεις.
Καλημέρα

Java will explode in 5 seconds

2009-07-06T21:52:00.005+03:00

Ε λοιπόν δεν πάει άλλο τούτη η κατάσταση. Εν μου φτάνει η πυρά, τα άγχος που έχω για τες αιτήσεις μου για USA unis, τα αισθηματικά μου που εμπλεχτήκαν κόμπο, έχω να ανεχκτώ και τα βλακώδη αστειάκια των ζώων στο στρατό. Εν έχουμε υπόθεση. Αλήθκεια. Ππέφτω που λέτε σκοτωμένος να τζοιμηθώ μετά το νούμερό μου τζαι ξυπνώ το πρωί τζαι βρίσκω το δεξί μου πόδι ξυρισμένο που το γόνατο και κάτω!! Ποιος το έκαμε ρε παιδκιά? Κανένας! Γοτ ε σαρπράις! Ξανά ππέφτω να τζοιμηθώ, ένα άλλο ζώο έλουσεν τα πόθκια μου με κάτι εύφλεκτο τζαι έδωκεν τους φωθκιά!! Ρε μα σοβαρομιλούν?? Που ζω ρε γαμώτο??? Ξυπνώ μέστες φλώγες τζαι χτυπώ γυρούς μέστο σεντόνι για να μεν γίνω ψητός. Τζαι ξανά επιχειρώ ο άμοιρος να τζοιμηθώ τζαι κάποιος μου εχτύπησε με ένα σιδερικό πάστο γόνατο τζαι ακόμα πονώ το. Ε τζίνον ήταν. Εσπάσαν τα νεύρα μου. Άρκεψα τζαι εφώναζα τους αλλά οι π****οι ως γνωστόν εν έχουν τα παφτά να πουν ναι ρε μαλάκα εγώ το έκαμα. Ενευρίασα τόσον πολλά που τους είπα ότι θα τους γαμήσω παστα νούμερα τζαι δεν θα ξαναφκάλω κανένα (που τζείνους που υποψιάζουμε εννοείται) τη μέρα που θέλει τζαι φυσικά, έδωκα τους όπως τους σσιύλλους. Ναι. Εγώ που εκάλυφκα τους πάντες βάλλοντας τον εαυτό μου μπροστά, εγώ που έκαμνα ότι εμπορούσα για να τους βολέψω ούλλους, εγώ που εμίνισκα μέσα άμαν εν είχα δουλειά για να βολέψω τους άλλους που εθέλαν να φκουν επειδή ελυπούμουν τους. Τζάβα, είσαι μεγάλος μαλάκας. Μάθε να λαλείς όι, μάθε να διεκδηκάς ότι σου ανήκει, σταμάτα να είσαι μαλαχτός god damn it!!! Ο στρατός οριμάζει. ΌΛΕ!!!!

Κατά τα άλλα καρτερώ τες συναυλίες μας που κοντεύκουν. Να παίξουμε με τους φίλους μου να χαλαρώσω, να ξεχαστώ. Εκάμαμε τζαι 3 πρόβες για τη συναυλία της Παρασκευής τζαι εννα κάμουμε ακόμα μιά! Πρόοδος!! Εφύλαξα επιτέλους τα λεφτά για να πιάσω μπάσο!! Μάλλον εννα το πιάσω την πέμπτη! Σκέφτουμαι να πιάσω τούντο πάρκερ. Ελάτρψα το. Φκάλλει και γαμω τον ήχο, εν άνετο τζαι πολλά ελαφρύ! Τζαι τούτο το αμπ. Για το αμπ εν είμαι σίγουρος ακόμα. Αν έσιει κανένα που καταλάβει ας μου πει καμιά γνώμη.

Αξίζει η ζωή άφτερ ολ

2009-07-02T04:22:00.001+03:00

Τέλειωσε τζαι η κατασκήνωση. Μια που τις πιο ωραίες της ζωής μου. Το ίδιο κλίμα με τους κατασκηνωτές να πελλαρίζουν τους υπευθύνους να τους βουρούν που πίσω, να χάνετε η φωνή μας, να κοιμόμαστε μόνο κανένα δίωρο την ημέρα τζαι να φτωμοζολούμε. Είχαμε τζαι αποστολές που το εξωτερικό. Ούλλοι στον κόσμο τους χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτε. Εγνώρισα τζαι κάποια κοπέλα που πραγματικά έκαμε τη κατασκήνωση ξεχωριστή. Έχουμε εξαιρετική χημεία, τζαι ένιωθα πολλά ωραία όταν ήμασταν μαζί αλλά είμαστε καταδικασμένοι φίλοι (ευτυχώς) γιατί εν η φίλη του ξαδέλφου μου. Μιλώ ακόμα με τη Φλώρα την οποία ανάφερα στο προηγούμενο μου πόστ τζαι όλα παν καλά αλλά επέρασεν μου τζείνος ο πολύς ο ενθουσιασμός. Κατά τη διάρκεια της κατασκήνωσης έγινε η αποφοίτηση μου. Ωραίο φίλινγκ. Οι κοπέλες κακόγουστα τζαι υπερβολικά βαμμένες, εμείς τελείως άχρηστοι. Έπιασα τζαι 2 βραβεία. Το ένα για Ήθος και προσφορά τζαι το άλλο για τον ψηλότερο γενικό στο μάθημα της ιστορίας τα τελευταία 2 χρόνια κάτι που με έκαμε πολλά περήφανο γιατί αρέσκει μου πολλά το μάθημα αλλά τζαι γιατί εδούλεψα. Τωρά ξεκινά η αντίστροφη μέτρηση τζαι πάμε μέσα. Ακούγονται κάτι ψιλές ότι εν να αναβάλουν την κατάταξη λόγο της γρίπης που εξαπλώνετε αλλά οκ, εν με κόφτει ιδιαίτερα. (νιώθω πολλά ωραία, επεθύμησα το μπλόγκ)

....

