Αεροδρόμιο. Ξανά. Εγώ μένω εσύ φεύγεις. Είναι αργά. Στο ίδιο σκηνικό που κάποτε πήγαμε για καφέ, που με περίμενες όταν σε περίμενα. Κάτι εν διαφορετικό. Το μήνα που ήσουν κάτω εκουράστηκα. Επεθύμησα πολλά τους φίλους μου. Εν σε εχόρτασα, εν με εχόρτασα. Πολλή η πίεση. Ένιωσα ανακούφιση καταβάθος που έφυες. Τουλάχιστον τωρά εν βασανίζουμαι. Μπόρω να θυμηθώ τζαι λίο τα παλιά με τον java μου. Εν άλλαξε τίποτε. Είμαστε σε άλλο επίπεδο. Εν ο φίλος μου τζαι έκαμε μου την πιο όμορφη έκπληξη. Χρειάζουμαι τον κάθε μέρα τζαι εστοίχησε μου που ήταν μακριά τόσο καιρό.
Ήταν διαφορετικά τούντη φορά. Την τελευταία μέρα που ήμασταν μαζί ένιωθα έναν πράμα σαν να μεν ήμασταν μαζί τόσο τζαιρο. Ένιξερω γιατί. Μάλλον εν η κούραση των ημερών. Ψιθυρίζει μου η Νόρα Τζόουνς μες το αυτί, εφτά χρόνια λαλεί μου.
Ελπίζω να μου περάσει τούντο φίλινγκ. Εξαναένιωσα το παλιά. Εν είναι ότι εν θέλω να μαστε μαζί, εν είμαι ερωτευμένος ξαφνικά ή εν τη αγαπώ. Ένιξερω. Επεθύμησα να κάμω φλέρτ. Νομίζω εν κάπως φυσιολογικό. Εν πεθυμώ τη ζωή μου χωρίς τη γυναίκα μου. Εν ξέρω τι είναι. Ούτε μου περνά που το νου να κάμω κάτι με κάποιαν άλλη. Σκέυτουμαι το τζαι γυρίζουν τα άντερα μου. Βασικά εν ξέρω τι νοιώθω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αγαπώ την τζαι πεθυμώ την αλλά είμαι λιο παράξενος τούντες μέρες μου.
Είπε μου να γράφω κάτω τις σκέψεις μου. Να μεν τα γράφω στο φέισμπουκ αλλά να κάμω μπλογκ. Έρκουνται μου πολλά πράματα που θέλω να γράφω απλά ξεχνώ πόσο όμορφο πράμα είναι το να γράφεις κάτω πως νιώθεις.
It’s all about the love.
(εν ήμουν ποτέ καλός με τα ελληνικά συγχωρέστε με)