2009-06-26T11:11:00.002+03:00

Έχω τα νεύρα μου. Θέλω διακοπές. Θέλω να φύγω να πετάξω να χαθώ. Τους έχω βαρεθεί. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ Ετέλειωσε, έχασα το τέλλια

Τελείωσαν τα σχολεία

2009-06-22T21:23:00.001+03:00

Τελείωσαν τα σχολεία. Πάμε πάρακατω. Τώρα προσπαθώ να κόψω τον εαυτό μου σε 1000 κομμάτια για να προλάβω όλα όσα θέλω να κάμω πριν να πάω στρατό. Μιλώ με μια κοπέλα που άρκεψε να μου αρέσκει πραγματικά. Έξυπνη, ωραία(παράξενα ωραία) ευχάριστη, θετική. Εν η αδερφή του κολλητού του αδερφού μου τζαι του αδερφού μου εν του αρέσκει το γεγονός οτι μιλώ μαζί της γιατί λαλεί ότι εν να τα κάμω σκατά. Κάμει μου τη ζωή δύσκολη αλλά είμαι αρφός του τζαι θέλω να πιστεύω ότι εν να το συνηθίσει. Μακάρι να παν όλα καλά γιατί δίνει στη ζωή μου μια ευχάριστη νότα.... αύριο πάω διεθνή κατασκήνωση. Εν να είναι πολλά ωραία φάση. Στις26 αποφοίτηση (θέλουν να κάμουμε τρεις(3!) πρόβες για την αποφοίτηση οι χαντοί σαν να είμαστε παλαβοί!). στις 27 το πάρτι των αποφοίτων τζαι μετά ουσιαστικά κοντέφκει ο καιρός για να πάμε μέσα. Είμαι ξανά ευτυχισμένος. Εν μου λείπει τίποτε....

In memory of a lost love

2009-06-18T00:43:00.011+03:00

Άδειες στιγμές, ατέλειωτο ταξίδι, σιωπή, μυστήριο...
Αλήθεια, τι να 'ναι αυτό που αναστατώνει τις αισθήσεις κάθε φορά που σ'αντικρίζω?

Τι να 'ναι αυτό που με παρασύρει στο βλέμμα, τα μάτια, το χαμόγελό σου
Κλείνω τα μάτια και χάνομαι
Χάνομαι
Με σένα που αγάπησα
με σένα που αγαπώ
και θα αγαπώ
Αυτά της έγραψε. Μετά όμως χάθηκαν όλα...

Ξέρετε, εν πολλά άσχημο πράμα να κρατάς στα χέρια σου αυτήν που ονειρεύεσαι και να ξέρεις ότι δεν θα την έχεις ποτέ. Πάνε τώρα σχεδόν τρία χρόνια. Θυμούμαι μια νύχτα στην παραλία, δίπλα από τη φωτιά, μετά από μια υπέροχη νύχτα με πολύ κρασί να δακρύζω στην αγκαλιά της. Εν κλαίω ποτέ. Ήταν η πρώτη φορά. Περηφάνια, ίσως. Αναισθησία, μπορεί. Ψυχραιμία, ίσως. Ήταν όμως που τες πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου. Εν αλήθεια ότι νιώθεις το βάρος να φεύκει που το στήθος σου. At least it worked for me. Μετά από αυτήν λίγες φορές ένιωσα ξανά το συναίσθημα του έρωτα. Τις βαθιές αναπνοές, τη γροθιά (ή πεταλούδα. ad libitum) στο στομάχι. Άρχισα τα φτηνιάρικα μετά. Αχ, πως πάει ο καιρός. Κλείω τη δεύτερη δεκαετία. Κι όσο πάει γίνομαι πιο άδειος. Νόμιζα ότι είχαμε ζήσει κάτι αληθινό. Έκαμα λάθος? Κάθε χρόνο τέτοια εποχή σε θυμάμαι. Τότε που γνωριστήκαμε. Στο θέατρο. Θυμάσαι? Έννεν ωραίο να ξύνεις παλιές πληγές. Αρέσκει μου όμως τούτη η γλυκόπικρη μελαγχολία-θλίψη. Οι πινελιές σου έχουν μείνει στην ψυχή μου. Χαίρομαι που είμαστε ακόμα μαζί.

Για την Ε.Σ.

I've got a feeling called the blues oh lord....

2009-06-15T23:54:00.012+03:00

Μμμμμ....νύχτα, δροσιούα, ησυχία, χαμηλός φωτισμός, jazz (ωραίο κομματούδιν, ακούστε το), τσιγάρο...Πάει πολλά ένα κρασί αλλά πίνω αντιβίωση. Ναι, αρρώστησα. Μάλλον εν φαρυγγίτιδα. Εν ήταν ξεκάθαρος ο γιατρός. Όπως και να 'χει..Πίσω στην ωραία ατμόσφαιρα..Το καλοκαίρι εμπήκε για τα καλά. Αρκέψαν οι θάλασσες, οι ολονύχτιες εξόδοι, τα πολλά ποτά και τα φλερτ με τις τουρίστριες. Εξεκινήσαμε να κλείουμε τζαι ημερομηνίες για συναυλίες (ελπίζω κάποιοι που εν ήρτετε ακόμα να μας δείτε να ταράξετε να έρτετε)...Κάτι εν μου κολλά όμως. Πάλε νιώθω μπλου. Σήμερα πάλε ανακάλυψα ξανά ότι οι άνθρωποι εν αχάριστοι τζαι αχόρταγοι (βλέπε "Περί αχαριστίας"). Ένα τούτο. Το αλλο είναι ότι εν ποοολλά απάνθρωπο να εν τόση πυρά τζαι να φορούμε μακρομάνικα μέσα. Εν αδικία να με γειώσαν τζαι να μεν επήα ΣΜΕΦ γαμώτο. Αφού άξιζα το. Μόλις εθυμήθηκα το Ρίο Φανκ!! Πολλά όμορφο κομμάτι. Ναι είμαι συγχισμένος. Νιώθω ότι χρωστώ τζαι ότι μου χρωστούν. Θέλω να πιάσω ούλλους τους γνωστούς μου με τη σειρά τζαι να τους πω τι νιώθω, τι εκάμαν που με πείραξε, να απολογηθώ για τα δικά μου λάθη. Νιώθω ότι έχω unfinished business.
Πόψε εμιλήσαμε για πολλά με το Χάρη. Ήταν ωραια. Ήταν πολλά chilled out φάση. Ακούσαμε τζαι λλίο τα τραγούδια της συναυλίας του άλλου μήνα τζαι εκάμαμε λλία σχέδια. Εννά έσιει φάση. Ελπίζω να κάμουμε πάνω που μισή πρόβα τούντη φορά. Ή τουλάχιστον ας κάμουμε μισή αλλά να είμαστε ούλλοι τζιαμέ.
Things to do:
1. Να ετοιμάσω ούλλα μου τα χαρτιά για να πάω την Πέμπτη Λευκωσία να κάμω application για scholarship στο Fulbright.
2.Practise my groovy funky basslines.
3.Chill out and stop thinking - Να βάλω το μυαλό μου σε τάξη. Θέλω μια αλλαγή!!!!
4.Πρέπει να σταματήσω να θέλω να τα κάμω ούλλα εχτές τζαι πρέπει να μάθω να λαλώ όχι.

Life lessons

2009-06-12T22:13:00.000+03:00

Πριν λίες μέρες είπε μου ένας φίλος να πάμε στην τελική γιορτή ενός ειδικού σχολείου σε ένα χωρκούι ένα τέταρτο μακριά που το σπίτι μου με το αυτοκίνητο γιατί εκαλέσαν μας τζαι εν να ήταν κάτι διαφορετικό. Όταν επήαμε ( 30 λεπτά καθυστερημένοι ) εδιούσαν πλακέτες ο ενας επιθεωρητής του άλλου, εκάμαν φοινιτζιά την διευθύντρια που ήταν να γίνει επιθεωρήτρια τζαι γενικά ευλογούσαν τα γένια τους. Ενευριάσαμε γιατί πρώτα από όλα εν χρειάζεται τόσο μπλα μπλα τζαι γιατί εμείς επήαμε για να δούμε τα παιδιά με ειδικές ανάγκες χαρούμενα, να μας παρουσιάσουν τη γιορτή. Εξέραμε τζαι κάποια που τα παιδιά λόγω εκδηλώσεων που διοργανώνουμε κάθε χρόνο για να τους παίζουμε μουσική έτσι εθέλαμε πολλά να δούμε τη γιορτή . Μετά που καμιάν ώρα, κατά τη διάρκεια της οποίας επαρελάσαν πάνω στη σκηνή βουλευτές ( οι οποίοι εφύαν πριν να ξεκινήσει η γιορτή με τα παιδιά), οι χορηγοί, οι δάσκαλοι κτλπ, έφκηκεν πάνω η γυμνάστρια του σχολείου για να μας παρουσιάσει τους αθλητές τζαι τα επιτεύγματα τους. Εχειροκρωτήσαμε τους με πολλή χαρά γιατί άξιζε τους. Τζαι ξεκινά η γιορτή. Η ιδέα ήταν εξαιρετική. Μια αναδρομή στα μεγάλα στάδια της ελληνικής μουσικής. Είχε μια μικρή ορχήστρα και μια χορωδία (παιδιά και δάσκαλοι) τζαι επαρουσιάζαν τραγούδια. Μετά εχορεύκαν οι υπόλοιποι. Το ταξίδι εξεκίννησε με καντάδες, μετα ρεμπέτικα,ελληνικός κινηματογράφος, πόπ(η εποχή των ολίμπιανς), τζαι η σημερινή κατάσταση της ελληνικής μουσικής. Ειλικρινά σας λέω εσηκώστηκεν η τρίχα μου στα παραπάνω τραγούδια. Η χορωδία ήταν σωστή, τα τραγούδια ωραία αλλά χού κέαρς? Εν που τις λίγες φορές που είδα την πραγματική ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα ανθρώπων. Τζαι τούντα παιδιά εν εμπορούσαν να κάμουν πολλά πράματα που για μας εν δεδομένα (πχ να περπατήσουν, να μιλήσουν καθαρά). Τζαι ήταν πραγματικά χαρούμενα. Εν μπορώ να σας περιγράψω τα συναισθήματα μου. Απέραντη χαρά αλλά τζαι αγανάκτηση γιατί είμαστεν αχάριστοι ρε γαμώτο. Πριν λίες μέρες έγραφα δαμέ ότι είμαι μίζερος τζαι ότι εν έχω ζωή. Τελικά είμαι μικρός άνθρωπος, εν μπορώ να χαρώ με τα καθημερινά της ζωής, θέλω κάτι άλλο. Γιατί? Γιατί να μεν εκτιμώ τη ζωή σαν τζείνα τα παιδιά που στο κάτω κάτω εν μπορούν να την ζήσουν στο 100%? Ευχαριστώ φίλε μου που με επήρες στην εκδήλωση, ήταν μάθημα ζωής.

Dear diary,

2009-06-12T02:57:00.003+03:00

Παράξενη μέρα η σημερινή. Ήρτα σπίτι πτώμα τζαι έππεσα να τζιμηθώ το απόγευμα. Οι δικοί μου είπαν μου ότι επαραμιλούσα στον ύπνο μου τζαι ελάλουν αρλούμπες. Έσιει που τον τζαιρό που ήμουν μωρό, τότε που ήμουν του θανατά τζαι εψήνουμουν στον πυρετό να μιλήσω στον ύπνο μου. Εξύπνησα ανάλαφρος τζαι ξεκούραστος. Είχα όμως το αίσθημα ότι ο εγκέφαλος μου εξατμίστηκε που τη ζέστη. Εν εμπορούσα να σκεφτώ τίποτε. Μισώ τούντες φάσεις. Επήα γιατρό για το βήχα που έχω τούντες μέρες και μετά γυρούς ποτζεί ποδά. Εσυνάντησα μια παλιά μου αγάπη σε ένα κατάστημα. Πρέπει να έσιει 2 χρόνια να τη δω, αν τζαι ζούμε στο ίδιο χωρκό. Ήταν γλυκύτατη. Εθυμούμουν ακόμα το άρωμα της. Εν άλλαξεν τζαι πολλά. Ψηλή, μαύρο μαλλί πιασμένο πίσω τζαι καυμπόικο περπάτημα. Εμεγάλωσε όμως. Εμιλήσαμε λλίο, είπαμενα τα νέα μας..Είπε μου ότι είμαι ακόμα ο ίδιος αναίσθητος που ήξερε τζαι ότι εν θα σοβαρευτώ ποτέ. (Ορθόν) Αλλά ξέρουμε τζαι οι δκυό ότι εν τούτο που της αρέσκει πάνω μου.

Τη νύχτα επέρασα που μια ταβερνούα που ετρώαν κάτι φίλοι μου. Είπαμεν τα τζιαμέ λλίο με τα παιδκιά, είδα τζαι μια μιτσιά που μου άρεσε πολλά, τζαι μετά επήαμε Λάρνακα στο Άμμος μπιτς μπαρ για να δούμε κάτι παρέες μας που εννα παίζουν τζιαμέ. Εν ωραίο μέρος. Είσιεν πολλούς φλώρους αλλά χου κέαρς. Η ορχήστρα εν πολλά καλή, να πάτε. Εν ένας καταπληκτικός σαξοφωνίστας, πιανίστας, μπάσο, κιθάρα, ντράμς τζαι παίζουν τζαζ & φανκ. Έσιει πολλύ τζάμινγκ. Ο σαξοφωνίστας εν απίστευτος! Απ' ότι ξέρω εν του Μπέρκλι. Ο πιανίστας άρεσε μου πολλά επίσης. Ο κιθαρίστας εθύμησε μου πολλά τον αρφό μου. Ασυνάρτητα σόλος, νεκατωμένες ιδέες και λίγες. Ο μπασίστας ήταν πολλά λιτός κατ' εμένα. Ο ντράμερ υπέροχος επίσης (Αν δεν φουμίσουμε το δικό μας.....)
Τζαι πριν έρτουμε σπίτι εκάμαμε το absolute κυπριακό παρκάρω-πάστο-round-about-του-λιμανιού-τζαι-τρώω-σάντουιτς-που-το-Μαραντόνα-η-ώρα-2-το-πρωί thingy. Αχχχ, ωραία ζωή..Ζήτω η ελευθερίααααααααα!!!

Είδαμεν τα ούλλα σήμερα..

2009-06-10T17:47:00.000+03:00

ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!

Μα εν να μας πελλάνουν τέλεια που θέλουν? Όπως εθκιάβαζα για τα five year plans του Στάλιν για την εξέταση που έχω αύριο, εβαρέθηκα τζαι είπα να πάω να κάμω κανένα διάλειμμα. Πάω κάτω τζαι ως ευσυνείδητος πολίτης που είμαι έκατσα να διαβάσω εφημερίδα (τα αθλητικά). Όταν ετέλειωσα με τα αθλητικά είπα να τσεκάρω να δώ αν είχε τίποτε ενδιαφέρον, τζαι έπεσα πάνω σε ένα άρθρο που λαλεί πως σύμφωνα με μια τούρκικη εφημερίδα, μια οργάνωση στο Βέλγιο εν να δώκει στον Ερτογάν (πρωθυπουργός της Τουρκίας) βραβείο Ειρήνης, Ελευθερίας τζαι Δημοκρατίας! Επιάν μας στο περιπέξιμο οξά εν η ιδέα μου? Εν είναι η Τουρκία που έπιασε παράνομα την μισή Κύπρο? Γιατί εν εδώκαν τζαι του Bush βραβείο Ειρήνης? Μόνο εγώ βλέπω την ειρωνεία?

Κοίτα τι βρήκα στο παλιό μου τετράδιο...

2009-06-09T02:14:00.004+03:00

25 Δεκεμβρίου 2008, περασμένα μεσάνυχτα. Εύκαλα θάλαμο και εβαρκουμουν. Ππουστοστρατά..Εν κανεί που με πιάνει κατάθλιψη τις γιορτές, αφήκαν με και μέσα. Είπα να γράψω τίποτε, πάλε, μπας και περάσει η ώρα και ξεχαστώ. Και μιας και καμνω παρέα με 2 Κρητικούς τελευταία που συνέχεια λαλουν μαντινάδες, είπα και γω να γράψω καμιά για να τους μπω. Μερικές φράσεις εν δανεικές! Σχόλια δεκτά!

Δεν στέλνεις ένα μήνυμα
δε με ρωτάς τι κάνω
πεσμου τον τρόπο που ξεχνάς
να μάθω να το κάνω

Πως σε 'κανε και τον εθές
πες μου κι εμέ να μάθω
που της αγάπης όνειρα
όλο για σένα πλάθω

Μικρή μαυρομαλλούσα μου
δες με κι εμέ λιγάκι
να κλέψω απ' το χειλάκι σου
θέλω ένα φιλάκι

Αστέρι μου μία ευχή
έχω κι όλο πονάω
Αχ να μ' αγάπαγες μισό
απ' όσο σ' αγαπάω

Εγώ θέλω να σ' αγαπώ
μα εσύ να με πικράνεις
ε δε θα αφήκω ζωντανό
τον άντρα που θα πάρεις

Χαχαχα! Έχω συνήθεια να κρούζω τα παλιά μου τετράδια αλλά κάτι τέτοια που ξεφεύγουν αρέσκει μου να τα βρίσκω!

Πριν το τέλος

2009-06-07T20:51:00.002+03:00

Μαζί με το διάβασμα ακούτε τούτο

Εν να ήθελα πολλά να έγραφα κάτι για την καθημερινότητα μου αλλά ουσιαστικά τωρά δεν έχω ζωή για αυτό τζαι θα αρκεστώ στις σκέψεις μου. Λόγω εξετάσεων είμαι κλεισμένος ούλλη μέρα τζαι ούλλη νύχτα σπίτι. Έν βλέπω άνθρωπο. Εγύρισεν μου αλλά τι να κάμουμε? Προσπαθώ να εκμεταλλευτώ τις λίες φορές που πάω για καφέ για καμία ώρα ακόμα τζαι αν βλέπω συνέχεια τους ίδιους φίλους τζαι ουσιαστικά εν έχουμε τζαι κάτι να πούμε γιατί οι ζωές μας τωρά εν σταντ μπάι.
Εσκέφτουμουν λοιπόν τα 7 χρόνια που έζησα στο σχολείο τζαι λίο πρίν το τέλος εκατάλαβα ότι αλλάξαμεν πολλά. Άνθρωποι που ήταν γκράντε εθνηκιστές,ΕΟΚΑ, πάμεν να τους φάμεν ούλλους κτλπ εγίναν πιο δημοκρατικοί, προοδευτικοί τζαι νούσιμοι. Άλλοι που ήταν επαναστάτες, Τσέ, εμείς είμαστεν οι άλλοι ούλλοι εν ποδήλατα, βιβα λα ρεβολουσιόν, εμείς έχουμε πάντα δίκαιο, έγιναν πιο διαλακτικοί τζαι δέχουντε την αντίθετη άποψη.
Άλλοι φυσικά ήταν ανώριμοι τζαι μόνο για μαλακίες εκάμαν τζαι έτσι εμείναν στο πιο ώριμο βέρσιον. Έκαμα δυνατές φιλίες με κάποιους που παλιά δεν εχώνευκα τζαι ενόμιζα ότι έν είχαμε κάτι κοινό. Κοπελούες που έν εθωρκούνταν παλιά τώρα εν πολλά ωραίες. Άλλες εγίναν πιο αππομένες τζαι άλλες με το που ανοίξαν τα πόδια τους τζαι είδαν την γλύκα έν τα κλέινουν με τίποτε…
Άλλαξαν πολλά μεσα σε 7 χρόνια. θυμούμαι τον εαυτό μου να μπαίνει στο σχολείο της πόλης για πρώτη φορά που την «επαρχία», να με βλέπουν ούλλοι παράξενα,να μεν ξέρω κανένα τζαι για 2-3 μέρες να μεν μιλώ με κανένα. Μετά εδεχτήκαν με στο κύκλο τους τζαι πολλές φορές εθυσιαστήκαμε ο ένας για τον άλλο. Θυμούμε την πρώτη φορά που επήρα την κιθάρα μου σε μιαν εκδρομή τζαι ετραγούδησα τους το « Μη γυρίσεις» των αδερφών Κατσιμίχα. Που τότε έγινα ο «τραγουδιστής» της παρέας ( Διάσπορε μεν φοάσε εν θα σου τραγουδήσω)
Τζαι τωρά ετελείωσαμε. Κρίμα. Ήταν ωραία…..

Help! Έχω νεύρα!

2009-06-04T17:26:00.009+03:00

Ήρτεν το καλοκαίρι. Μόλις ήπια δκυο μπύρες super παγωμένες που λαλεί τζαι ένας φίλος μου (εννοείτε περιπέζω τον). Εν πηρά!! Του χρόνου που εννα είμαι φοιτητής εννα αρκώ να έρτω κύπρο για τούντο λόγο. Το συναίσθημα που νιώθω τούντες μέρες εν τούτο. Τα νεύρα μου εν σπασμένα και είμαι ελαφρώς μελγχολικός, θλιμμένος. Εβαρέθηκα το στρατό. αρκετά να με διατάσσουν κομπλεξικοί, αρκετές μαλακίες άκουσα, αρκετά σκατά είδα, ΦΤΑΝΕΙ!! ΚΑΝΕΙ ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ! Έκαμα μαλακία που έδειξα το πραγματικό μου πρόσωπο. Έπρεπε να το παίζω μαλάκας για να φοούνται να μεν τους κάμω ππουστιά και να με προσέχουν. Αλλά εν μπορώ. Εγεννήθηκα μαλαχτός(?) Τζαι εν μου αρέσκει να είμαι (τέλεια) άχρηστος, όσο τζαι αν δεν μου φαίνεται. Αλλά ελάχιστοι το εκτιμούν. Ο κόσμος εν κακός. Προχτές έφα την που ένα μπάσταρτο που του έκαμα τζαι 2-3 εξυπηρετήσεις γιατί μετά που εκαθαρίσαν τον κάλαθο κάποιος επήεν τζαι επέταξε σκουπίθκια μέσα. Έσιει που το Σαββάτο να φκω τζαι φκαίνω την άλλη βδομάδα γιατί ένας κάλαθος έσιει σκουπίθκια?!?! Εν το πιστεύκω ότι εγώ άρκεψα να κάμνω νεύρα. Εν το πιστεύκω ότι παρακαλώ να ττουμπάρει ένας ππουστομόνιμος για να μεν έρτει μέσα τζαι να μου κολλά τζαι να μεν μπορώ να κάμω τίποτε. Εν με αναγνωρίζω πλέον. Sometimes I doubt my own sanity. Εν πιστεύκω στο στρατό. Εν είμαι πατριώτης. Εν με κόφτει για το κυπριακό. Πιστεύκω ότι εν ούλλα πουλημένα. Τζαι φταίμε. Ποττέ εν είχαμε ενότητα. Θέλω απλά να με παρετήσουν ούλλοι οι πρασινοφόροι! Να με αφήκουν στην ησυχία μου! 391 days left and I will be released. Θα περιμένω άλλες μέρες και για το πείσμα σας γουρούνια θα αντέχω...

Εχτός τούτου κάθομαι τζαι αναπολώ παλιούς έρωτες. Άλλους με χαμόγελο, άλλους με θλίψη. Σκέφτουμαι που είχα λάθη. Είσιεν πράματα που εν ήθελα να έρτουν έτσι. Αλλά γοτ ττου ντου? I raise my frape and drink to that "Fellas, ερωτευτείτε. Φάτε τα μούτρα σας." (at your own responsibility)

Τι εν να γίνει με τούντους μιτσιούς?

2009-06-03T15:53:00.002+03:00

Βλέπω καθημερινά τους σημερινούς μιτσιούς τζαι λυπούμαι τους. Εν κρίμα. Η ζωές τους εν πολλά διαφορετικές που εμάς στην ηλικία μας. Εν έχουν ζωή. Τι εν να θυμούνται ως παιδική τους ηλικία? Σε τι επίπεδο εφτάσαν τα παιχνίδια στο κομπιούτερ? Τα καρτούν που βλέπουν ούλλη μέρα?
Μαραζώνω όταν είμαι στη Λάρνακα, στην οποία έζησα τζαι μεγάλο μέρος της ζωής μου, στη Λευκωσία τζαι σε ούλλη τη Κύπρο τζαι εν βλέπω μιτσιούς να πελλαρίζουν μέσα στα χωράφκια, στα πάρκα, στους δρόμους. Παίρνω ως παράδειγμα τον αδερφό μου που εν 10 χρονών. Ούλλοι οι φίλοι του έχουν κινητά. Τούτο σημαίνει ότι η άλλοτε καθιερωμένη φωνή της μάμας που ακούει ούλλη η γειτονία για να πάεις σπίτι επειδή εν έτοιμο το φαί εν υπάρχει. Στέλλουν ούλλη μέρα μηνύματα ο ένας του άλλου σαν να τζαι έχουν κάτι ιδιαίτερο να πουν. Για να φύουν που σπίτι πρέπει να πάρουν άδεια, για να κάτσουν πρέπει να πάρουν άδεια, για να δουν τηλεόραση το ίδιο, για να διαβάσουν επίσης τζαι πάει λέγοντας. Καλάν τούτοι οι άνθρωποι κάποτε ένα πάν να σπουδάσουν? Να ψηφίσουν? Να έχουν κοινωνική ζωή? ΠΩΣ?
Όταν ήμασταν εμείς μιτσιοί εγυρίζαμεν ούλλη μέρα μες τους δρόμους με τα ποδήλατα τζαι ετρώαμεν τες χαμέ. Εν θυμούμαι περίοδο τότε τζαι τα πόδια μου να μεν ήταν μελανιασμένα. Επαίζαμεν ποδόσφαιρο στις αλάνες, εφωνάζαμεν, εκάμαμε φίλους….
Εσοκαρίστηκα μια μέρα που άκουσα τον αδερφό μου να λαλεί διαφημίσεις του Ορφανίδη στο μπάνιο! Κανονικά όμως, αγγουράκια τόσα το κιλό και τα λοιπά! Εγώ ετραγουδούσα τζαι ακόμα τραγουδώ μες το μπάνιο αλλά όι τζαι έτσι! Εν εμείς που φταίμε? Η κοινωνία? Οι γονείς? Τι στο δκίαολο?
Ένιγουέι ξεκίνησαν τα a-levels πάμε καλά, διαβάζουμεν. Επόμενη εξέταση τη Δευτέρα, Ιστορία ( το αγαπημένο μου) κορόιδο Μουσολίνι, Στάλιν, Επεκτατική πολιτική της Αγγλίας ( σκέψου! Κάμουμεν την ιστορία της Αγγλίας για Αγγλικές εξετάσεις γραμμένη που εγγλέζους! Προπαγάνδα)

Γέννησε........Ο (?) king!

2009-05-30T16:52:00.002+03:00

Τον προηγούμενο Σεπτέμβρη ήρταν στο σπίτι μου ( το οποίο είναι μες τα κάκκαφα ) δύο μικρά αδέσποτα σκυλάκια. Ε αφήκαμεν τα λλίες μέρες περιμένοντας τους ιδιοκτήτες τους να τα γυρέψουν μιας τζαι ήταν μισοπεθαμένα. Επεράσαν μέρες χωρίς να ενδιαφερθεί κανένας έτσι εκρατήσαμε το ένα (king-αρσενικό) και εδώσαμε το άλλο (bolle- θηλυκό) σε ένα φίλο που το ήθελε . Επεράσαν μήνες τζαι ήμασταν ούλλοι χαρούμενοι με τον king, επήραμε τον για τα εμβόλια του, εκάμαμεν τον μπάνιο συχνά, επαίζαμε ποδόσφαιρο μαζί του ώσπου εχτές το πρωί όταν επήα να τον ταΐσω είχε 6 σκυλάκια κολλημένα πάνω του! Πανικός-ταραχή. Έψαχνα να έβρω που ήταν η σκύλα που τα γέννησε ώσπου επρόσεξα ότι εθηλάζαν!!!!!!! 3 άσπρα, 3 μαύρα. Αμέσως θυμήθηκα ότι μια περίοδο επηγαινοερχόταν ένας άσπρος αρσενικός σκύλος ( εφαίνόταν καλά το όργανο του γιατί ήταν κοντό το τρίχωμα του, όι όπως τον king που έχει πυκνό και μακρύ σχετικά τρίχωμα) στο σπίτι μας τζαι εγληφούνταν, ετρίφετουν ο ένας πάνω στον άλλο κτλ.. Εγώ εθεώρησα τον king by-sexual τζαι είπα οκ εν ανοιχτόμυαλος , δική του απόφαση, ποιος είμαι εγώ για να του πω τι να κάμει?.( εθυμήθηκα τζαι το γνωστόν άσμα του Καρβέλα- ο σκύλος μου είναι γκέι)
Ποιού να το πεις τζαι να το πιστέψει? Γιατί εν επρόσεξα ότι έβαλε βάρος? Μάλλον γιατί όταν θεωρείς τον σκύλο σου αρσενικό τζαι να το προσέξεις εν θα πιστέψεις ότι εν έγκυος!Εν να μου πείτε ,καλά ρε γάρε έκαμες τον μπάνιο τζαι έν επήρες χαπάρι? Ε εν ασχολήθηκα τόσο. Έπιαν με ο καϊλές αν είναι αρσενικό ή όι. Μπορεί τζαι να είχα χωνέψει το γεγονός ότι ο σκύλος μου είναι γκέι. Τζαι εν είναι τζαι το καλύτερο μου να ψαχουλέφκω για να με σίγουρος. Φυσικά το καλύτερο ήταν που τον επήρα γιατρό μόλις εγέννησε για να του βάλει εμβόλια τζαι λαλεί μου: καλά τι επερίμενες? Να τσεκάρω εγώ αν είναι αρσενικός ή όι? Αφού ο αδερφός σου (ο 10χρονος) ήταν σίγουρος ότι ήταν αρσενικός! Έχει μήνες να ενθουσιαστώ τόσο. Ο αδερφός μου ο μικρός έπαθε σοκ. Έπιαν τον το κλάμα γιατί ήταν αρσενικός ο σκύλος τζαι εσυγχύστηκε με την βιολογία γενικότερα τζαι επιμένει να αλλάξουμε όνομα. Ο παπάς μου ο οποίος εν ολίγον τι αλλού μέσα- μέσα (βλέπε Randy Marsh που το Southpark) επέμενε ότι εν άλλης σκύλας τα σκυλάκια τζαι εγέννησεν τα σπίτι μας για να μας τα φορτώσει! Ενώ η μάνα μου άρκεψεν κηρύγματα περί της ηρωικής μάνας τζαι οτι οι γυναίκες παλιά έτσι γεννούσαν μόνες τους μέσα στα χωράφκια.
Τούτη η κουβέντα έβαλε με σε σκέψεις. Είμαι αρσενικός τελικα? Άμαν έχεις πουλλού είσαι αρσενικός σωστά?
Aν ενδιαφέρετε κανένας για σκύλο να το δηλώσει =)

Τωρά τούτο φατσάρει για θυληκό??

Ομιλείτε Κυπριακά

2009-05-29T01:05:00.008+03:00

Άρκεψεν να μου σπάζει τα νεύρα μου το γεγονός ότι έγινε μου συνήθεια όταν πηγαίνω κάπου (καφέ, μπαρ κλπ) να παραγγέλλω στα αγγλικά. Εν γεγονός ότι δύσκολα βρίσκεις κυπραίους να κάμνουν τούντες δουλειές αλλά πάλε. Επερπατούσαμε που λέτε στην πλατεία της αγιάναπας τζαι ήρτεν ένας ππι αρ τζαι επροσπαθούσε να μας πείσει να πάμε στο pub του. Ελαλούσεν μας "come on you guys, 2 euros per drink. any drink! 2 euros mates........". Εμείς είπαμεν του το κλασσικό μέιμπι λέιττερ τζαι τζίνος ακόμα εμουρμουρούσεν ώσπου μου έσπασεν τα νεύρα τζαι εγύρισα τζαι είπα στην παρέα μου ρε εν πολλά σπαστικός. Τζαι γυρίζει ο παρέας τζαι λαλεί μου "Καλά ρε μα είσαστεν κυπραίοι? Άτε ρε μαλάκες ελάτε, 2 ευρώ το ποτό τζαι να σας δώκω τζαι σφηνάκια". Εν μπορώ να πω ότι είμαι ο τύπος "ζήτω η κύπρος, ελλάς κύπρος ένωσις μπλα μπλα μπλα,μιλάτε ελληνικά κλπ κλπ" αλλά βρίσκω το άβολο να μιλώ μια ξένη γλώσσα με ένα κυπραίο. Καλό να ξέρουμε άλλες γλώσσες αλλά εν κρίμα να μεν εκμεταλλευκούμαστε το γεγονός ότι έχουμε μια τόσο πλούσια διάλεκτο όποτε έχουμε την ευκαιρία. Για παράδειγμα άλλον να πεις "Ρε βλήμμα δώκε παμόν" (παμος=παύση, τούτο εν για σένα cake) τζαι άλλον να πεις "Please leave me alone mate". Τζαι άλλον να μαλλώνεις με κάποιον τζαι να του πεις "Ασσιχτίρ" (μπορείτε επίσης μετά το ασσιχτίρ να πιντώσετε όσες βρισιές θέλετε για να το ευχαριστηθείτε ακόμα περισσότερο) τζαι αλλο να του πεις "Piss off".

Βοήθεια….πάω μέσα....

2009-05-28T11:31:00.005+03:00

Ήρτεν το χαρτί! Πάω μέσα στις 11 του Ιούλη! Άκουσα πολλά πράματα για το στρατό τζαι δεν ξέρω τι να πιστέψω. Κάποιοι λαλούν ότι εν η πιο ωραία περίοδος της ζωής τους, άλλοι ότι εν η τελευταία ξέγνοιαστη περίοδος τζαι άλλοι είπαν μου να μεν πάω, Απροσάρμοστος- αναστολή. Έν θα πιάσω αναστολή όμως. Θέλω να πάω να τελειώνω τζαι μακάρι να μάθω τίποτε χρήσιμο, να κάμω κανέναν παρέα τζαι να περάσουν γρήγορα τα 2 χρόνια. Ελπίζω να τα καταφέρω να πάω δόκιμος για να με πιο πολλές φορές έξω να βοηθώ τζαι στη δουλειά. Τζίνο που εν θέλω να πάθω είναι να μιλώ μόνο για τον στρατό είτε είμαι έξω είτε είμαι μέσα επειδή βλέπω το σε καμπόσους φίλους τζαι εν μου αρέσκει. Επρόσεξα όμως ότι όλοι όσοι έκαμαν στρατό όποτε πέσει κουβέντα πάντα μιλούν για πράματα που εκάμαν μέσα τζαι γελούν. Που σημαίνει ότι ούλλοι έχουν κάτι ωραίο να θυμούνται.
Ειλικρινά βαρκούμε να πάω μέσα. Έν θέλω. Έν έχω ιδέα τι εν να αντιμετωπίσω. Σκέφτουμε το που την αρχή του χρόνου τζαι νευριάζω που οι συμμαθήτριες μου εν να σπουδάζουν τζαι εγώ εν να με κλεισμένος όπως το αγρίμι μες το κλουβί. Να με διατάζει ο κάθε κομπλεξικός που εν έχει ζωή, να φκαίνω όποτε θέλουν τούτοι τζαι να σταματήσω τη ζωή μου 2 χρόνια για να τη συνεχίσω μετά όταν ήδη ένα έχω σταματήσει να σκέφτουμε.
Βοήθεια….πάω μέσα.

A perfect summer day

2009-05-26T21:48:00.003+03:00

Αχ, ήρτεν το καλοκαίρι. Αν και πάω ολόχρονα θάλασσα (ναι, το χειμώνα ξερανίσκει η πουλλού μου που το σιόνι [κόσμια] αλλά παλε αρέσκεΙ μου. μαζοχισμος?) το καλοκαίρι εν έσιει λάθος. Υποθέτω εν επειδή ο τζαιρός επιτρέπει σου να πλώσεις με τες ώρες χωρίς τόσες έννοιες τζαι να πίννεις μπύρες, να παίζεις ρακέττες...Ειδικά το απόγευμα που εν ησυχία...Αχχ, priceless. Όσοι εν έσιετε θάλασσα κοντά στα σπίτια σας κοπιάστε κερνώ.

Shoot me again i ain't dead yet

2009-05-24T21:32:00.004+03:00

Είμαι ένας που τους πιο μίζερους ανθρώπους που ξέρω. Δεν έχω ζωή. Σπαταλώ οξυγόνο. Στερώ το που τους δημιουργικούς τζαι χρήσιμους συνανθρώπους μου. Πως γίνετε Σάββατο νύχτα στο κέντρο της Αγίας Νάπας να βαρκούμαι τζαι να θέλω απλά να πάω σπίτι? Eν είναι φυσιολογικό ένας νέος άνθρωπος γεμάτος ζωή να νιώθει έτσι. Εσκέφτηκα ως λύση την αυτοκτονία, τα ναρκωτικά τζαι τες επί χρημασι εκδιδόμενες αλλά εν νομίζω να βοηθήσει κάποιο που τα τρία για να σταματήσω να με κρίμα. Ίσως χρειάζομαι μια σχέση με κάποια που να με βάλει στη διαδικασία να σκεφτώ.
Can someone please take me out of my misery??

Superman ΙΙ: The Answers

2009-05-24T02:11:00.005+03:00

Ε λοιπόν δέτε αριστερά τι ανακάλυψα! Τελικά έννεν μόνο ο Σούπερμαν που φορεί το σόβρακο του πουπάνω που το παντελόνι του! Εν σχεδόν ούλλοι οι σούπερ ήρωες. Ασπούμε ο Μπάτμαν, οι Incredibles και πολλοί άλλοι. Γιατί ομως? Λαλείτε να εν καμιά προπαγάνδα? Μια άποψη είναι ότι μπορεί να εν για να σπάζει η μονοτονία της στολής. Φαντάστείτε τον Σούπερμαν με μπλε που πάνω ως κάτω. ΝΟ! Αλλά που την άλλη οι Πάουερ Ρέιντζερw εν πολλά μονόχρομoi. Εν όπως τα σάντουιτς. White tops white boots. Πάλε, ούλλοι φορούν κολάν. Τζαι εν θα ήθελα να θωρώ το κολάν να κολλά πάστην πουλλού του Σουπερμαν σαν εθώρουν το Λόις & Κλαρκ στο Σίγμα πριν δέκα χρόνια. Θα ήταν αποκρουστικό. Που την άλλη, ελάτρευα πάντα τον Πίνκι και τον Μπρέιν οι οποίοι ήτσν τίτσιροι! Αλλά έννεν σούπερ ήρωες οπόταν μάλλον έν μετρούν. Λαλείτε να είμαστε εμείς παράξενοι τελικά που το φορούμε που μέσα που το παντελόνι? Ούφφου προβληματίζουμε...Πολλές απαντήσεις αλλά καμία δεν βγάζει κάπου. Πρόσφατα είδα το Ιλουμινάττι τζαι εμπίκε μου τζαι η ιδέα ότι μπορεί ούλλοι οι Σούπερ Χοίροους να ανήκουν σε μια μυστική αίρεση που που να φορούν τα σόβρακά τους πουπάνω για να προσπαθήσουν να ξεκινήσουν νέα μόδα τζαι να φκάλλουν λεφτά μηνώντας ώσους την ακολουθήσουν γιατί έχουν ήδη πατεντάρει την ιδέα000. Τζιαμέ σίουρα ο Κάπτεν Πλάνετ εννεν μέσα. Έσιει κανένας καμιά ιδέα?

Σήμερα επήα στο αεροδρόμιο να φέρω τον φάδερ που ήταν στην Αθήνα στον αρφό μου. Εμπήκε μέστο αυτοκίνητο τζαι ήταν μετα νεύρα του. Όταν ρώτησα τί έγινε μου είπε (Υπόψιν ο αρφός μου εν μεταξύ άλλων αδέξιος, ψιλογρουσούζης, απρόσεχτος και τα 3 αγγλικά που ήξερε εξίασεν τα κάπου στην Αθήνα): "Βάλλω εχτές τον αρφό σου να μου έβρει εισητήριο στο ίντερνετ για να έρτω πίσω. Είπεν μου ότι πετώ σήμερα. Πάω στο αεροδρόμιο και η κοπέλλα έν έβρισκε το όνομα μου. Πιάνω τον τηλέρφωνο. Εσύγχισεν το saturday με το sunday."

Respect bro!

Πως να κερδίσουμε τη Γιουροβισιον!

2009-05-22T02:26:00.003+03:00

Ήβρα το! Εν το πιστεύκω ότι έν το εκάμαν ήδη! Η απάντηση για να κερδίσουμε τη Γιουβιζιον είναι μία και ολοφάνερη! Χάτζημάικ! Ο άνθρωπος εν θεός! Σκεφτείται να γεμώσει τη σκηνή με αίγιες, κουέλλες και ΣΙΑ και να πει το Βράκαμαν! Θα τους γαμήσει ούλλους. Τζαι στη φάση που λαλεί του προβάτου σήκωστα σιέρκα ψηλά να δείχνει τζαι υποτιτλους...Respect!

Standin' at the crossroads, risin' sun goin' down...

2009-05-21T20:27:00.005+03:00

Μια φορά και ένα καιρό… ο Robert Johnson, ένας που τους θρύλους της blues, εσυναντήθηκε με τον δικηγόρο του διαβόλου σε ένα μαγικό σταυροδρόμι στο Μισισιπή για να υπογράψει ένα συμβόλαιο. Το συμβόλαιο τούτο θα τον έκαμε ένα που τους πιο διάσημους μπλουζήστες της εποχής. Το αντάλλαγμα για την επιτυχία του ήταν να πουλήσει την ψυχή του στον διάβολο.
Ίσως να φαίνετε σαν ένα παιδικό παραμυθάκι η ιστορία του Robert Johnson όμως σκεφτείτε πόσοι «πωλούν την ψυχή τους στο διάβολο» καθημερινά για να χουν δύναμη, λεφτά, δόξα τζαι πόσοι θα συνεχίζουν να το κάμουν για πάντα. Ύστερα τρέχουν ούλλοι τούτοι στις εκκλησίες για να σώσουν τις ψυχές τους. Κάτι που έν θα γίνει ποτέ γιατί η υστεροφημία εν θα σβήσει ποτέ. Όπως ο Robert Johnson επέθανε με τούντον καημό έτσι τζαι τούτοι. Όπως είπε τζαι ο Willie Brown: Lots of towns... Lots of songs... Lots of women... Good times... Bad times... Only thing I wanted anyone to say is... 'He could really play... He was good'.

Update

2009-05-21T20:27:00.001+03:00

Ήρθεν ο αδερφός από τα ξένα. Ο σπουδάζων στο Ηνωμένο Βασίλειο μπιγκ μπράδερ έτυχε υποδοχής μετά βαΐων και κλάδων μιας τζαι εκάμαμεν μαύρα μάθκια να τον δούμεν. Η τελευταία του επίσκεψη του ήταν τα Χριστούγεννα όπου τον είδαμε για πολλά λίο μίας τζαι εχωρκοϋριζεν ολημερίς και ολονυχτίς στας μπυραρίας και στα κλάπς. Ήρτεν την Δευτέρα η ώρα 11 την νύχτα τζαι η ώρα δώδεκα ήταν κάτω στην πόλη με τους φίλους του. Πρέπει να ομολογήσω ότι αν και θα μου στοιχίσει κάπως η παρουσία του ( το δοξασμένο swift εν πομισιάρικο) εχάρηκα πολλά που ήρτεν τζαι είναι καλά μιας τζαι εχώρισε (ελπίζω μόνιμα) που μια κουλουφού που του έκαμεν την ζωή του δύσκολη.